Η «Εθνική Πυξίδα», τα «βέλη» κατά της κυβέρνησης και ο «καταλύτης» Τσίπρας
Με ορμητήριο τον ακριτικό Έβρο και… πολλαπλά «βέλη» κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη στη φαρέτρα του, ο Αλέξης Τσίπρας, ορμώμενος από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, εξαπέλυσε ακόμα μία επίθεση
Το όραμά του για μία νέα στρατηγική τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Ευρώπη κατέθεσε χθες από την Αλεξανδρούπολη ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας.
Με ορμητήριο τον ακριτικό Έβρο και… πολλαπλά «βέλη» κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη στη φαρέτρα του, ο Αλέξης Τσίπρας, ορμώμενος από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, εξαπέλυσε ακόμα μία επίθεση, η οποία συγκυριακά βρίσκει το… «σπίτι» του -με την κυριολεκτική, αλλά και με την ευρύτερη έννοια- σε μία περίοδο κινητικότητας και ανακατατάξεων.
Επίθεση κατά μέτωπο για εξωτερική πολιτική και διαφθορά
Μετά τα ενεργειακά, σειρά χθες είχε η εξωτερική πολιτική που ασκεί τα τελευταία χρόνια η χώρα μας, με τον Αλέξη Τσίπρα να τονίζει την ανάγκη διατήρησης ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας με τη Ρωσία, την ενίσχυση των σχέσεων με την Κίνα και την «απαγκίστρωση» από τις ΗΠΑ και το Βερολίνο, κατακρίνοντας την στάση της κυβέρνησης, η οποία -όπως είπε ο πρώην πρωθυπουργός- έδωσε «λευκή επιταγή» στους ισχυρούς, αντί να υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα.
Ειδική αναφορά έκανε στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση ότι υπέγραψε την αμυντική συμφωνία χωρίς σαφή ανταλλάγματα, παραχωρώντας στρατιωτικές εγκαταστάσεις χωρίς απτά οφέλη για τη χώρα. «Ναι σε συμμάχους, όχι σε προστάτες», σχολίασε χαρακτηριστικά.
Στο ίδιο πλαίσιο, υποστήριξε ότι η επιλογή της κυβέρνησης να ευθυγραμμίζεται με τις «ισχυρές πλευρές» των διεθνών συγκρούσεων καθιστά την Ελλάδα «μέρος της εμπλοκής και στόχο», αποδυναμώνοντας ταυτόχρονα τη θέση της απέναντι στην Τουρκία.
Για το Κυπριακό, κατηγόρησε την κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης ότι, για ψηφοθηρικούς λόγους, υιοθετούν ρητορική που οδηγεί σε στρατιωτικοποίηση και παγίωση της διχοτόμησης.
Παράλληλα, επέκρινε την απουσία πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καλώντας τον πρωθυπουργό να αναλάβει δράση για κατάπαυση πυρός και συντονισμό των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου από την Κρήτη.
Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους κινήθηκε η κριτική του και στο εσωτερικό μέτωπο, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει «ταυτίσει το όνομά της με το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης», αναφερόμενος στην υπόθεση των υποκλοπών, την οποία χαρακτήρισε «οργανωμένο μηχανισμό», ενώ συνέδεσε την εν λόγω υπόθεση με μια γενικευμένη εικόνα διαφθοράς, κάνοντας λόγο για διαδοχικά σκάνδαλα -από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα Κέντρα Κατάρτισης έως τις απευθείας αναθέσεις και τις συμβάσεις με συμβουλευτικές εταιρείες- λέγοντας πως «η χώρα κυβερνάται με όρους μαφίας».
Ο «καταλύτης» Τσίπρας
Παράλληλα, αναφερόμενος στις εντυπώσεις που έχει αποκομίσει από το ταξίδι της «Ιθάκης» έκανε λόγο για λαϊκή απαίτηση για «κάτι νέο», ξεκαθαρίζοντας πως «η επόμενη ημέρα δεν θα έρθει από μόνη της, θα έρθει μόνο αν τη φέρουμε μαζί», τοποθετώντας για ακόμη μία φορά τον ίδιο και το επικείμενο νέο του πολιτικό εγχείρημα στον «χάρτη» του πολιτικού σκηνικού που διαμορφώνεται. Ένα πολιτικό σκηνικό που -τουλάχιστον στα της κεντροαριστεράς- μόνο ξεκάθαρο δεν είναι, με τον ίδιο -για πολλούς- να χαρακτηρίζεται ως «καταλύτης» της επόμενης ημέρας.
Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο ίδιος τόνισε πως σε αυτό το «βαθύτερο» που «χτίζεται» στον προοδευτικό χώρο θα συμμετέχουν τόσο «νέοι» όσο και «παλιοί με πολιτική εμπειρία και γνώση», χωρίς -ωστόσο- να διευκρινίζεται αν αυτοί θα μπορούσαν να είναι πρώην συνοδοιπόροι του Αλέξη Τσίπρα οι οποίοι σήμερα ίσως συμπορεύονται με κάποια παράταξη της κεντροαριστεράς ή αν απευθύνεται και σε ανθρώπους πέρα από τα «στενά όρια» του προοδευτικού χώρου.
Οι «φωτιές» που έχει ανάψει στην Κουμουνδούρου θεωρούνται πλέον εκτός ελέγχου, με τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το πρωί του Σαββάτου (21/3) να θεωρείται κρίσιμη για το τι μέλει γενέσθαι στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Οι ρήξεις είναι εμφανείς, όπως και οι αντικρουόμενες τάσεις εντός του κόμματος ως προς πιθανές συνεργασίες, με το όνομα του άλλοτε προέδρου να έχει μονοπωλήσει τα «πηγαδάκια» και τη διάλυση να μην φαντάζει πια και τόσο μακρινό σενάριο.
Οι δύο τάσεις της Νέας Αριστεράς υπήρχαν -ίσως και- εν τη γένεσι της, όμως το τελευταίο διάστημα οι φωνές που μιλούν για επικείμενη αποχώρηση των πιο… συζητήσιμων πληθαίνουν.
Στο ΠΑΣΟΚ, μολονότι τα χαμόγελα της μαζικής συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη των συνέδρων που θα συμμετάσχουν στο 4ο Συνέδριο του κόμματος δεν έχουν σβήσει, οι «γκρίνιες» για αργοπορία ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων δεν λείπουν. Πάντα, υπό τη «σκιά» της διαγραφής Κωνσταντινόπουλου, της «αμφισβητούμενης» -για κάποιους- διεύρυνσης, αλλά και της δημοσκοπικής βελόνας που δε λέει ακόμη να «ξεκολλήσει», με τους κύκλους της Χαριλάου Τρικούπη να τονίζουν πως όλα θα κριθούν την επόμενη ημέρα του Συνεδρίου.
Τουλάχιστον για τις δύο πρώτες περιπτώσεις -και πως θα μπορούσε να μην ισχύει;- η επιστροφή Τσίπρα θεωρείται καταλυτική. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα έβλεπαν θετικά την συμπόρευσή τους με το νέο του πολιτικό εγχείρημα, με κύκλους προσκείμενους σε αυτά να αναφέρουν πως «ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει πριν την ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα».