Τo «SmackDown» της Αριστεράς

Το να είσαι προς τα Αριστερά στην Ελλάδα είναι από το πιο δύσκολα πράγματα, ενός πολιτικά ενεργού πολίτη. Μια κατακερματισμένη αριστερά, που συνεχώς κάνει λάθη, γίνεται μονίμως meme και δεν την παίρνει κανείς σοβαρά. 

Ο λόγος που δεν έχουμε σοβαρή αντιπολίτευση είναι η παρουσία της Αριστεράς στην πολιτική σκηνή της χώρας. Ψάχνεις ανθρώπους να ακολουθήσεις και να ψηφίσεις και είναι όλοι για σκετσάκι των Monty Python και συναγωνίζονται οριακά τις τρολ προσωπικότητες της δεξιάς και της ακροδεξιάς.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα ο… John Cena του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Παππάς, μια φιγούρα που δεν πολύ κατάλαβα την ύπαρξη της στον χώρο της Αριστεράς. Γνωρίζω πως δυστυχώς πρέπει οι πολιτευτές της αντιπολίτευσης να κοντράρονται προσωπικά με τους κυβερνώντες και να κάνουν συγκεκριμένη αντιπολίτευση για να βρουν κοινό στην χώρα μας. Αλλά καταλήγουμε σε λούμπεν πρόσωπα που συμμετέχουν σε άτυπα ή επίσημα beefs με τα αντίστοιχα λούμπεν στοιχεία της Δεξιάς. Έτσι δεν μπορείς να έχεις μακροχρόνιους εκπροσώπους σε έναν πολιτικό χώρο, αλλά αναλωσίμους πολιτικούς που χλευάζει το Ράδιο Αρβύλα και το Luben.

Με αυτές τις επιλογές η διασκορπισμένη Αριστερά (ένα άλλο τεράστιο πρόβλημα του πολιτικού χώρου) δεν έχει σταθερά πρόσωπα που εμπνέουν σεβασμό, κυρίως στην νέα γενιά που συνεχώς ψάχνεται για μια σανίδα σωτηρίας στον πολιτικό «γιδότοπο» της Ελλάδας.

Δεν ήθελα να μείνω στα προφανή και να καταδικάσω την πράξη του συγκεκριμένου κυρίου, αλλά να πάμε ένα βήμα παρακάτω και να δούμε πως τα άτομα και οι πράξεις των Αριστερών εκπροσώπων στην χώρα μας είναι για γέλια και για κλάματα και όχι για μια συνετή και σοβαρή επιλογή για τις κάλπες. 

Στην αναζήτηση μας για την αληθινή πολιτική Ιθάκη της χώρας και όχι τον «Μάνταμ Μέρκελ» Αλέξη Τσίπρα και των επιλογών του, που με τις πράξεις τους χλευάζουν τον χώρο της Αριστεράς, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας ακόμα.