Στον… τάκο τα διαφορετικά μέτρα και σταθμά!

Ερωτώ: εάν ο 16χρονος που οδηγούσε το αυτοκίνητο χωρίς δίπλωμα και συνελήφθη ήταν γιος του Άδωνι και όχι του Κατρίνη θα είχαμε τις ίδιες αντιδράσεις, το ίδιο κλίμα στην κοινή γνώμη, τα ίδια σχόλια από δημοσιογράφους και χρήστες των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης;

Εάν ο Μακάριος Λαζαρίδης απευθυνόταν τσιρίζοντας προς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε κάποια απ’ αυτές τις επεισοδιακές συνεδριάσεις της επιτροπής της Βουλής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, με τη φράση “σιγά μην σκίσεις κανένα καλτσόν”, θα είχαμε τις ίδιες αντιδράσεις με αυτές που είχαμε προχτές όταν η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας απηύθυνε την ίδια φράση σε βουλευτίνα της ΝΔ;

Εάν οι δύο “μοναχικοί λύκοι του ISIS”, πατέρας και γιος, που αιματοκύλισαν εκείνη την ακτή στην Αυστραλία ήταν Εβραίοι, όπως ήταν τα θύματά τους και όχι μουσουλμάνοι, όπως ήταν οι ίδιοι, θα είχαμε το ίδιο κλίμα στην παγκόσμια κοινή γνώμη;

Είναι μόλις τρία από τα παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι τα γεγονότα δεν είναι αυτόφωτα σώματα, δεν έχει τόση σημασία το ειδικό τους βάρος όσο αυτό που τους δίνουν διάφοροι παράγοντες στον κλάδο της επικοινωνίας.

Εκεί παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες: η συγκυρία, δηλαδή μέσα σε ποιο κλίμα συμβαίνει το γεγονός, το κατά πόσο οι πρωταγωνιστές είναι συμπαθητικοί αλλά και το ποιος μπορεί να ασκήσει την αποτελεσματικότερη προπαγάνδα!

Κάπου εδώ κολλάνε και τα διαφορετικά μέτρα και σταθμά του κ. Δημάρχου Θεσσαλονίκης, ο οποίος χρησιμοποιεί ένα επιχείρημα όπως τον βολεύει! Συγκεκριμένα, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να γίνει υπόγειο πάρκινγκ στην Πλατεία Ελευθερίας γιατί είναι πολύ κοντά η θάλασσα! Αλλά όταν πρόκειται για τα πάρκινγκ που θέλει ο ίδιος στη Νέα Παραλία τότε το ίδιο επιχείρημα δεν ισχύει!

Σε κάθε περίπτωση, ο κάθε πολίτης θα πρέπει να εξετάζει και να μελετά κάθε γεγονός με ψυχραιμία, ορθή κρίση, αντικειμενικότητα και τα ίδια μέτρα και σταθμά! Όχι όπως οι προαναφερόμενοι…