Οι βρεγμένοι τη βροχή δεν τη φοβούνται!

Οι εκπρόσωποι των αρχών είχαν μια εξαιρετική ευκαιρία να κερδίσουν κάτι από τη χαμένη εμπιστοσύνη των πολιτών, με μια μόνο συμβολική κίνηση. Να κατέβουν από την εξέδρα της μαθητικής παρέλασης και να… βραχούν, μαζί με τα παιδιά, έστω και για λίγο.

“Το μέλλον της χώρας”, όπως χαρακτήρισαν τους μαθητές στις κοινότυπες δηλώσεις τους, παρά την καταρρακτώδη βροχή έκαναν το καθήκον τους απέναντι σε σχολεία, πατρίδα ή έστω στους γονείς  που κι αυτοί βρέχονταν στην προσπάθεια να τους δουν από κοντά και να τους καμαρώσουν. Αντίθετα οι πολιτικοί της εξέδρας, κάτω από την τέντα παρακολουθούσαν μόνο από τα ψηλά και τα… στεγνά. Έτσι έχασαν την ευκαιρία να κερδίσουν επίσης κι ένα από τα πιο αυθεντικά και αυθόρμητα χειροκροτήματα της πολιτικής τους ζωής, από όσους βρίσκονταν στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Αριστοτέλους. Με τη στάση και τη… θέση τους απέδειξαν για μία ακόμη φορά, ότι “άλλο αυτοί κι άλλο εμείς”

Οι “ανεπίσημοι” πάντα βρέχονται

Οι υφυπουργοί, οι βουλευτές και οι άλλοι εκπρόσωποι της πολιτείας και των τοπικών αρχών, θα μπορούσαν να κάνουν ένα μικρό βήμα για αυτούς και ένα μεγάλο για την αποκατάσταση των σχέσεων τους με τους πολίτες. Να βρεθούν κάτω από την εξέδρα και κάτω από τη βροχή, μαζί με όλους τους άλλους. Αν οι λεγόμενοι “επίσημοι” βρέχονταν έστω και ελάχιστα, θα έδειχναν ότι αντιμετωπίζουν τις όποιες αντιξοότητες -πχ του καιρού- με τον ίδιο τρόπο των μαθητών και των πολιτών, με ψηλά το κεφάλι και χωρίς παράπονα, ολοκληρώνοντας ό,τι έχουν αναλάβει. Κι όμως, ουδείς αφησε τη βολή του και ουδείς αποφάσισε να γίνει κι αυτός μια φορά μούσκεμα ώστε οι Μακεδόνες, να δουν ότι τους έχουν δίπλα τους και όχι απέναντι και… ψηλά.

Βρεγμένοι πολίτες, στεγνοί πολιτικοί

Την ίδια ώρα, στο δημόσιο διάλογο των κοινωνικών δικτύων καταγράφονταν, επιχειρήματα και ανησυχίες, για έκτροπα σε βάρος πολιτικών, κατά τη διάρκεια της σημερινής στρατιωτικής παρέλασης, σαν κι αυτά που έγιναν πρόσφατα. Βέβαια αυτό δεν θα εξέπληττε πολλούς, διότι έχουν ξαναγίνει με πολλές κυβερνήσεις. Εκείνο που δεν έχει γίνει είναι οι εκπρόσωποι του λαού, να κάνουν μια τόση μικρή και έμπρακτη προσπάθεια να κατέβουν από την εξέδρα και να γίνουν ένα με όσους -υποτίθεται- εκπροσωπούν. Αντιθέτως ακόμη και οι δηλώσεις τους, μετά το τέλος της μαθητικής παρέλασης, έγιναν κάτω από τις ομπρέλες που τις κρατούσαν οι συνεργάτες τους. Μάλιστα οι περισσότεροι είπαν -με ένα στόμα μια ψυχή-πόσο υπερήφανοι είναι για τα παιδιά κάτω από τη βροχή, αν και θα έπρεπε και τα παιδιά να είναι υπερήφανα για όσους εκπροσωπούν την Ελλάδα κάτω από τέντες σε εθνικές και ηρωικές επετείους…