Εκλογικά μαθηματικά και εύκολα λόγια
Το Μαξίμου επιμένει στην αυτοδυναμία, απορρίπτει τα σενάρια συνεργασίας με τα δεξιά και αφήνει ανοιχτή μόνο μια χαραμάδα προς το ΠΑΣΟΚ, την ώρα που ο Αντώνης Σαμαράς κινείται σε... αγροτικές περιοχές
Γράφει ο Δ.Ι.Ασπροπούλης
«Δεν συνεργαζόμαστε, πάμε για αυτοδυναμία». Ωραίο να το λες. Όμορφο να το ακούς. Το πιστεύεις, όμως;
Όλα τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας το δηλώνουν σε κάθε τόνο: «Ξεκάθαρος και αποκλειστικός στόχος της Νέας Δημοκρατίας είναι η αυτοδυναμία, με απόλυτο σεβασμό πάντα στην λαϊκή ετυμηγορία». Από τον πρωθυπουργό και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ως τον βουλευτή μιας εκλογικής περιφέρειας στην άκρη της Ελλάδας, όλοι διαμηνύουν το ίδιο. Θεωρούν, μάλιστα, ότι ο στόχος είναι εφικτός, αλλά και μόνη ρεαλιστική λύση διακυβέρνησης.
Περιέργως, τα μαθηματικά δεν απορρίπτουν αυτήν την περίπτωση, παρά το ότι υπάρχουν δημοσκοπήσεις στις οποίες η Νέα Δημοκρατία δεν αγγίζει το 30% ούτε στην πρόθεση ψήφου. Κι όλοι γνωρίζουμε ότι χρειάζονται αρκετές μονάδες παραπάνω για να επιτευχθεί ο στόχος. Μονάδες που υπάρχει η -θεωρητική- περίπτωση να ανακτηθούν, εάν και εφόσον το σύνολο του ποσοστού των κομμάτων που θα μείνουν εκτός βουλής θα είναι μεγάλο. Σκεφτείτε, δηλαδή, την περίπτωση να μείνουν εκτός βουλής πέντε κόμματα που θα πάρουν από 2,5%. Μιλάμε για ένα ποσοστό 12,5%, διόλου ευκαταφρόνητο. Βλέπετε, στο τελικό αποτέλεσμα των εκλογών δεν έχει καμία σχέση το ποσοστό της αποχής. Δεν μετράει, δεν αφαιρείται από το συνολικό 100% -όπως γίνεται με τα άκυρα και τα λευκά. Στο τελικό αποτέλεσμα, στο μοίρασμα, δηλαδή, των 300 εδρών, μετρούν μόνον οι θετικές ψήφοι. Και το τελικό τους ποσοστό είναι πάντα 100%, άσχετα το πόσοι θα ρίξουν λευκό, άκυρο, ή το πόσοι θα πάνε στις κάλπες και πόσοι για τσίπουρα.
Για να φθάσει, όμως, η Νέα Δημοκρατία να έχει ένα ποσοστό που να πλησιάζει αυτό της αυτοδυναμίας ώστε να ελπίζει στα… αδιάθετα, χρειάζεται δουλειά. «Καθημερινή δουλειά, στη βάση υλοποίησης του προγράμματός μας και του συμβολαίου που έχουμε συνάψει με τους πολίτες» δήλωσε ο Παύλος Μαρινάκης. Γι αυτό και το Μαξίμου επιμένει πως «η αυτοδυναμία αποτελεί έναν στόχο εφικτό». Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι «η πρώτη κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας που μπαίνει στο τελευταίο της εξάμηνο και που, όπως αποτυπώνεται από το σύνολο των δημοσκοπήσεων, έχει μια τόσο μεγάλη διαφορά από το όποιο δεύτερο κόμμα. Είναι πολύ πιο ρεαλιστικό και εφικτό να μιλάμε εμείς για αυτοδυναμία παρά από το 15 να πάει κάποιος στο 35 ή από τρίτος, όπως λέει ο κ. Ανδρουλάκης, να πάει πρώτος».
