«Spider-Man: Brand New Day»: Η ταινία που θυμίζει στη Marvel γιατί ο Spider-Man ήταν πάντα ο πιο ανθρώπινος υπερήρωάς της (VIDEO)

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το «Spider-Man: Brand New Day» δεν παρουσιάζεται απλώς ως η τέταρτη προσωπική περιπέτεια του Tom Holland. Για πολλούς κριτικούς αποτελεί μια επιστροφή στις ρίζες του πιο αγαπημένου ήρωα της Marvel, ενός χαρακτήρα που δεν χρειάζεται να σώσει ολόκληρο το σύμπαν για να συγκινήσει το κοινό.

Για αρκετά χρόνια το Marvel Cinematic Universe έμοιαζε να κυνηγά διαρκώς το επόμενο μεγαλύτερο γεγονός. Πολυσύμπαντα, κοσμικές απειλές, δεκάδες ήρωες στην ίδια οθόνη και αφηγήσεις που προσπαθούσαν να συνδέσουν κάθε νέα παραγωγή με την επόμενη. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αρκετές ταινίες έχασαν αυτό που κάποτε έκανε τη Marvel ξεχωριστή: τους ίδιους τους χαρακτήρες.

Ένας Spider-Man που ξεκινά από το μηδέν

Η ιστορία εκτυλίσσεται τέσσερα χρόνια μετά τα γεγονότα του «Spider-Man: No Way Home». Το ξόρκι του Doctor Strange έχει διαγράψει κάθε ανάμνηση του Πίτερ Πάρκερ από τους ανθρώπους που αγαπά περισσότερο. Η MJ, ο Ned αλλά και οι υπόλοιποι φίλοι του συνεχίζουν τη ζωή τους σαν να μην τον γνώρισαν ποτέ.

Ο ίδιος παραμένει στη Νέα Υόρκη, ζώντας μια μοναχική καθημερινότητα, αφιερωμένος αποκλειστικά στον ρόλο του Spider-Man. Όταν όμως μια νέα σειρά μυστηριωδών επιθέσεων αρχίζει να απειλεί την πόλη, ενώ ταυτόχρονα οι ίδιες του οι δυνάμεις μεταβάλλονται με απρόβλεπτο τρόπο, ο Πίτερ καλείται να αντιμετωπίσει έναν ακόμη εχθρό, αλλά κυρίως τον ίδιο του τον εαυτό.

Η νέα περιπέτεια φέρνει ξανά στο πλευρό του γνώριμους χαρακτήρες, όπως τον Hulk και τον Punisher, ενώ στο επίκεντρο βρίσκεται μια μυστηριώδης αντίπαλος που συνδέεται με τα γεγονότα της ιστορίας χωρίς να λειτουργεί απλώς ως ένας ακόμη «κακός» του MCU.

Η μεγαλύτερη αλλαγή δεν είναι οι σκηνές δράσης

Αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο στις πρώτες κριτικές δεν είναι οι εντυπωσιακές μάχες ούτε οι εμφανίσεις γνωστών ηρώων. Είναι η αλλαγή φιλοσοφίας.

Οι περισσότερες αναλύσεις συμφωνούν ότι ο σκηνοθέτης Destin Daniel Cretton επιλέγει να αφήσει στην άκρη την εμμονή της Marvel με το multiverse και να επιστρέψει σε μια πιο προσωπική αφήγηση. Η Νέα Υόρκη γίνεται ξανά πρωταγωνίστρια, οι δρόμοι της πόλης αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από τα διαστημικά πεδία μάχης και ο Spider-Man λειτουργεί ξανά ως ο «ήρωας της γειτονιάς» που τον καθιέρωσε στα κόμικς.

Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Τα τελευταία χρόνια το κοινό έχει δείξει σημάδια κόπωσης απέναντι στις αδιάκοπες αφηγήσεις που βασίζονται αποκλειστικά στην κλιμάκωση του θεάματος. Αντίθετα, ιστορίες με μικρότερη κλίμακα αλλά μεγαλύτερο συναισθηματικό βάθος φαίνεται να έχουν μεγαλύτερη απήχηση.

Ο Peter Parker ενηλικιώνεται μαζί με το κοινό του

Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της ταινίας είναι ότι ο Tom Holland δεν υποδύεται πλέον έναν έφηβο που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο σχολείο και την υπερηρωική ζωή. Ο Πίτερ είναι πλέον ενήλικας.

