«Ασπίδα του Αχιλλέα» και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική βιομηχανία

Στις 23 Ιουλίου το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την υλοποίηση της «Ασπίδας του Αχιλλέα» και άλλων 10 αμυντικών προγραμμάτων. Εφόσον όλα πάνε κατ’ ευχήν, το Αιγαίο μελλοντικά θα προστατεύεται από έναν ολοκληρωμένο πολλαπλασιαστή ισχύος, που επιπρόσθετα θα ενοποιήσει περαιτέρω τον ελληνοκυπριακό αμυντικό χώρο με εκείνον του Ισραήλ. Όσο για τα υπόλοιπα προγράμματα, αυτά ενισχύουν τη μαχητική ικανότητα των τριών κλάδων σημειακά αλλά ουσιαστικά. Πάντως, μέχρι την υπογραφή των συμβάσεων και την παράδοση των υλικών θα χρειαστεί χρόνος.

Για τις εν λόγω προμήθειες προϋπολογίζεται δαπάνη 4,3 δισ. €, από την οποία στην εγχώρια βιομηχανία -στην καλύτερη περίπτωση- θα καταλήξει περίπου 1 δισ. €. Επομένως, ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό θα αφαιρεθεί από την εθνική οικονομία και θα επιβαρύνει το εμπορικό ισοζύγιο. Είναι ομολογουμένως υψηλό το τίμημα για να επιζεί η Ελλάδα στη δύσκολη γειτονιά της, και μέχρι σήμερα οι πολίτες το πληρώνουν σχεδόν αγόγγυστα.

Ωστόσο, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και τα υπόλοιπα συστήματα αποτελούν ένα μόνο τμήμα του ελληνικού οπλοστασίου, που συμπεριλαμβάνει πολύ περισσότερα στοιχεία. Οι τελευταίοι πόλεμοι σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή έχουν οδηγήσει στην εξαγωγή τουλάχιστον τριών χρήσιμων συμπερασμάτων. Πρώτο, ότι το παλιό υλικό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό, εφόσον τροποποιηθεί και αξιοποιηθεί έξυπνα. Δεύτερο, ότι μία μονίμως απειλούμενη χώρα χρειάζεται έναν καλά εκπαιδευμένο ευμεγέθη στρατό, δηλαδή μία αξιόμαχη εφεδρεία· δίχως μάχιμους εφέδρους, τα ουκρανικά και ισραηλινά στρατεύματα δεν θα ήταν τόσο επιτυχημένα.

Τρίτο συμπέρασμα είναι η αξία των όπλων μακρού πλήγματος. Όπως δυστυχώς αποδείχθηκε, ο αντίπαλος δεν αποτρέπεται επαρκώς εάν δεν κινδυνεύουν οι στρατιωτικές και πολιτικές υποδομές του. Πρόκειται για στόχους που βρίσκονται σε στρατηγικό βάθος, για την καταστροφή των οποίων απαιτούνται πολλοί πύραυλοι και drones, ικανά να προκαλέσουν κορεσμό στην εχθρική αεράμυνα. Πέραν τούτου, τα όπλα αυτά θα πρέπει να διαθέτουν και μεγάλη εμβέλεια, ώστε να μεταφέρουν τον πόλεμο στα μετόπισθεν του επιτιθέμενου αντιπάλου. Ο συνδυασμός ποσότητας και δυνατοτήτων επιβάλλει την εγχώρια σχεδίαση και παραγωγή τους. Δεν μιλάμε για προϊόντα παγκοσμίως κορυφαία. Μιλάμε για αξιοπρεπή προϊόντα λογικού κόστους, προσαρμοσμένα στις ανάγκες μας.

Συνεπώς, όσο κι αν εντυπωσιάζουν προμήθειες όπως αυτή της 23ης Ιουλίου, από μόνες τους δεν μπορούν να εξασφαλίσουν πλήρη αποτρεπτική ικανότητα. Θα χρειαστεί να συνδυαστούν με ίσως πιο πεζές αλλά εξίσου χρήσιμες κινήσεις.