Ας ξορκίσουμε τις συνεργασίες…
Την ίδια στιγμή, το Μαξίμου δείχνει να ξορκίζει τις συνεργασίες. Βέβαια, αυτό ισχύει όσο το κόμμα Σαμαρά είναι, ακόμη, στις σκέψεις του Μεσσήνιου πρώην πρωθυπουργού. Ο Αντώνης Σαμαράς περιορίζεται σε «συναντήσεις φίλων», όπως αυτή της Λάρισας, στην οποία ενεργό συμμετοχή είχαν αγροτοσυνδικαλιστές. Και καθώς, αυτήν την ώρα, έχει προγραμματίσει να βρίσκεται στα Νέα Μάλγαρα, κέντρο των αγροτικών κινητοποιήσεων στην Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης, είναι φανερό το πού θα στηριχθεί «εάν και εφόσον»…
Πάντως, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς έχει επαφές στα Νέα Μάλγαρα, η κυβέρνηση έχει οριστικοποιήσει σχεδόν 500.000 αιτήσεις αγροτών στο myAGRO. Μετά τις προκαταβολές της 31ης Οκτωβρίου και της 11ης Νοεμβρίου σε όσους υπέβαλαν αιτήσεις έως 25 Σεπτεμβρίου, από τις 30 Νοεμβρίου ξεκινάει νέος κύκλος πληρωμών, που θα συνεχιστεί χωρίς διακοπή έως τον Ιούνιο.
Έτσι, ενώ κάποια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας (την αρχή έκανε ο Θόδωρος Καράογλου ο οποίος, όμως, δρούσε σε… ζώνη ασφαλείας αφού έχει δηλώσει πως δεν θα κατέβει στις εκλογές που έρχονται αφού επέλεξε να διεκδικήσει την Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας) δεν βλέπουν με κακό μάτι τη συνεργασία με τα δεξιά, ο Παύλος Μαρινάκης, στην πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του ήταν κάθετος: «Δεν είναι η θέση αυτή ούτε του Πρωθυπουργού, ούτε της Κυβέρνησης, ούτε της Νέας Δημοκρατίας, ούτε πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο. Το λέμε ρητά και κατηγορηματικά γιατί πρέπει ο κόσμος να καταλαβαίνει και δεν είναι κανείς ψηφοφόρος ή πολίτης δεν είναι δεδομένος».
Κάποιοι βάζουν έναν αστερίσκο: Επιμένουν ότι τέτοιες δηλώσεις αφορούν το κόμμα του κ. Βελλόπουλου, της κ. Λατινοπούλου, ή τη Νίκη. Υπογραμμίζουν, δε, ότι «κόμμα Σαμαρά, ακόμη δεν υφίσταται. Κι όταν δημιουργηθεί, αν δημιουργηθεί, θα κριθεί από τις θέσεις του».
Όσο για τη συνεργασία με άλλα κόμματα, αυτήν που τα ίδια τα κόμματα της αντιπολίτευσης απορρίπτουν με ευκολία σήμερα, η μοναδική χαραμάδα που αφέθηκε είναι προς το ΠΑΣΟΚ. Μόνον που, μέρα με τη μέρα, τα βέλη του Μαξίμου κατευθύνονται όλο και περισσότερα προς τη Χαριλάου Τρικούπη. Όπως τα όσα είπε, στην ίδια συνέντευξη, ο κ. Μαρινάκης:
«Το ΠΑΣΟΚ επί των ημερών του κ. Ανδρουλάκη μετατοπίστηκε και επέλεξε να παίξει μπάλα στο γήπεδο των κομμάτων τα οποία ακολουθούν δύο συγκεκριμένα μοτίβα. Το ένα είναι οι ανέξοδες ακοστολόγητες υποσχέσεις και το άλλο πώς ό,τι και να συμβαίνει, σοβαρό ή μη σοβαρό, να το βαφτίζουν σκάνδαλο ή κρίση Μητσοτάκη. “Πανδημία Μητσοτάκη”, “ακρίβεια Μητσοτάκη”. Το αποτέλεσμα είναι να βρίσκονται εκεί που βρίσκονται στις δημοσκοπήσεις. Σε αυτό το γήπεδο, επέλεξε ο κ. Ανδρουλάκης να παίξει. Έχει επιλέξει να συστρατευθεί στη λογική της εργαλειοποίησης ενός τραγικού δυστυχήματος, να συνυπογράψει μέχρι και με την κ. Κωνσταντοπούλου πρόταση δυσπιστίας, να μην ψηφίσει ακόμα και τον νόμο για την προστασία των ανηλίκων στα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έκανε ένα συνέδριο και πήρε μια απόφαση: Όχι με την “κακιά” Νέα Δημοκρατία. Καταρχάς δεν τους κάναμε τέτοια πρόσκληση. Αλλά, δεν θεώρησαν πρόβλημα μια συνεργασία με την κ. Κωνσταντοπούλου, με τον κ. Βαρουφάκη, με τον κ. Τσίπρα».
Καθώς απέχουμε από τις εκλογές, τα λόγια είναι… εύκολα. Κα οι δυνατότητες πολλές.