Η αδιάφορη ΔΕΘ: Τάση ή εξαίρεση;

Στασιμότητα, έλλειψη αναπτυξιακού οράματος και η ανάγκη για νέα φιλοσοφία λειτουργίας της ΔΕΘ.

Η αδιάφορη ΔΕΘ: Τάση ή εξαίρεση;

Για όσους έχουν ζήσει την Έκθεση στα μεταπολιτευτικά χρόνια, η τελευταία ήταν με άνεση η πιο αδιάφορη. Ήταν αδιάφορη όσον αφορά τα εκθέματα: η τάση για κρατική προβολή και γιουσουρούμ έφτασε στο αποκορύφωμά της, η δε ιαπωνική συμμετοχή ήταν πολύ κατώτερη των προσδοκιών. Υπήρξε και η πιο αδιάφορη πολιτικά, καθώς τα μεγάλα κόμματα σε γενικές γραμμές παρουσίασαν συνέχιση των σημερινών οικονομικών πολιτικών, χωρίς έναν ξεκάθαρο αναπτυξιακό οδικό χάρτη. Έναν οδικό χάρτη ικανό να μας επαναφέρει τουλάχιστον στο μέσο όρο της ευρωπαϊκής ευημερίας.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι όσες δημοσκοπήσεις δημοσιεύτηκαν την προηγούμενη εβδομάδα αποτυπώνουν σχετική στασιμότητα στα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων. Το στοιχείο τούτο θα αποτυπώνεται και στην έρευνα που μόλις διεξήγαγε η Palmos Analysis για το TheOpinion. Πολλοί πολίτες έχουν καθίσει στην άκρη και παρατηρούν. Αυτή τη στιγμή, αρνητικά ή θετικά τοποθετούνται μόνο όσοι είναι εντελώς αποφασισμένοι.

Το ότι αυτή ήταν η χειρότερη ΔΕΘ της σύγχρονης εποχής ομολογουμένως δεν αποτελεί αποκλειστική ευθύνη της νέας διοίκησης του φορέα. Ουσιαστικά συνεχίστηκε ό,τι διαμορφώθηκε εδώ και αρκετά χρόνια, και κυρίως κατά τη διάρκεια της κρίσης. Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η προηγούμενη διοίκηση καθιέρωσε τη μετατροπή της Έκθεσης σε κρατικοδίαιτο πανηγύρι. Παρέμεινε σε αυτή την πορεία και μετά το 2019, όταν κανονικά θα έπρεπε να είχε γίνει προσπάθεια ανάκτησης του αλλοτινού βιομηχανικού χαρακτήρα της.

Σύμφωνα με την προηγούμενη -δυστυχώς και για την τωρινή- διοίκηση, ορθή επιχειρηματική πρακτική είναι μια εμποροπανήγυρη με πολυτελή κρατική συμμετοχή, με αδιάφορα ρομπότ και άλλες… καινοτόμες εφαρμογές, και με αμέτρητα μικρά εμπορικά περίπτερα χωρίς χαρακτήρα. Εξίσου ορθή θεωρείται η διάθεση χώρων σε δραστηριότητες άσχετες με τον εκθεσιακό χαρακτήρα, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, το μόνο ορατό κέρδος μετά την αλλαγή διοίκησης είναι ότι ματαιώθηκε το φαραωνικό σχέδιο. Αποφεύχθηκε έστω η ακραία αρχιτεκτονική υπερβολή και η ταυτόχρονη ζημιά στην τοπική αγορά, μετά από κυβερνητική απόφαση.

Η αντικατάσταση των κτιριακών εγκαταστάσεων έχει δρομολογηθεί, και καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη πενταετία. Αν κάτι δεν φαίνεται να έχει δρομολογηθεί είναι μία νέα φιλοσοφία λειτουργίας. Με άλλα λόγια, τι σκοπεύει να κάνει η πολυδιαφημιζόμενη για την τεχνοκρατική της επάρκεια τωρινή διοίκηση στη ΔΕΘ ώστε να επιστρέψει ο αναπτυξιακός χαρακτήρας της Διεθνούς; Σκοπεύει να την απομακρύνει από τα σημερινά παρακμιακά της χαρακτηριστικά; Έχει κάποιο σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση, και αν ναι, ποιο είναι αυτό; Σίγουρα η Θεσσαλονίκη θα ήθελε να γνωρίζει.