Το πρώην στρατόπεδο που καίγεται, κυριολεκτικά και… μεταφορικά (ΦΩΤΟ)
Με τόσα "στρέμματα" ουρανού και θάλασσας λησμονούνται τα επίγεια, όμως αξιοποιούνται τα υπόγεια για μετρό και μάλλον εκεί θα είναι η... θέα
theopinion
){kind=icon}
Όλο το παραθαλάσσιο μέτωπο είναι βυθισμένο στην ίδια γκρίζα αβεβαιότητα. Ιδιοκτησιακό καθεστώς θολό, διεκδικήσεις και γραφειοκρατία από παντού. Το 2014 χαρακτηρίστηκε χώρος πρασίνου και… αναψυχής με απαγόρευση δόμησης. Το 2018 παραχωρήθηκε για 99 χρόνια στον δήμο και από τότε διεκδικεί εκατομμύρια για ανάπλαση όμως ακόμη δεν άρχισε ούτε καν στα χαρτιά!
Λίγα 24ωρα μετά την τελευταία πυρκαγιά στον πρώην στρατόπεδο του Μακεδονομάχου Κόδρα πήγαμε να δούμε τι απόγιναν τα νυχτοπούλια, οι γκιώνηδες και οι κουκουβάγιες, όπως μας τάζουν οι ξεθωριασμένες πινακίδες στην είσοδο. Ψάξαμε παπαγάλους και τρυποκάρυδους ανάμεσα στα δέντρα καθώς και άνθη αγριοτριανταφυλλιών, συκιών, κορομηλιών, αμυγδαλιών αλλά και κάππαρη και λίγη σκιά από ακακίες, μελιές και ροβίνια, δηλαδή όλα όσα υπόσχεται ο χάρτης της εισόδου, χορταριασμένος κι αυτός. Όμως το μόνο που βρήκαμε ήταν κάποιους που δεν ήθελαν να φωτογραφηθούν ή να μας μιλήσουν αν και φαίνονταν να γνωρίζουν πολύ καλά τα διατηρητέα , σαν να… μένουν σε αυτά!
Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΣτΕ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
Όσο στεκόμασταν ανάμεσα σε Παλατάκι και Κόδρα, νιώσαμε την εγκατάλειψη να μας χτυπάει κατάμουρτα, σαν σήμα κατατεθέν της περιοχής. Το ίδιο μάλλον θα αισθάνονταν και όσοι έκαναν τζόκινγκ στο στενό πεζοδρόμιο της κεντρικής οδού που οδηγεί στο Ρεμέντζο, στη Μαρίνα της Αρετσούς και στο αλιευτικό καταφύγιο. Βέβαια εμείς που μεγαλώσαμε με τα τσαμούρια των γονιών και των παππούδων δεν μας ξένισε η παραμέληση τόσων δεκαετιών. Η Καλαμαριά των Ποντίων γεννήθηκε μέσα στις λάσπες, εδώ υπήρχε προσωρινή στέγη για όσους περίμεναν να φύγουν για τα… βουνά, όπου όλα ήταν καθαρότερα, πιο ασφαλή και μύριζαν πολύ καλύτερα.
Δεν είναι μόνο το Κόδρα. Όλο το παραθαλάσσιο μέτωπο είναι βυθισμένο στην ίδια γκρίζα αβεβαιότητα. Ιδιοκτησιακό καθεστώς θολό, διεκδικήσεις και γραφειοκρατία από παντού. Το 2014 χαρακτηρίστηκε χώρος πρασίνου και… αναψυχής με απαγόρευση δόμησης. Το 2018 παραχωρήθηκε για 99 χρόνια στον Δήμο Καλαμαριάς και από τότε διεκδικεί εκατομμύρια για ανάπλαση όμως ακόμη δεν άρχισε καν. Τον 19ο αιώνα, εδώ λειτουργούσε ένας από τους μεγαλύτερους στρατώνες στα Βαλκάνια. Εγινε βάση συμμαχικών στρατευμάτων για το Μακεδονικό Μέτωπο. Στη συνέχεια πέρασε στον ελληνικό στρατό, μέχρι που έκλεισε οριστικά -υποτίθεται- για καλύτερα. Τα κτίρια είναι διατηρητέα και η πινακίδα της εισόδου γράφει 16, όμως καλύτερα να υπολογίσουμε 15 συν ένα καμμένο ή ίσως ακόμη λιγότερα αφού είδαμε και ένα που έχει καταρρεύσει. (Τα πιο γνωστά, όπου γίνονται και κάποιες εκδηλώσεις, είναι οι Στάβλοι Αλόγων, το Κτίριο Στρατωνισμού, το Κτίριο Διοίκησης-Κέντρο Ψυχαγωγίας, οι παλιοί κοιτώνες της Αγγλικής Σχολής Ιππικού και το Αναρρωτήριο Προσωπικού).
Σήμερα, ύστερα από δεκαετίες, πρέπει να σκεφθούμε αν ήρθε η ώρα να αλλάξει η χορταριασμένη πινακίδα της εισόδου και να αποτυπώσει την… ωμή αλήθεια. “Η παλιά στρατιωτική βάση δεν μετατρέπεται σε έναν πολύτιμο αστικό παράδεισο. Ιστορία, φύση και ασφάλεια προσπάθησαν να συνυπάρξουν αλλά δεν τα καταφεραν”. Κι όλα αυτά ενώ δυτικά προχωράει το Μητροπολιτικό Πάρκο του πρώην στρατοπέδου Παύλου Μελά, αν και εκεί δεν θα έχει Μετρό όπως στην Καλαμαριά που τελικά τα πάει περίφημα όχι στα επίγεια αλλά στα… υπόγεια.
ΤΟ ΠΡΩΗΝ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΚΟ
