H Gen Z δουλεύει και με AI στην Ελλάδα

Η τεχνητή νοημοσύνη έχει ήδη μπει στην καθημερινότητα της εργασίας για τη Gen Z στην Ελλάδα – αλλά όχι απαραίτητα με οργανωμένο ή θεσμικό τρόπο.

Σύμφωνα με τη Deloitte Global 2025 Gen Z and Millennial Survey, το 42% των Gen Z εργαζομένων στην Ελλάδα χρησιμοποιεί ήδη εργαλεία GenAI στην καθημερινή του δουλειά.  Την ίδια στιγμή, όμως, μόλις 9% δηλώνει ότι έχει λάβει επίσημη εκπαίδευση στη χρήση τους.

Το χάσμα αυτό αποτυπώνει μια ιδιότυπη ελληνική πραγματικότητα: η νέα γενιά υιοθετεί την τεχνολογία ταχύτερα από τους οργανισμούς στους οποίους εργάζεται.

Η χρήση προηγείται της στρατηγικής

Η έρευνα της Deloitte δείχνει ότι η Gen Z δεν περιμένει οδηγίες για να χρησιμοποιήσει GenAI. Τα εργαλεία αξιοποιούνται ήδη σε ένα ευρύ φάσμα εργασιών: από ανάλυση δεδομένων και υποστήριξη πελατών, μέχρι δημιουργία περιεχομένου, training και δημιουργικό σχεδιασμό.

Για πολλούς νέους εργαζόμενους, το GenAI λειτουργεί ως πρακτικός επιταχυντής: εξοικονομεί χρόνο, απλοποιεί διαδικασίες και μειώνει τη γνωστική πίεση. Δεν είναι τυχαίο ότι η πλειονότητα όσων το χρησιμοποιούν θεωρεί πως βελτιώνει την παραγωγικότητα και το work-life balance.

Ωστόσο, αυτή η διάχυτη χρήση γίνεται συχνά χωρίς σαφές πλαίσιο, χωρίς κανόνες και χωρίς κατανόηση των ορίων ή των κινδύνων.

Εκπαίδευση: το μεγάλο κενό

Παρά τη γρήγορη υιοθέτηση, η οργανωμένη εκπαίδευση παραμένει περιορισμένη. Στην Ελλάδα, μόλις 1 στους 10 νέους εργαζόμενους της Gen Z έχει ήδη ολοκληρώσει training σε GenAI, ενώ περίπου το ένα τρίτο δηλώνει ότι σκοπεύει να εκπαιδευτεί μέσα στον επόμενο χρόνο.

Το εύρημα αυτό υποδεικνύει ότι η ευθύνη για την ανάπτυξη δεξιοτήτων μεταφέρεται στους ίδιους τους εργαζόμενους. Σε πολλές περιπτώσεις, η εκμάθηση γίνεται αποσπασματικά, μέσω online εργαλείων, tutorials ή peer learning — όχι μέσω εταιρικής στρατηγικής.

Ανάμεσα στον ενθουσιασμό και τον φόβο

Η στάση της Gen Z απέναντι στο GenAI είναι σύνθετη. Από τη μία πλευρά, αναγνωρίζεται η χρησιμότητά του: η τεχνολογία βελτιώνει την ποιότητα της δουλειάς και ελευθερώνει χρόνο. Από την άλλη, καταγράφεται έντονος προβληματισμός για τις επιπτώσεις στην απασχόληση.

Σύμφωνα με τη Deloitte, ένα σημαντικό ποσοστό νέων εργαζομένων στην Ελλάδα πιστεύει ότι το GenAI θα οδηγήσει σε κατάργηση θέσεων εργασίας, ενώ αρκετοί δηλώνουν ότι ήδη αναζητούν ρόλους λιγότερο ευάλωτους στην αυτοματοποίηση. Η αντίφαση αυτή -χρήση χωρίς ασφάλεια- εντείνει την εργασιακή ανασφάλεια αντί να τη μειώνει.

Soft skills σε έναν κόσμο αλγορίθμων

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι, όσο περισσότερο εισέρχεται το GenAI στην εργασία, τόσο μεγαλύτερη αξία αποδίδει η Gen Z σε soft skills: επικοινωνία, κριτική σκέψη, δημιουργικότητα και συνεργασία. Η έρευνα καταγράφει ότι οι νέοι εργαζόμενοι θεωρούν αυτές τις δεξιότητες εξίσου —αν όχι περισσότερο— απαραίτητες από τις τεχνικές γνώσεις.

Η τάση αυτή συνδέεται με την αντίληψη ότι, σε ένα περιβάλλον όπου η τεχνολογία αυτοματοποιεί διαδικασίες, το ανθρώπινο στοιχείο παραμένει το βασικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Ο ρόλος των εργοδοτών: πίσω από τις εξελίξεις

Παρά τη ραγδαία εξάπλωση του GenAI, οι ελληνικοί οργανισμοί φαίνεται να κινούνται πιο αργά. Η έλλειψη επίσημων πολιτικών, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και σαφών κατευθυντήριων γραμμών δημιουργεί ένα κενό: οι νέοι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν εργαλεία υψηλής ισχύος χωρίς θεσμική υποστήριξη.

Διεθνείς μελέτες στον χώρο της εργασιακής καινοτομίας επισημαίνουν ότι η απουσία εκπαίδευσης αυξάνει τον κίνδυνο λανθασμένης χρήσης, υπερβολικής εξάρτησης από την τεχνολογία και νέων μορφών επαγγελματικής εξουθένωσης. Το ελληνικό παράδειγμα δείχνει ότι η Gen Z καλύπτει το κενό, αλλά με προσωπικό κόστος.

Μια γενιά που μαθαίνει μόνη της

Η εικόνα που προκύπτει είναι ξεκάθαρη: η ελληνική Gen Z δεν περιμένει το σύστημα να εκσυγχρονιστεί. Μαθαίνει, πειραματίζεται και προσαρμόζεται μόνη της. Το GenAI δεν αντιμετωπίζεται ως απειλή ούτε ως πανάκεια, αλλά ως εργαλείο – χρήσιμο, αλλά ασταθές χωρίς εκπαίδευση.

Το ερώτημα δεν είναι αν η Gen Z θα δουλεύει με τεχνητή νοημοσύνη. Αυτό ήδη συμβαίνει. Το ερώτημα είναι αν η ελληνική αγορά εργασίας θα επενδύσει εγκαίρως στη γνώση και τη μετάβαση ή αν θα αφήσει μια ολόκληρη γενιά να αυτοσχεδιάζει σε ένα τεχνολογικό πεδίο που εξελίσσεται ταχύτερα από τις δομές που το φιλοξενούν.