Στο Ολύμπιον, δεν ακούσαμε σχέδιο για μετά το 2028

Το Σάββατο, στο κατάμεστο Ολύμπιον, η δημοτική αρχή Θεσσαλονίκης παρέθεσε απολογισμό μέσου θητείας. Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ισχύουν όσα επιτεύγματα αναφέρθηκαν, τουλάχιστον εν μέρει. Αναμφίβολα, η πόλη είναι λίγο καλύτερη σε πολλούς τομείς.

Η καθαριότητα έχει κάπως βελτιωθεί, φυτεύτηκαν πολλά δενδρύλλια, σχολικά κτίρια συντηρήθηκαν, συγκεκριμένα καφέ και εστιατόρια μείωσαν τα τραπεζοκαθίσματά τους, πεζοδρόμια επισκευάζονται, και επιτέλους αγοράστηκε μηχάνημα που κλείνει λακκούβες. Υλοποιούνται η Πλατεία Ελευθερίας και ο πεζόδρομος της Αγίας Σοφίας, ενώ φαίνεται ότι δρομολογήθηκαν οι πλατείες Δημοκρατίας και Διοικητηρίου, όπως και ο αρχαιολογικός περίπατος. Και δεν είναι μόνο αυτά.

Μέσα στα τελευταία 2,5 χρόνια ξεκίνησε η ανάπλαση δέκα εμπορικών οδών, ως παρακαταθήκη της διοίκησης Ζέρβα. Επίσης, χάρη σε κυβέρνηση και ΠΚΜ, ξεκίνησε η λειτουργία του μετρό, προχώρησε σημαντικά το Flyover, μειώθηκε το κυκλοφοριακό, κυκλοφόρησαν νέα αστικά λεωφορεία, αναδείχθηκαν ιστορικά μνημεία, δημοπρατείται –έστω και σε υποτυπώδη μορφή– ο Προαστιακός Δυτικής Θεσσαλονίκης και, φυσικά, εκτελούνται σοβαρές αναβαθμίσεις στα τοπικά νοσοκομεία. Χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία, σημειώθηκε περαιτέρω αύξηση των επισκεπτών (δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η Θεσσαλονίκη διαθέτει πλέον δωδεκάμηνο τουρισμό), προχωρούν επενδύσεις στον ΟΛΘ και στους Λαχανόκηπους, ενώ ανεγείρεται το Μουσείο Ολοκαυτώματος.

Βέβαια, την ίδια περίοδο σημειώθηκαν και –κυμαινόμενης βαρύτητας– αρνητικά γεγονότα. Ξεχώρισαν η διαφαινόμενη αποχώρηση της Ryanair από το «Μακεδονία», η επιβράδυνση επέκτασης του μετρό, το κλείσιμο της πολλά υποσχόμενης Μοδιάνο, οι εκκρεμότητες σε Καπάνι και 5ο Γυμνάσιο, η αναβίωση χιμαιρών (θαλάσσια συγκοινωνία), καθώς και η παράταση της στασιμότητας στη ΔΕΘ. Πάντως, με τις προσπάθειες όλων, η πόλη είναι όντως καλύτερη.

Ωστόσο, παρά τα επιτεύγματα -και- της διοίκησης Αγγελούδη, ελάχιστοι δηλώνουν ότι υπάρχει ξεκάθαρη βελτίωση στην εικόνα και στην ποιότητα ζωής. Αντίθετα, στις σχετικές ποιοτικές έρευνες, οι κάτοικοι επισημαίνουν με έμφαση πασίγνωστα προβλήματα: σκουπίδια, στάθμευση, βανδαλισμούς, κυκλοφοριακό, μικροεγκληματικότητα, επαγγελματική επαιτεία, αναιμική οικονομική ανάπτυξη. Προβλήματα στα οποία η δημοτική αρχή εμπλέκεται, άμεσα ή έμμεσα.

Οι κάτοικοι δεν είναι τυφλοί. Ιδίοις όμμασι διαπιστώνουν ότι οι μόνες ανθηρές δραστηριότητες (προς το παρόν) είναι τα Airbnb και τα θριφτάδικα. Επιχειρήσεις εστίασης ανοίγουν και κλείνουν ακατάπαυστα, μικρότερα εμπορικά καταστήματα βάζουν λουκέτο, ενώ οι παλιές πιάτσες δεν αναζωογονούνται, με εξαίρεση την –διαφορετικού χαρακτήρα πλέον– Πλατεία Μαβίλη. 

Από εκεί και πέρα, τα καινούργια ξενοδοχεία αποτελούν τις μοναδικές αξιόλογες ξένες επενδύσεις, μαζί με εκείνες στο real estate. Σοβαρές επενδύσεις σε τομείς υψηλότερης προστιθέμενης αξίας δεν πραγματοποιούνται εντός των ορίων του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το ιστορικό κέντρο εκφυλίζεται σε μια –πολυδάπανης συντήρησης– θεματική ατραξιόν και οι γερασμένες γειτονιές υφίστανται συνεχή υποβάθμιση.

Οι όποιες, λοιπόν, βελτιώσεις είναι σημειακές, έχοντας ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2030. Τι ακολουθεί; Άγνωστο. Ο Στέλιος Αγγελούδης μιλά για σχέδιο, μα το Σάββατο δεν μάθαμε πολλά γι αυτό το σχέδιο. Πάντως, σχέδιο απαιτείται και δεν επιτρέπεται να αποτελεί πόνημα μειοψηφίας, όσο κραταιά ή ηχηρή κι αν είναι αυτή. Απαιτείται σχέδιο από όλους για όλους, το οποίο προϋποθέτει συνεννόηση και ομοψυχία.

Ίσως εκεί οφείλεται η έκκληση του δημάρχου για τερματισμό του διχασμού. Υποθέτουμε ότι είναι ειλικρινής, αν και παραμένουμε επιφυλακτικοί. Η εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του υπονομεύεται από τη διακεκριμένη παρουσία στο Ολύμπιον όσων δίχασαν με αφορμή την Έκθεση, αλλά και από τη σχεδόν θρησκευτική προσήλωση σε αφηγήματα Μπουτάρη, τα οποία μόνο ενωτικά δεν υπήρξαν.

Οι πεποιθήσεις του πρώην δημάρχου οδηγούν σε περαιτέρω πεζοδρομήσεις, άσχετα αν ουδέποτε παρουσιάστηκε σοβαρή κυκλοφοριακή μελέτη για τις επιπτώσεις τους. Οι ίδιες πεποιθήσεις επιβάλλουν το φαραωνικό αλλά και ευπαθές ξύλινο ντεκ στην Παλιά Παραλία. Επιβάλλουν μια «folly», ένα αρχιτεκτονικό καπρίτσιο κόστους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, ποσού δυσανάλογου προς τη χρησιμότητά του.

Ο Στέλιος Αγγελούδης θα πρέπει να ξεφύγει από τα οράματα προκατόχων του και να παρουσιάσει τα δικά του. Καθώς το κλείσιμο εκκρεμοτήτων σύντομα θα ξεχαστεί, βάσει νέων οραμάτων θα κριθεί για την περίοδο μετά το 2028. Βάσει εντελώς νέων διεκδικήσεων.