Στον… τάκο όσοι θέλουν την ιστορία ως κομματικό εργαλείο!

Μερικές σκέψεις με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης φωτογραφιών Γερμανού στρατιώτη, με την εκτίμηση ότι αφορούν την μαζική εκτέλεση της Πρωτομαγιάς του 1944 στην Καισαριανή!

Στον… τάκο όσοι θέλουν την ιστορία ως κομματικό εργαλείο!
SOURCE: ebay / REPOST: GREECE AT WWII ARCHIVES
  • Μερικές σκέψεις με την ευκαιρία της δημοσιοποίησης φωτογραφιών Γερμανού στρατιώτη, με την εκτίμηση ότι αφορούν την μαζική εκτέλεση της Πρωτομαγιάς του 1944 στην Καισαριανή!
  • Βρίσκω άθλια την τακτική κάποιων να βάζουν στις κατηγορίες “δικοί μας” και “όχι δικοί μας” τους ήρωες της ελληνικής ιστορίας και ανάλογα να τους συμπεριφέρονται!
  • Η ιστορία και οι πρωταγωνιστές της δεν είναι πιόνια που θα αξιοποιηθούν για να κερδίσουν ψηφαλάκια κάποια κόμματα σήμερα!
Είδα από νωρίς χτες τις φωτογραφίες που αναρτήθηκαν σε σελίδα ερασιτεχνών ιστορικών ερευνητών με την επεξήγηση ότι πρόκειται για στιγμιότυπα από την ανατριχιαστική εκτέλεση 200 κρατουμένων στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944 και πραγματικά συγκλονίστηκα!
Βέβαια, ειδικοί θα ταυτοποιήσουν τις φωτογραφίες και θα μας πουν εάν όντως είναι από την Καισαριανή, καθώς αυτό είναι όχι μόνο απαραίτητο αλλά και κρίσιμο.
Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί κανείς να μη μείνει σ΄ αυτό που οι φωτογραφίες απαθανατίζουν!
Πρόκειται για άνδρες που βαδίζουν προς το θάνατο αγέρωχοι! Με μαγκιά! Με φρόνημα υψηλό! Δεν σκύβουν, δεν σέρνονται, οι κατακτητές δεν τους πηγαίνουν με το ζόρι! Τα παλικάρια περπατάνε με ψηλά το κεφάλι, αντικρίζοντας με σθένος τον φωτογραφικό φακό!
Στη φωτογραφία που είναι στημένοι στον τοίχο παρατηρούμε ότι κοιτούν κατάματα τους εκτελεστές τους, δύο μάλιστα σηκώνουν το δεξί τους χέρι με σφιγμένη την γροθιά, προφανώς για να δείξουν ότι φεύγουν με το κεφάλι ψηλά!
Είναι σα να φωνάζουν προς τους Ναζί πως μας παίρνετε μόνο την ζωή, όχι το πνεύμα, το ηθικό και την ανδρεία μας, όχι αυτό που είμαστε!
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα παρατράγουδα!
Σύσσωμη η Αριστερά εξεγέρθηκε ζητώντας τις φωτογραφίες, επιρρίπτοντας ευθύνες στο Υπουργείο Πολιτισμού γιατί δεν τις αγόρασε αλλά με έναν τρόπο που έδειχνε ότι ενεργοποιήθηκε επειδή ¨οι νεκροί είναι δικοί μας”.
Δυστυχώς, εν έτει 2026 υπάρχουν ακόμη πρόσωπα, φορείς, κόμματα που θεωρούν ότι τα ιστορικά πρόσωπα μπορούν να μπουν σε κατηγορίες μόνο και μόνο για να μπορέσουν στη συνέχεια να τα εκμεταλλευτούν για το κομματικό τους συμφέρον!
Ονοματίζουν ως κομμουνιστές τους εκτελεσθέντες όχι επειδή ήταν (γιατί δεν ήταν όλοι τους), αλλά για να απλώσουν το κλίμα στην κοινή γνώμη ότι οι κομμουνιστές είναι ήρωες, πατριώτες κλπ. Όχι για να αποδώσουν την ιστορική αλήθεια αλλά για να πάρουν ένα θετικό στοιχείο από το παρελθόν για να το μεταφέρουν στο παρόν, ώστε να το εκμεταλλευτούν πολιτικά και να κερδίσουν ψηφαλάκια!
Η προπαγανδιστική αναγωγή είναι απλοϊκή: αφού οι κομμουνιστές ήταν τότε ήρωες και πατριώτες, όπως αποδεικνύεται από τις φωτογραφίες, άρα πρέπει να τους τιμούμε και να παραδειγματιζόμαστε από αυτούς! Και ο καλύτερος τρόπος για να το κάνουμε αυτό είναι να ακολουθούμε τους σημερινούς κομμουνιστές, αφού αυτοί βαδίζουν στα χνάρια τους!
Ένα τέτοιο πνεύμα αναδύεται από τις χτεσινές ανακοινώσεις τόσο του ΚΚΕ όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, του Τσίπρα, της Νέας Αριστεράς και είναι αποκρουστικά χοντροκομμένο.
Οι εκτελεσθέντες της Καισαριανής ανήκουν στην ιστορία της Ελλάδας για την οποία θυσιάστηκαν, δεν χωράνε ούτε σε κομματικές προπαγάνδες, ούτε στριμώχνονται σε προσωπικές στρατηγικές.
Τα παλικάρια αυτά πρέπει να εμπνέουν, όχι να γίνονται πρόσωπα προς εκμετάλλευση.
Και είναι αήθης η τακτική ορισμένων που διακρίνουν τους ήρωες σε “δικούς μας” και “όχι δικούς μας”.
Η ιστορία ενός τόπου δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως εργαλείο άσκησης κομματικής δράσης. Η ιστορία πρέπει να διδάσκει και να εμπνέει, όχι να παίζει το ρόλο του κομματικού ινστρούχτορα.
ΥΓ: Προσωπικά, χωρίς να θέλω να προτρέξω αλλά με τις λίγες γνώσεις μου, ως λάτρης της ιστορίας της συγκεκριμένης περιόδου, σημειώνω μόνο ότι σε μία φωτογραφία διακρίνεται ένας Γερμανός αλεξιπτωτιστής (με το χαρακτηριστικό κράνος), κάτι που προκαλεί ερωτηματικά, καθώς εκείνη την εποχή δεν υπηρετούσαν αλεξιπτωτιστές στην Αθήνα. Μένει να το δούμε!