Δεν έχει οικογένεια, δεν έχει φίλους που να θυμούνται ποιος πραγματικά είναι και ζει με τις συνέπειες μιας επιλογής που έκανε για να σώσει τους άλλους. Η υπερηρωική του ταυτότητα δεν αποτελεί πλέον περιπέτεια αλλά καθημερινότητα, ενώ η προσωπική του ζωή μοιάζει να έχει παγώσει στον χρόνο.

Αυτή η μοναξιά αποτελεί και το μεγαλύτερο δραματικό εύρημα της ταινίας. Ο Spider-Man δεν καλείται να αποτρέψει την καταστροφή του κόσμου· καλείται να μάθει αν μπορεί να ξαναχτίσει τη ζωή του όταν όλοι όσοι αγαπά τον αντιμετωπίζουν σαν έναν άγνωστο.

Γιατί οι κριτικοί μιλούν για την καλύτερη ερμηνεία του Tom Holland

Σχεδόν όλες οι μεγάλες διεθνείς κριτικές συγκλίνουν σε ένα σημείο: ο Tom Holland παρουσιάζει τον πιο ώριμο Peter Parker της καριέρας του.

Η ερμηνεία του ισορροπεί ανάμεσα στο γνώριμο χιούμορ του χαρακτήρα και σε έναν ήρωα που κουβαλά πλέον τις συνέπειες των αποφάσεών του. Η σχέση του με τη Zendaya αποκτά διαφορετικό βάρος, καθώς δεν βασίζεται πλέον στη ρομαντική αθωότητα των προηγούμενων ταινιών αλλά στην οδύνη της απώλειας και της λησμονιάς. Παράλληλα, η δυναμική του με τον Punisher προσθέτει μια πιο σκληρή και γήινη διάσταση στην αφήγηση, ενώ οι εμφανίσεις των υπόλοιπων χαρακτήρων ενσωματώνονται οργανικά χωρίς να επισκιάζουν τον πρωταγωνιστή.

Περισσότερο δράμα χαρακτήρων, λιγότερο CGI

Ένα ακόμη στοιχείο που επαναλαμβάνεται στις περισσότερες κριτικές είναι η επιστροφή της ιστορίας στον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα.

Οι σκηνές δράσης παραμένουν εντυπωσιακές, όμως η ταινία αφιερώνει πολύ περισσότερο χρόνο στη συναισθηματική κατάσταση του Πίτερ. Η μνήμη, η απώλεια, η ταυτότητα, η ενηλικίωση και η ανάγκη να ξεκινήσει κανείς από την αρχή λειτουργούν ως οι πραγματικοί άξονες της ιστορίας.

Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που αρκετοί κριτικοί τη χαρακτηρίζουν ως την πιο ανθρώπινη ταινία του Spider-Man εδώ και πολλά χρόνια. Δεν προσπαθεί να ξεπεράσει το «No Way Home» με περισσότερα cameos ή μεγαλύτερες ανατροπές, αλλά με πιο ουσιαστική συναισθηματική αφήγηση.

Μπορεί να αλλάξει την πορεία της Marvel;

Είναι ακόμη νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το μέλλον του MCU. Ωστόσο, το «Spider-Man: Brand New Day» μοιάζει να υπενθυμίζει κάτι που η Marvel είχε αφήσει για χρόνια στο περιθώριο.

Οι θεατές δεν συνδέθηκαν ποτέ με τον Spider-Man επειδή ήταν ο ισχυρότερος υπερήρωας. Συνδέθηκαν επειδή ήταν ο πιο ανθρώπινος.

Οι δυσκολίες του δεν περιορίζονταν στις μάχες με υπερκακούς αλλά αφορούσαν την ενηλικίωση, τις ενοχές, τις προσωπικές απώλειες και τις σχέσεις που δοκιμάζονται. Αυτή ακριβώς η ανθρώπινη διάσταση είναι που επανέρχεται στο προσκήνιο και φαίνεται να αποτελεί το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της νέας ταινίας.

Αν τελικά το «Brand New Day» σηματοδοτήσει μια νέα δημιουργική πορεία για τη Marvel, αυτό δεν θα οφείλεται μόνο στις εντυπωσιακές σκηνές δράσης ή στις εμπορικές επιδόσεις του. Θα οφείλεται κυρίως στο ότι θυμίζει πως, ακόμη και μέσα σε ένα σύμπαν γεμάτο υπερδυνάμεις, οι ιστορίες που μένουν περισσότερο στη μνήμη είναι εκείνες που μιλούν για ανθρώπους. Και ο Peter Parker εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο ανθρώπινους ήρωες που δημιούργησαν ποτέ τα κόμικς.