Κλιματική αλλαγή: Γιατί η ΕΕ πρέπει να αλλάξει στρατηγική
Η ανάγκη για ρεαλιστικές προσεγγίσεις σε υποδομές, ενεργειακή αυτάρκεια και αναπροσαρμογή του ευρωπαϊκού παραγωγικού μοντέλου.
Φάνης Ουγγρίνης 
Πανευρωπαϊκά, το φετινό καλοκαίρι έχει ήδη αποδειχθεί πανάκριβο. Έχει υψηλό κόστος σε ανθρώπους, άτυχα θύματα πυρκαγιών και θερμοπληξίας. Έχει υψηλό χρηματικό κόστος, για την αποκατάσταση καταστροφών λόγω φωτιάς και ξηρασίας. Έχει τεράστιο κόστος συμβολικό, διότι απέδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι είναι μάταιες οι προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πράσινη μετάβαση σε έναν πλανήτη που μολύνει αδιάκοπα · οι εικόνες από τους απενεργοποιημένους πυρηνικούς αντιδραστήρες σε Ουγγαρία και Ρουμανία είναι χαρακτηριστικές. Η ηγεσία της Ένωσης οφείλει να επιδείξει υπευθυνότητα απέναντι στους πολίτες της. Η κλιματική αλλαγή έχει φτάσει, φαίνεται αναπότρεπτη, άρα οφείλει να τους προφυλάξει από τις συνέπειες της. Οφείλει να ενεργήσει πολυδιάστατα.
Επείγει να δοθεί βάρος στη παραγωγή σαφώς περισσότερης ηλεκτρικής ενέργειας. Χάρη σε αυτήν θα αντιμετωπιστούν οι ψυχρότεροι χειμώνες και τα θερμότερα καλοκαίρια. Χάρη σε αυτήν θα εξασφαλιστούν αφαλατώσεις, κίνηση οχημάτων και λειτουργία ρομποτικών εργοστασίων. Μεσοπρόθεσμα όμως απαιτείται και στρατηγική αυτάρκεια της γηραιάς ηπείρου όσον αφορά το φυσικό αέριο, πρωτίστως για βιομηχανική χρήση· το μέλλον σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής θα είναι πολύ πιο σκληρό και αβέβαιο από το παρόν.
Πολλά μικρά και μεγάλα τεχνικά έργα είναι απολύτως αναγκαία. Θα χρειαστούν ώστε να κατασκευαστούν περισσότερα ενεργειακά δίκτυα σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή επικράτεια, ώστε να γίνεται ορθότερη διαχείριση του νερού, ώστε να προστατεύεται η καλλιεργήσιμη γη, ώστε να αποτρέπεται η καταστροφή υποδομών από πλημμύρες, ώστε να περιοριστούν οι ενεργειακές απώλειες πόλεων και επιχειρήσεων, ώστε η χρήση αυτοκινήτου και αεροπλάνου να γίνεται σπάνια, ώστε να μετριάζονται τα αποτελέσματα των καταιγίδων.
Όλα αυτά θα απαιτήσουν δέσμευση τεράστιων οικονομικών πόρων εκ μέρους των καταχρεωμένων ευρωπαϊκών κρατών. Οι πόροι τούτοι δεν μπορούν να εξασφαλιστούν υπό το υφιστάμενο παραγωγικό μοντέλο. Πρέπει να αντικατασταθεί αυτό το μοντέλο, με θεαματική μεταφορά κεφαλαίων στην πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή, και με ταυτόχρονη αποδέσμευση κεφαλαίων που σήμερα κατευθύνονται στον τριτογενή τομέα. Η αναπόφευκτη αλλαγή θα ενοχλήσει πολλούς εντός και εκτός, προκαλώντας ισχυρές εντάσεις κάθε μορφής. Συνεπώς, θα πρέπει να συνοδευτεί από συντονισμένα μέτρα κοινωνικής συνοχής.
Το καλοπροαίρετο πνεύμα της Συμφωνίας του Παρισιού είναι δυστυχώς απελπιστικά ξεπερασμένο. Η ΕΕ καλείται πλέον να λειτουργήσει με ψυχρή λογική, προτάσσοντας το καλό των Ευρωπαίων. Καλείται να ξεφύγει άμεσα από ρομαντικές μα αυτοκαταστροφικές πεποιθήσεις.
