Στον… τάκο ο Ηλίας Κασιδιάρης

Η Ελευθερία για να μην αυτοκαταργηθεί έδωσε έδαφος στην Ανελευθερία...

Στον… τάκο ο Ηλίας Κασιδιάρης
  • Μερικές σκέψεις για τον καταδικασμένο που προσδοκά επιστροφή!
  • Μέχρι πότε η Δημοκρατία για να παραμένει Δημοκρατία θα ανέχεται τους εχθρούς της;
  • Η άλλη άποψη που λέει ότι κριτής των πολιτικών είναι μόνο ο λαός!
Θυμάστε πώς άρχισε η ιστορία με την Χρυσή Αυγή;
Στο όνομα της Δημοκρατίας, του σεβασμού στην διαφορετική άποψη και της ελευθερίας της πολιτικής σκέψης και έκφρασης επιτρέψαμε ως Πολιτεία και ως Κοινωνία στο κόμμα των Μιχαλολιάκου, Κασιδιάρη και των λοιπών να υπάρχουν, να κατεβαίνουν στις εκλογές και να οργανώνονται… Και μάλιστα με τα λεφτά μας, με τα κρατικά κονδύλια ενίσχυσης των κομμάτων!
Ανεχθήκαμε τις χοντράδες τους στο όνομα της Δημοκρατίας και του σεβασμού στις ιδέες ενός τμήματος του λαού!
Και αυτοί τί έκαναν; Καβάλησαν το κύμα της λαϊκής οργής στην εποχή των Μνημονίων, όταν  τα λόγια ήταν εύκολα!
Εκμεταλλεύθηκαν χυδαία αυτήν την ανοχή! Δεν σχημάτισαν ένα κόμμα με προτάσεις για τα προβλήματα του λαού, δεν εργάστηκαν για να πείσουν για την ιδεολογική τους πλατφόρμα, δεν έφτιαξαν μηχανισμούς προώθησης της Δημοκρατίας αλλά μία εγκληματική οργάνωση! Αντί για δομές διαλόγου έκαναν Τάγματα Εφόδου, αντί για συνδικαλιστές προώθησαν φουσκωτούς, αντί να αγωνίζονται για το δίκιο και το σωστό σκορπούσαν το μίσος, τον φανατισμό και τη βία.
Μέχρι που γιγαντώθηκαν! Έφτιαξαν πυρήνες σε κάθε γειτονιά, κατάφεραν να πάρουν με το μέρος τους χιλιάδες νέους, το αίμα των οποίων έβραζε από αγανάκτηση και θέληση για δράση και έγιναν στρατός! Ένας στρατός μίσους που έτσι όπως μεγάλωνε, ήταν θέμα χρόνου να ξεχυθεί στους δρόμους και να χτυπά, να καταστρέφει, να τραμπουκίζει και να σκοτώνει…
Αυτό έγινε. Η Δημοκρατία μας για να παραμείνει Δημοκρατία ανέχτηκε τους εχθρούς της…
Η Ελευθερία για να μην αυτοκαταργηθεί έδωσε έδαφος στην Ανελευθερία…
Κάπου σε αυτό το σημείο ξαναγυρίζουμε σήμερα, με την αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη.
Οι οπαδοί του φωνάζουν ότι οι “φωτογραφικές” τροπολογίες της κυβέρνησης είναι άδικο, αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο  να του στερήσουν τη συμμετοχή του στις εκλογές.
Ο καθείς αντιλαμβάνεται ότι εδώ η Πολιτεία, ή το “Σύστημα” ή το “Κατεστημένο” όπως κάποιοι το ονομάζουν, παίρνει κάποια μέτρα αυτοπροστασίας, τα οποία ίσως είναι και στα όρια των συνταγματικών προνοιών για έναν ιερό σκοπό: να μην κινδυνέψει η κοινωνική γαλήνη και η πολιτική ηρεμία.
Το ερώτημα είναι σαφές: μέχρι πού μπορεί να φτάσει μία οργανωμένη κοινωνία για να αποφύγει νέα δράση μίας νέας εγκληματικής οργάνωσης, μία νέας Χρυσής Αυγής; Δικαιούται να δράσει ανελεύθερα; Νομιμοποιείται να προβαίνει σε απαγορεύσεις που αφορούν ατομικές ελευθερίες;
Έχει το ηθικό δικαίωμα να εμποδίσει την προσφυγή ενός κόμματος στη λαϊκή ετυμηγορία;
Μπορεί να απαγορεύει σε ένα κόμμα την κάθοδο του στις εκλογές επειδή ένα μέλος του, έστω και ηγετικό, έχει καταδικαστεί στο παρελθόν, μόνο και μόνο επειδή φοβόμαστε ότι θα κάνει τα ίδια;
Πόσο σημασία έχει ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης δεν έχει κάνει αυτοκριτική, δεν έχει παραδεχθεί λάθη, δεν έχει κάνει rebranding, όπως κάποιοι άλλοι επανακάμψαντες;
Όσο ο πρώην βουλευτής, που πέρασε χτες το κατώφλι της φυλακής Δομοκού μετά από έξι χρόνια στα κελιά της δεν ζητά συγγνώμη για την εγκληματική οργάνωση, δεν αποδεικνύει με πράξεις ότι μεταμέλησε και σωφρονίστηκε και δεν πείθει ότι σέβεται τις πανανθρώπινες αξίες της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων, άλλο τόσο η Πολιτεία και όλοι μας δικαιούμαστε να είμαστε απαγορευτικοί απέναντι του!