Έπσταϊν: Ελπιδοφόρες… απουσίες στα αρχεία των εγκλημάτων
Δεν συμπεριλαμβάνονται -προς το παρόν- ονόματα αρκετών προσωπικοτήτων δείχνοντας έναν άλλο δρόμο με αξίες και... συνείδηση
Βασιλικοί γόνοι, υπουργοί εξωτερικών, πρέσβεις, κορυφαίοι επιστήμονες, μεγάλοι σταρ του κινηματογράφου και της μουσικής, πρώην και νυν πλανητάρχες (;) φωτογραφίζονται σε πριβέ νησιά, σε πριβέ σάουνες και πισίνες, σε πριβέ αεροσκάφη, σε πριβέ πάρτι διαστροφής και κακοποίησης παιδιών. Όμως υπάρχουν ΕΥΤΥΧΩΣ κι άλλοι τόσοι που -προς το παρόν- απουσιάζουν…
Διαβάζοντας τα αρχεία* του μαστρωπού, παιδοβιαστή και εκβιαστή Τζέφρι Έπσταϊν, με τις αμέτρητες σελίδες που συνεχίζουν να βγαίνουν στο φως, κάτι μέσα μου άλλαξε. Άρχισα να εκτιμώ όσους δεν εμφανίζονται σε αυτά, ούτε σε email, ούτε σε μαρτυρία, ούτε σε λίστα πτήσεων, ούτε σε μαύρο βιβλίο επαφών, ούτε καν σε τηλεφωνική ατζέντα. Ο Μελ Γκίμπσον, ο Τομ Χανκς, ο Ντένζελ Ουάσινγκτον, ο Κλιντ Ίστγουντ, η Μέριλ Στριπ, η Τζούλια Ρόμπερτς, η Τέιλορ Σουίφτ, ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Λιονέλ Μέσι και τόσοι άλλοι γίγαντες της τέχνης, του αθλητισμού και της κοινωνίας παραμένουν εντελώς αόρατοι. Και αυτή η απουσία, όσο πιο απόλυτη είναι, τόσο πιο δυνατή ηχεί μέσα μου ως επιβεβαίωση μιας συνειδητής επιλογής. (*ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ)
Δεν πρόκειται για απόδειξη αγνότητας, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο με απόλυτη βεβαιότητα, αλλά για μια ήσυχη, επίμονη απόσταση από σκοτεινούς κύκλους. Ειδικά για τους ηθοποιούς, αυτούς που καθημερινά ποιούν ήθος μέσα από τις ιστορίες που μας διδάσκουν τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, η απουσία τους από τα αρχεία της διαστροφής λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η τέχνη ακόμα υπηρετεί κάτι καθαρότερο. Και μαζί τους, επιστήμονες, αθλητές, μουσικοί και άλλοι εκπρόσωποι της κοινωνίας ή μάλλον ΠΡΟΤΥΠΑ για τις νέες γενιές που λείπουν από τη λίστα, μου δίνουν μια συγκρατημένη αισιοδοξία. Γιατί όσο δεν έχουν αποκαλυφθεί όλα, αυτή η απουσία κρατάει ζωντανή την ελπίδα ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που η συνείδησή τους υπερβαίνει τον τραπεζικό τους λογαριασμό, τις εύκολες “απολαύσεις”, τις άρρωστες “ηδονές” και τις πιέσεις της εποχής για όλο και περισσότερα χρήματα και έλεγχο και οι ανθρώπινες αξίες όπως ο σεβασμός στους άλλους και στον εαυτό σου, παραμένουν καθοριστικός οδηγός απένταντι σε κτηνωδίες.
ΑΠΛΗΣΤΙΑ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΙΑ
Αυτή “η σιωπή των εγγράφων” μιλάει από μόνη της για μια ζωή χτισμένη σε επιλογές που τιμούν την ανθρώπινη υπόσταση και μάλιστα όταν οι μηχανές μας παρακολουθούν και μας αντιγράφουν ενώ προσπαθούμε -υποτίθεται- να τις κάνουμε ηθικότερες με νόμους και κανόνες. Κι όσο οι αποκαλύψεις συνεχίζονται, εγώ θα θυμάμαι αυτά τα σπουδαία ονόματα -που… δεν υπάρχουν- με μεγαλύτερο σεβασμό κάνοντας τους στα μάτια μου ακόμη σπουδαιότερους. Μέχρι βέβαια να αποκαλυφθεί ότι κάποιος, πολύ μέσα στο σύστημα, έσβησε ονόματα, φωτογραφίες και αποδείξεις…