Μουντιάλ: Η μαγεία του… απροσδιόριστου
Ό,τι αν λένε τα προγνωστικά, ό,τι κι αν γράφουν τα ΜΜΕ και οι ειδκοί "μπάλα είναι και γυρίζει" και μάλιστα προς όποια πλευρά και γωνιά του πλανήτη θέλει, άγνωστη, ταπεινή ή και... καταφρονεμένη από οργανώσεις και διοργανώσεις
Μελίνα Καραπαναγιωτίδου 
Στο φετινό Μουντιάλ, το πρώτο με 48 ομάδες, η μπάλα δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να θυμίζει σε όλους ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ένα γκολ, ένα αυτογκόλ, ένα πέναλτι ή ένα λάθος ενός δευτερολέπτου αρκεί για να γυρίσει ανάποδα όλος ο… κόσμος. Η ιστορία του Κέιπ Βέρντε (Πράσινο Ακρωτήρι) είναι ήδη θρύλος. Η μικρότερη χώρα που έφτασε ποτέ στα νοκ άουτ, με πληθυσμό κάτω από 600.000 κατοίκους, πέτυχε ισοπαλίες με την Ισπανία, την Ουρουγουάη και τη Σαουδική Αραβία στην ομάδα της και μετά ένα ματς-θρίλερ με την Αργεντινή. Πήγαν πίσω στο σκορ, ισοφάρισαν, πήγαν ξανά πίσω, ισοφάρισαν ξανά και ανάγκασαν την πρωταθλήτρια κόσμου σε παράταση. Ο 40χρονος τερματοφύλακας Βοζίνια έκανε θαύματα, ο Μέσι σκόραρε και έδωσε ασίστ, αλλά η μικρή νησιωτική ομάδα έφυγε με το κεφάλι ψηλά.
Αυτό είναι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο τα μεγάλα και λαμπερά ονόματα, είναι και τα άλλα που έρχονται να τους ταράξουν, να τους αμφισβητήσουν στα ίσα, να «τους την πουν» στο γήπεδο, εκεί όπου γίνονται ακόμη πιο μεγάλοι λόγω χορηγών, μεταγραφών, πολυσέλιδων αφιερωμάτων, βραβεύσεων. Μετά είναι και οι λεγόμενες μεγάλες και πλούσιες χώρες οι οποίες παρά την ιστορία τους, δεν μπορούν να κυριαρχήσουν και να σωθούν. Η Γερμανία αποκλείστηκε από την Παραγουάη. Η Ολλανδία έφυγε με τον ίδιο τρόπο από το Μαρόκο. Δύο παραδοσιακές δυνάμεις με χρήμα και παίκτες υψηλού επιπέδου γονάτισαν από «μικρότερες» που δεν είχαν τίποτα να χάσουν.
Τα φαβορί του φετινού τουρνουά παραμένουν η Γαλλία, η Αργεντινή, η Ισπανία και η Αγγλία αλλά ξέρουν πια, ότι ένας τραυματισμός, μια κακή μέρα ή ένα ματς με απρόβλεπτο αντίπαλο μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Έχουν καταλάβει ότι η μπάλα δεν συγχωρεί την υπεροψία κι ίσως εκεί βρίσκεται η μαγεία για τους φιλάθλους του πλανήτη. Δεν υπάρχουν καλύτεροι και χειρότεροι. Πλούσιοι και φτωχοί, δυνατοί και αδύναμοι. Μόνο ένα… τόπι, δύο τέρματα και 22 παίκτες αρκούν για να ενώσουν ή να διχάσουν, να φτιάξουν θρύλους ή να σπάσουν καρδιές. Το Κέιπ Βέρντε, η Παραγουάη και το Μαρόκο το απέδειξαν.
