Γιατί ο Μάιος μετατρέπεται στον πιο εξαντλητικό μήνα για τις μητέρες

Για πολλούς ο Δεκέμβριος θεωρείται ο πιο απαιτητικός μήνας του χρόνου. Οι γιορτές, οι κοινωνικές υποχρεώσεις και η έντονη καθημερινότητα δημιουργούν ένα κλίμα συνεχούς πίεσης.

Ωστόσο, για χιλιάδες μητέρες, ο Μάιος φαίνεται να έχει εξελιχθεί στον πραγματικά εξαντλητικό μήνα του ημερολογίου.

Τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί ο όρος «Maycember», ένας συνδυασμός των λέξεων May και December, που περιγράφει το χάος και την ψυχική κόπωση που συνοδεύουν το τέλος της σχολικής χρονιάς. Πρόκειται για μια περίοδο γεμάτη εκδηλώσεις, σχολικές γιορτές, αθλητικές διοργανώσεις, αποφοιτήσεις, προετοιμασίες για κατασκηνώσεις και δεκάδες μικρές ή μεγάλες υποχρεώσεις που συσσωρεύονται μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Πίσω από κάθε σχολικό δώρο, κάθε συμμετοχή σε εκδήλωση και κάθε προγραμματισμένη δραστηριότητα βρίσκεται συνήθως ένας αθέατος μηχανισμός οργάνωσης. Και στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτός ο μηχανισμός είναι η μητέρα της οικογένειας.

Το βάρος δεν περιορίζεται στις πρακτικές υποχρεώσεις. Περιλαμβάνει και τη λεγόμενη «νοητική εργασία», δηλαδή τη διαρκή διαχείριση πληροφοριών, προθεσμιών, αναγκών και ευθυνών που συχνά δεν γίνονται αντιληπτές από τους υπόλοιπους. Από τις δηλώσεις συμμετοχής και τις σχολικές στολές μέχρι τον προγραμματισμό των καλοκαιρινών δραστηριοτήτων, οι μητέρες καλούνται να συντονίσουν ένα σύνθετο δίκτυο καθημερινών απαιτήσεων.

Η super μαμά των Σερρών που δουλεύει σε απορριματοφόρο ενώ σπουδάζει (VIDEO)

Η πραγματικότητα αυτή αποτυπώνεται και σε ερευνητικά δεδομένα. Μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμη και σε νοικοκυριά όπου οι οικιακές εργασίες μοιράζονται σχετικά ισότιμα, οι γυναίκες εξακολουθούν να αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της ψυχικής και οργανωτικής διαχείρισης της οικογένειας. Το αποτέλεσμα είναι η συσσώρευση άγχους και κόπωσης, ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένων απαιτήσεων όπως ο Μάιος.

Παράλληλα, πολλές γυναίκες καλούνται να ανταποκριθούν στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, να στηρίξουν τα παιδιά τους στις μεταβατικές στιγμές της σχολικής χρονιάς και να διαχειριστούν τις ανάγκες ολόκληρης της οικογένειας. Η εξουθένωση που προκύπτει δεν είναι αποτέλεσμα κακού προγραμματισμού ή προσωπικής αδυναμίας, αλλά συνδέεται με ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο που εξακολουθεί να μεταφέρει δυσανάλογα μεγάλο μέρος της φροντίδας στις γυναίκες.

Το παράδοξο γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν στο μέσο αυτής της απαιτητικής περιόδου βρίσκεται η Γιορτή της Μητέρας. Μια ημέρα αφιερωμένη στην αναγνώριση της προσφοράς των μητέρων, η οποία συχνά έρχεται σε αντίθεση με την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουν. Τα λουλούδια, οι ευχές και οι συμβολικές κινήσεις εκτίμησης δεν αρκούν για να καλύψουν την έλλειψη ουσιαστικής στήριξης σε επίπεδο οικογένειας, εργασίας και κοινωνικών δομών.

Το φαινόμενο του «Maycember» λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι η φροντίδα εξακολουθεί να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αθέατη εργασία των μητέρων. Αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη συμμετοχή όλων των μελών της οικογένειας στις καθημερινές ευθύνες, αλλά και για μια συνολικότερη αλλαγή νοοτροπίας γύρω από το ποιος αναλαμβάνει το βάρος της οργάνωσης και της φροντίδας.

Ίσως τελικά η συζήτηση γύρω από το «Maycember» να μην αφορά μόνο έναν δύσκολο μήνα. Αφορά την ανάγκη να αναγνωριστεί ότι η ψυχική και συναισθηματική εργασία που προσφέρουν καθημερινά οι μητέρες δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Και ότι η πραγματική στήριξη δεν εκφράζεται μόνο με λόγια ευγνωμοσύνης, αλλά με ουσιαστική κατανομή ευθυνών και χρόνο για ξεκούραση.