Απ’ αλλού το περιμέναμε, απ’ αλλού μας… ήρθε
Από τους «μεγάλους» το περιμέναμε, αλλά από τους «μικρούς» μας... ήρθε. Γράφει ο Αντώνης Παπαδόπουλος
Βλέποντας τον χθεσινοβραδινό αγώνα της Εθνικής μας ομάδας απέναντι στη Σερβία και λίγο πριν τη λήξη του, άκουσα με προσοχή μία ατάκα του Νίκου Νταμπίζα. Ο παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής είπε «μέσες-άκρες» πως όταν έγινε γνωστό το πρόγραμμα και πριν ξεκινήσει η «εξάδα» αγώνων του Nations League, στόχος ήταν η νίκη την τελευταία αγωνιστική εντός έδρας με τους Σέρβους, προκειμένου να τους βάλουμε από «κάτω» στη βαθμολογία και να μην υποβιβαστούμε από τη League A.
Μετά την… ξεγυρισμένη εφτάρα από την Ολλανδία, για κάποιον που δεν ήξερε, μάλλον κάτι τέτοιο θα συνέβαινε χθες. Και όμως. Ακόμα και έτσι, ακόμα και με την ψυχολογία -εμφανώς- στα τάρταρα, ακόμα και χωρίς να εντυπωσιάσει κόντρα στη… λαβωμένη από απουσίες αντίπαλό της, η «γαλανόλευκη» πήρε τη νίκη και τερμάτισε 3η, όχι απλώς λίγο πάνω από τη Σερβία, αλλά σε… τριπλή ισοβαθμία με Γερμανία και Ολλανδία, χάνοντας την πρόκριση στην «8άδα» του Nations League, παρότι έχασε μόλις μία φορά!
Με επιλογές που είτε αρέσουν, είτε όχι (ούτε εμένα μου αρέσουν όλες), ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς οδήγησε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα σε μια πορεία που μάλλον ουδείς περίμενε πριν από την έναρξη των έξι αγώνων, παρά το άκρως ποιοτικό σύνολο που διαθέτουμε, κυρίως, θεωρώ, λόγω της ποιότητας των αντιπάλων. Ωστόσο, η Εθνική έβγαλε σε αυτά τα ματς (στα 5 από τα 6) εκτός από ποιότητα και αστείρευτες δυνάμεις, κάτι που ίσως της έλειπε από το 2015 και έπειτα. Προσωπικότητα.
Λίγο η απόσυρση των «παλιοσειρών», λίγο οι αλλαγές προπονητών κλπ., λίγο οι απανωτές αποτυχίες πάνω που πήγαινε να «βγει» κάτι καλό έφερναν συνεχώς απογοήτευση. Η νέα, ποιοτική, αλλά άπειρη φουρνιά, έτρωγε «σφαλιάρες» στα κρίσιμα. Τώρα όμως φαίνεται πραγματικά, κατά τη γνώμη μου, κάτι να αλλάζει. Το ταλέντο δίνει χώρο σιγά-σιγά και στην προσωπικότητα. Οι άπειροι γίνονται σταδιακά όλο και πιο έμπειροι και αν προσέξουν αυτή τη φορά λίγο παραπάνω, θα καταφέρουν να φέρουν και πάλι τη χώρα σε μεγάλη διοργάνωση, 14 χρόνια μετά. Το πρώτο βήμα το έκαναν. Έδειξαν τις ικανότητές τους στο υψηλότερο επίπεδο, έφεραν ξανά τον κόσμο στο -γεμάτο- γήπεδο και κυρίως, εξασφάλισαν την παρουσία τους στους ισχυρούς ενόψει των αναμετρήσεων για την πρόκριση στο Euro 2028.
Απ’ αλλού το περιμέναμε, απ’ αλλού μας… ήρθε
Χωρίς να θέλω σε καμία περίπτωση να υποτιμήσω την προσπάθεια της Εθνικής Ελπίδων, από τους «μεγάλους» το περιμέναμε, αλλά από τους «μικρούς» μας… ήρθε! 25 ολόκληρα χρόνια μετά την «ύπαρξη» της Ελλάδας σε Euro U21, το νέο «αίμα» της πατρίδας μας τα κατάφερε! Χρειάστηκε να υποφέρει, να παίξει στα… χιόνια, να αντιμετωπίσει δυσκολίες, τραυματισμούς, να χάσει την απευθείας πρόκριση στην ισοβαθμία για ένα γκολ και με μόλις μία ήττα και εν τέλει να περάσει στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μέσα από τη διαδικασία των πέναλτι, σε μία Λεωφόρο Αλεξάνδρας με σχεδόν 10.000 κόσμο!
Η Εθνική Ελπίδων, με μία αξιόλογη σύνθεση ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται σε ελληνικές, αλλά και σε ξένες ομάδες, είναι εδώ και δείχνει ότι πέρα από τους «μεγάλους», διαθέτει και η ίδια ποιότητα και ποδοσφαιριστές, οι οποίοι μπορούν στο άμεσο μέλλον να στελεχώσουν την Εθνική Ανδρών και να προσφέρουν πολύτιμες λύσεις.
Ραντεβού το καλοκαίρι στα γήπεδα της Σερβίας και της Αλβανίας!