Το φιλί της μαμάς ίσως τελικά έχει θεραπευτική δύναμη

Η φράση «έλα να το φιλήσω να περάσει» συνοδεύει εδώ και δεκαετίες τις παιδικές αναμνήσεις σχεδόν κάθε ανθρώπου. Για τους περισσότερους θεωρούνταν πάντα μια αυθόρμητη κίνηση παρηγοριάς από τους γονείς προς το παιδί.

Ωστόσο, η επιστήμη φαίνεται πως δίνει πλέον μια διαφορετική διάσταση σε αυτή τη γνώριμη αντίδραση, υποστηρίζοντας ότι το φιλί ίσως να έχει πράγματι πραγματική επίδραση στην επούλωση μικρών τραυμάτων.

Ερευνητές από το University of Chile μελέτησαν τον ρόλο του ανθρώπινου σάλιου στη διαδικασία αποκατάστασης των τραυμάτων και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι περιέχει ουσίες που ενισχύουν σημαντικά την επούλωση. Η αφορμή για την έρευνα προέκυψε από μια γνωστή αλλά όχι πλήρως κατανοητή παρατήρηση της ιατρικής κοινότητας: οι πληγές μέσα στο στόμα επουλώνονται συνήθως πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά από εκείνες στο δέρμα.

Στο επίκεντρο της μελέτης βρέθηκε η ιστατίνη-1, ένα αντιμικροβιακό πεπτίδιο που εντοπίζεται σε υψηλή συγκέντρωση στο ανθρώπινο σάλιο. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη συμβάλλει στην αγγειογένεση, δηλαδή στη δημιουργία νέων αιμοφόρων αγγείων, μια διαδικασία κρίσιμη για την αποκατάσταση των ιστών και την αναγέννηση των κυττάρων.

Η στοματική υγεία των παιδιών επηρεάζει και την ψυχική τους κατάσταση

Η ερευνητική ομάδα πραγματοποίησε πειράματα σε ανθρώπινα κύτταρα, δερματικούς ιστούς αλλά και σε βιολογικά μοντέλα, παρατηρώντας ότι τόσο η ιστατίνη-1 όσο και δείγματα ανθρώπινου σάλιου ενίσχυσαν τον σχηματισμό αγγείων και τη μετακίνηση κυττάρων προς την περιοχή του τραύματος.

Οι επιστήμονες κατέγραψαν επίσης βελτίωση στην επαφή και την εξάπλωση των δερματικών κυττάρων, στοιχεία που θεωρούνται απαραίτητα για την ταχύτερη επούλωση.

Ο καθηγητής Vicente Torres, που συμμετείχε στην έρευνα, υπογράμμισε ότι τα ευρήματα μπορούν να οδηγήσουν σε νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις για την αποκατάσταση τραυμάτων, όχι μόνο στο στόμα αλλά και σε άλλες περιοχές του σώματος. Όπως εξήγησε, το σάλιο δεν δρα μόνο μέσω φυσικών μηχανισμών προστασίας, αλλά και χάρη στην παρουσία εξειδικευμένων μορίων που φαίνεται να επιταχύνουν τη διαδικασία αναγέννησης των ιστών.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό FASEB Journal και ήδη οι ερευνητές εξετάζουν τρόπους αξιοποίησης αυτών των πεπτιδίων σε νέα υλικά και ιατρικά εμφυτεύματα που θα μπορούσαν στο μέλλον να βοηθούν στην επούλωση τραυμάτων και εγκαυμάτων.

Ο Thoru Pederson, μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού, σημείωσε μάλιστα ότι τα ευρήματα ίσως εξηγούν γιατί τόσο τα ζώα όσο και τα μικρά παιδιά έχουν ενστικτωδώς την τάση να «γλείφουν» τις πληγές τους όταν τραυματίζονται. Παρότι φυσικά ένα φιλί δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ιατρική φροντίδα, η έρευνα φαίνεται να επιβεβαιώνει ότι πίσω από μια απλή γονεϊκή κίνηση μπορεί να κρύβεται κάτι πολύ περισσότερο από συναισθηματική ανακούφιση.