Η πιο αισιόδοξη μπασκετική στιγμή των τελευταίων χρόνων

Παρότι βρισκόμαστε μια ανάσα από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, η Ελλάδα ζει και αναπνέει στους ρυθμούς του μπάσκετ. Και όχι άδικα. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε την EuroLeague, οι τελικοί του ελληνικού πρωταθλήματος ξεκίνησαν με όμορφα και ανταγωνιστικά παιχνίδια μέσα στο παρκέ, ενώ η έλευση του Βασίλη Σπανούλη στον Άρη έδωσε μια επιπλέον νότα αισιοδοξίας και προσμονής στους φίλους του αθλήματος.

Ως λάτρης του μπάσκετ δεν μπορώ παρά να είμαι ενθουσιασμένος. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια φαίνεται ότι δίπλα στις δύο μεγάλες δυνάμεις, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, υπάρχουν οι προϋποθέσεις ώστε ο Άρης και ο ΠΑΟΚ να αποκτήσουν ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Με σωστές κινήσεις, σοβαρό σχεδιασμό και επενδύσεις με προοπτική, το ελληνικό μπάσκετ μπορεί να ξαναβρεί μέρος της παλιάς του αίγλης.

Ως φίλος του Άρη, όμως, έχω έναν επιπλέον λόγο να αισθάνομαι αισιόδοξος. Για την ακρίβεια, δύο.

Ο πρώτος είναι η πρωτοφανής ενίσχυση της ομάδας σε όλα τα επίπεδα. Από τη διοίκηση και το αγωνιστικό πλάνο μέχρι την οργάνωση και τη γενικότερη λειτουργία του συλλόγου, όλα δείχνουν ότι χτίζεται κάτι σοβαρό και με διάρκεια.

Ο δεύτερος λόγος είναι ο ίδιος ο ιδιοκτήτης της ομάδας, ο Ρίτσαρντ Σιάο. Ένας άνθρωπος που διαφέρει αισθητά από όσα έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού. Ένας άνθρωπος που αγαπά πραγματικά το μπάσκετ σε όλες του τις εκφάνσεις: από τα παιδικά και εφηβικά πρωταθλήματα μέχρι το ερασιτεχνικό, το επαγγελματικό, το ανδρικό και το γυναικείο μπάσκετ.

Δεν αντιμετωπίζει την ομάδα ως ένα εργαλείο επιρροής ή ως μια επένδυση που θα του ανοίξει πόρτες σε άλλες επιχειρηματικές ή πολιτικές δραστηριότητες. Αντιθέτως, μοιάζει να απολαμβάνει αυτό που όλοι αγαπάμε: το ίδιο το παιχνίδι. Από τη θέση του στο Nick Galis Hall παρακολουθεί τους αγώνες με χαμόγελο, με πάθος αλλά και με σεβασμό, τόσο στις νίκες όσο και στις ήττες.

Σε μια εποχή που πολλοί ιδιοκτήτες ομάδων αναζητούν μέσα από τον αθλητισμό επιρροή, δημοσιότητα ή πολιτική ισχύ, ο Ρίτσαρντ Σιάο μοιάζει να αναζητά κάτι πολύ πιο απλό: τη χαρά του παιχνιδιού και την επιτυχία της ομάδας του. Αυτό είναι ίσως το πιο ελπιδοφόρο μήνυμα για το μέλλον του Άρη.

Ο Ρίτσαρντ Σιάο δείχνει μέχρι στιγμής ότι δεν ήρθε απλώς να επενδύσει σε μια ομάδα. Ήρθε να γίνει μέρος της ιστορίας της. Και αυτή η στάση είναι που δημιουργεί ένα κλίμα εμπιστοσύνης και αισιοδοξίας στις τάξεις των φιλάθλων. Γιατί οι φίλαθλοι αναγνωρίζουν πότε κάποιος βλέπει έναν σύλλογο ως επιχειρηματική ευκαιρία και πότε ως έναν ζωντανό οργανισμό με παρελθόν, παρόν και μέλλον.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο μήνυμα προς όλους εμάς τους φίλους του Άρη.

Με μια τέτοια ηγεσία οφείλουμε να είμαστε διπλά προσεκτικοί με τη συμπεριφορά μας, τόσο στις εξέδρες όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Να προστατεύσουμε αυτό που χτίζεται. Να αφήσουμε πίσω νοοτροπίες που δεν ταιριάζουν στο μέγεθος και την ιστορία του συλλόγου. Να αναθεωρήσουμε ακόμη και κάποια από τα συνθήματά μας, με λιγότερη τοξικότητα, λιγότερες βρισιές και χωρίς αναφορές σε ναρκωτικά ή συμπεριφορές που δεν έχουν θέση σε ένα σύγχρονο αθλητικό περιβάλλον.

Ο Άρης υπήρξε ο Αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ όχι μόνο για τους τίτλους του αλλά και για την κουλτούρα που δημιούργησε. Για τον τρόπο που έμαθε γενιές Ελλήνων να αγαπούν το άθλημα. Για τις γεμάτες εξέδρες, το πάθος, τη γνώση του παιχνιδιού και τη μοναδική ατμόσφαιρα του Nick Galis Hall.

Σήμερα φαίνεται να ανοίγεται μια νέα σελίδα. Μια σελίδα που μπορεί να συνδυάσει την αγωνιστική επιτυχία με τον σεβασμό, το ήθος και την υγιή φιλαθλητική κουλτούρα. Μια σελίδα που μπορεί να φέρει ξανά τον Άρη εκεί όπου ανήκει: ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του ελληνικού και του ευρωπαϊκού μπάσκετ.

Ας την αγκαλιάσουμε.

Ας απολαύσουμε το μπάσκετ όπως το αγαπήσαμε.