To Moυντιάλ του hydration break, της «γιούχας» και της ανάκλησης -δίκαιων- αποφάσεων
Αντώνης Παπαδόπουλος 
Ίσως για πολλούς ήταν αναμενόμενο ότι εφόσον το φετινό Μουντιάλ θα διεξαχθεί στα γήπεδα των ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικού θα είναι «αμερικανιά». Πως άλλωστε να μην είναι σε μία χώρα όπου το ποδόσφαιρο αποκαλείται soccer, όταν σε όλες -σχεδόν- τις υπόλοιπες είναι γνωστό ως football.
Ίσως ήξερε κάτι παραπάνω ο αείμνηστος, θρύλος του αθλήματος, Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, όταν το 2018, μετά την ανάθεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026 σε ΗΠΑ, Καναδά και Μεξικό, είπε «οι Αμερικανοί θα θέλουν τέσσερα 25λεπτα για τη διαφήμιση». Αν και «έφυγε», ήταν… μπροστά από την εποχή του, μιας και στην πραγματικότητα συμβαίνει αυτό ακριβώς.
Αρχικά, επικράτησε η ιδεολογία ότι λόγω της έντονης ζέστης θα γίνονται δύο τρίλεπτες διακοπές σε κάθε ημίχρονο για την ενυδάτωση των παικτών. Όντως υπήρξαν αγώνες που αυτό ήταν απαραίτητο. Ωστόσο, έγινε… θεσμός στο 23ο Μουντιάλ, καθώς η διακοπή γίνεται ακόμα και σε ματς με «δροσιά» ή με έντονη βροχή, ακόμη και καταιγίδες, όπως δηλαδή στην παρωδία του Γαλλία-Ιράκ, εκεί όπου για πάνω από δύο ώρες δεν… μπορούσαν ή δεν ήθελαν να αναβάλλουν το δεύτερο μέρος, με αποτέλεσμα ο αγώνας να διαρκεί για περίπου 5 ώρες συνολικά και τους φιλάθλους να… μπαινοβγαίνουν στο γήπεδο.
Ο κόσμος που πηγαίνει και γεμίζει τα στάδια παρά τα πανάκριβα εισιτήρια (άλλη μεγάλη κουβέντα), πλέον αποδοκιμάζει και πολύ καλά κάνει το συγκεκριμένο γεγονός. Δηλαδή, πως ότι και να γίνει από το 22 έως το 26 περίπου και από το 67 έως το 70-71 θα διακοπεί υποχρεωτικά η αναμέτρηση για ενυδάτωση ή μάλλον για… διαφήμιση. Σαν να μην έφτανε η αύξηση των ομάδων, επομένως και των εσόδων, το hydration break εξελίσσεται σε «χρυσωρυχείο» του Μουντιάλ, καθώς στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τα τηλεοπτικά δικαιώματα κατέχει το Fox Sports, τα τρίλεπτα hydration breaks μετατράπηκαν σε κανονικά διαφημιστικά διαλείμματα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών της αγοράς, ένα διαφημιστικό σποτ διάρκειας 30 δευτερολέπτων κοστολογείται από 200.000 έως και 750.000 δολάρια, ανάλογα με τη δημοφιλία του αγώνα και τη φάση της διοργάνωσης. Με δύο διακοπές σε κάθε παιχνίδι και συνολικά 104 αγώνες στο τουρνουά, οι πρόσθετες διαφημίσεις δημιουργούν μια νέα, εξαιρετικά πολύτιμη πηγή εσόδων για τους τηλεοπτικούς παρόχους και όχι μόνο. Οι πιο συντηρητικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για πρόσθετα διαφημιστικά έσοδα τουλάχιστον 250 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο για το Fox Sports, ενώ πιο αισιόδοξες προβλέψεις ανεβάζουν το ποσό ακόμη και στα 500-600 εκατομμύρια δολάρια, εφόσον διατηρηθούν υψηλές οι τιμές των διαφημιστικών πακέτων μέχρι τον τελικό.
Πολλοί υποστηρίζουν -και δίκαια- ότι οι διακοπές αλλοιώνουν τον ρυθμό των αγώνων, δίνουν στους προπονητές τη δυνατότητα για πρόσθετες τακτικές οδηγίες και εισάγουν στο ποδόσφαιρο το μοντέλο των τηλεοπτικών τάιμ άουτ, κάτι που χαρακτηρίζει τα μεγάλα αμερικανικά αθλήματα, πλέον και τα ευρωπαϊκά, όπως για παράδειγμα τα τηλεοπτικά τάιμ άουτ στο ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ κλπ. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που εκφράζουν φόβους ότι η πρακτική αυτή θα μονιμοποιηθεί και σε μελλοντικές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, εφόσον αποδειχθεί πραγματικά το πόσο επικερδής είναι.
Η ανάκληση απόφασης που ήταν το «κερασάκι στην τούρτα»
Το «κερασάκι στην τούρτα» αυτής της… ευχάριστης ατμόσφαιρας ήταν η ανάκληση μίας δίκαιης απόφασης, επομένως και η «ετσιθελική» αλλαγή κανονισμού. Πιο συγκεκριμένα, έπειτα από απαίτηση του… Ντόναλντ Τραμπ, η FIFA έσβησε την κόκκινη του Μπαλογκάν, ο οποίος αποβλήθηκε στο παιχνίδι των «32» με απευθείας κόκκινη κάρτα για σκληρό μαρκάρισμα σε αντίπαλό του, με συνέπεια να αγωνιστεί κανονικά στον αγώνα των «16» κόντρα στο Βέλγιο.
Η συγκεκριμένη απόφαση πέρα από τις έντονες αντιδράσεις του κοινού έφερε και αυτή της UEFA, η οποία εξέδωσε ανακοίνωση, κάνοντας λόγο για μια πρωτοφανή, ακατανόητη και αδικαιολόγητη απόφαση, μέσω της οποίας απειλείται η ακεραιότητα του παιχνιδιού και κλονίζεται η αξιοπιστία της διοργάνωσης, ενώ παράλληλα δημιουργεί δεδικασμένο για την τρέχουσα διοργάνωση, όπου παρόμοιες καταστάσεις θα απαιτούν πλέον την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση, εις βάρος του ανταγωνισμού.
Ο ρομαντισμός είναι το μόνο σίγουρο πως έχει χαθεί. Τουλάχιστον αφήστε μας να απολαύσουμε αυτή τη μεγάλη, τη σπουδαία διοργάνωση. Κάποτε θα την ανέφερα ως γιορτή. Πλέον αποτελεί γιορτή μόνο για όσους έχουν έσοδα από αυτή. Για εμάς τους «κοινούς θνητούς», πλέον αποτελεί σκέτο διοργάνωση.
