Ήρωες και… «ηρωικοί αλγόριθμοι»

Στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρέλασαν δύο κόσμοι. Ο ένας του 1940, με νεκρούς και θυσίες, και ένας του… 2040, που ελπίζουμε να μην γνωρίσει ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο. Οι άνθρωποι και οι μηχανές ανέπτυξαν τον ίδιο “βηματισμό” και ήταν στην ίδια γραμμή υπό τους ήχους φιλαρμονικής ορχήστρας και εμβατηρίων.

Κώδικας τιμής και… κώδικες

Μαζί με τους σύγχρονους μαχητές, αυτούς που δεν λέγονται πια στρατιώτες αλλά φύλακες ενός ψηφιακού πεδίου μάχης, χειροκροτήσαμε -μεταξύ άλλων- όχημα για ηλεκτρονική «κατασκοπεία» εξοπλισμένο με κάμερα υψηλής ανάλυσης και drone να σαρώνει ορίζοντες αόρατα στο ανθρώπινο μάτι. Επίσης, ένα ελληνικό σύστημα κατά των εχθρικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών που τα «τυφλώνει» με ηλεκτρονικές παρεμβολές, χωρίς να τα καταρρίπτει με πυροβολισμούς και άλλα «παραδοσιακά» όπλα. Είδαμε μια «αναβαθμισμένη» έκδοση του Κένταυρου που δοκιμάζεται από την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία και καλύπτει περιμετρικά περιοχές και μονάδες χωρίς να αφήνει «κερκόπορτες». Τέλος θαυμάσαμε και την Ασπίδα του Αχιλλέα, με την οποία φωτογραφηθήκαμε στο περίπτερο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στη φετινή ΔΕΘ, έναν ολοκληρωμένο «θόλο άμυνας» για θάλασσα, αέρα και στεριά.

Απειλές χωρίς όνομα… ακόμη

Αυτό που ζήσαμε στην Μ. Αλεξάνδρου, δεν ήταν μόνο μια γιορτή μνήμης και τιμής για το παρελθόν και το παρόν αλλά ήταν και μα «πρόβα τζενεράλε» για το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων, μια πρόγευση του τρόπου και των νέων μέσων για την αντιμετώπιση απειλών που δεν έχουν ακόμα… όνομα. Αν και χειροκροτούσαμε για το «ΟΧΙ» του 1940 και την ετοιμότητα του 2025, την ίδια ώρα χειροκροτούσαμε και για τα «όχι» του 2040, εκείνης της εποχής που ελπίζουμε να μην έχουμε τόσα πολλά δάκρυα και άλλα τόσα παράσημα, αλλά μόνο κώδικες και αποκωδικοποιητές.

“Κάποιες νίκες είναι χειρότερες από ήττες”*

Εκείνη η εποχή μπορεί να μην έχει και ήρωες. Νεκρούς, ανάπηρους και οικογένειες που στιγματίζονται για πάντα με την απώλεια των παιδιών τους. Όλα θα κερδίζονται ή θα χάνονται σε οθόνες και σε αλγόριθμους που θα παίρνουν αποφάσεις ταχύτερα από σφαίρες. Χθες “τιμήσαμε” και αυτούς. Νεκρούς και ζωντανούς ανθρώπους που συνοδεύονταν από… μηχανές Τεχνητής Νοημοσύνης που δεν ματώνουν -προς το παρόν τουλάχιστον- και θαυμάσαμε και τους μεν και τις δε. Βλέπαμε μπροστά μας, έστω κι αν δεν το συνειδητοποιήσαμε, την αρχή μιας εποχής που τελειώνει. Θα έχουμε πολεμικές αντιπαραθέσεις με «ηρωικούς» αλγόριθμους που θα μαθαίνουν από κάθε σκιά, θα προβλέπουν κάθε κίνηση και θα υφαίνουν στρατηγικές βαθύτερες από ανθρώπινο μυαλό. Θα πετούν αεροσκάφη χωρίς οι μανάδες να σκέπτονται ότι σε κάθε ελιγμό οι πιλότοι, τα παιδιά τους, δέχονται επτά και δέκα φορές πίεση το βάρος τους. Περιμένουμε αυτό το μέλλον, όπου η ΤΝ θα είναι σύντροφος στα «ΟΧΙ» μας, έστω κι αν ακόμη δεν είμαστε σε θέση να το διανοηθούμε και να το επεξεργαστούμε. Όμως σίγουρα το είδαμε να “παρελαύνει” χθες 28η Οκτωβρίου 2025 και ας ελπίζουμε να γράψει ιστορία χωρίς άλλο… αίμα.

Οι πολιτικοί της εξέδρας τι… καταλαβαίνουν; https://www.theopinion.gr/north-stories/politikoi-kai-tn-error-404-katanoisi-not-found/

*Τζόρτζ Έλιοτ, η συγγραφέας που έμεινε στην ιστορία με ανδρικό ψευδώνυμο (οι φωτογραφίες είναι από το λογαριασμό του πρωθυπουργού στο Χ)