Αρχή μιας… νέας εποχής στη ΔΕΘ

Η αλλαγή στη διοίκηση της ΔΕΘ είναι μια λογική και αναμενόμενη κίνηση σε θεσμικό επίπεδο, που όμως αγνοεί σε μεγάλο βαθμό την ιδιαιτερότητα και το συμβολικό βάρος που έχει ο θεσμός για τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα.

Από τη μία,  υπάρχει η ανάγκη για… επαγγελματικοποίηση. Η ΔΕΘ-Helexpo τα τελευταία χρόνια είχε βελτιώσει τα οικονομικά της, αλλά το μεγάλο στοίχημα  η ανάπλαση του εκθεσιακού κέντρου  παρέμενε στάσιμο για δεκαετίες. Μία πιο τεχνοκρατική διοίκηση, με εμπειρία από μεγάλες εταιρείες και πολυεθνικές, μπορεί να επιταχύνει έργα και σχέδια και σίγουρα να φέρει νέες εκθέσεις, να διεθνοποιήσει τον φορέα και να τον κάνει πιο ανταγωνιστικό απέναντι σε αντίστοιχους οργανισμούς της κεντρικής Ευρώπης. Η λογική του υπερταμείου (περισσότερος έλεγχος, λιγότερες τοπικές παρεμβάσεις) έχει αποδώσει σε άλλες περιπτώσεις όμως από την άλλη η ΔΕΘ δεν είναι απλώς μια… επιχείρηση. Είναι ιστορικό σύμβολο της Θεσσαλονίκης, σημείο αναφοράς για την οικονομία της Μακεδονίας και ένας θεσμός που λειτουργούσε πάντα με ισορροπίες μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικών φορέων.

Η μετατόπιση της εξουσίας από 13μελές ΔΣ με ισχυρή τοπική παρουσία σε 9μελές με 7 μέλη διορισμένα από το υπερταμείο και η μεταφορά των φορέων σε μια αμιγώς συμβουλευτική επιτροπή, δημιουργεί την αίσθηση ότι η πόλη… αποκόπτεται από κάτι που θεωρεί δικό της. Αυτό δεν είναι μόνο συναισθηματικό. Είναι και πρακτικό. Οι τοπικοί φορείς γνωρίζουν καλύτερα τις ιδιαιτερότητες της αγοράς στην ευρύτερη περιοχή, τις σχέσεις με Βαλκάνια και ΝΑ Ευρώπη, τις ανάγκες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που συμμετέχουν στην Έκθεση. Ένας CEO από πολυεθνική μπορεί να είναι εξαιρετικός manager, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα κατανοήσει αυτές τις λεπτές ισορροπίες από την πρώτη μέρα.

Συνολικά, η κίνηση είναι στη σωστή κατεύθυνση αλλά μάλλον με… κακή εκτέλεση. Θα ήταν πιο ισορροπημένο αν διατηρούνταν μεγαλύτερη τοπική συμμετοχή στο ΔΣ ή αν η συμβουλευτική επιτροπή είχε τουλάχιστον κάποια… δεσμευτική γνώμη σε κρίσιμα θέματα. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί απόσταση μεταξύ της νέας διοίκησης και της τοπικής κοινωνίας κάτι που μπορεί να δυσκολέψει μακροπρόθεσμα την ίδια την ανάπλαση και τη διεθνοποίηση που οι περισσότεροι θέλουμε προκειμένου να αναπτυχθεί σε όλους τους τομείς η Θεσσαλονίκη. Η νεα ηγεσία οφείλει να αποδείξει στην πράξη ότι μπορεί να συνδυάσει τεχνοκρατική αποτελεσματικότητα συμπεριλαμβάνοντας τις τοπικές ανάγκες. Αλλωστε η πόλη αξίζει μια ΔΕΘ σύγχρονη, κερδοφόρα και διεθνή αλλά ταυτόχρονα… δική της