Στον… τάκο η τουρκική προκλητικότητα!

Προσέξτε λίγο την συγκυρία! Ερντογάν και Φιντάν σηκώνουν τους τόνους εναντίον της Ελλάδας, απειλούν και ξιφουλκούν ζητώντας απίθανα πράγματα από την Ελλάδα.

Οι δυο τους ταράζονται ακόμη περισσότερο όταν βλέπουν την τριμερή διάσκεψη στην Αίγυπτο, ο υπουργός Εξωτερικών της γείτονος μάλιστα τηλεφώνησε μετά την ολοκλήρωσή της στον Πρόεδρο Σίσι για να του παραπονεθεί, αγνοώντας προφανώς ότι το Κάιρο έχει μακρά παράδοση διπλωματίας.

Ακολούθως ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάει στο Παρίσι, όπου επαναβεβαιώνει την εξαιρετική συνεργασία της Πατρίδας μας με την Γαλλία, καθώς γίνεται δεκτός με θέρμη από τον Εμμανουέλ Μακρόν.

Και πριν ακόμη αναχωρήσει από τη Γαλλία ανακοινώνει ότι το Σαββατοκύριακο θα βρίσκεται στο Καστελόριζο για να παρεβρεθεί στις εκδηλώσεις για την επέτειο της επανένωσης της νήσου με την Ελλάδα το 1944.

Οι Τούρκοι λυσσομανούν μόλις ακούν για την επίσκεψη! “Ας έρθει, από το νησί θα μας ακούει πιο καλά” σχολιάζει ο τουρκικός Τύπος, που λειτουργεί πάντα ως “παπαγαλάκι” του Ερντογάν.

Τι παίζεται εδώ άραγε;

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να το παίξει… “σκληρός”;

Αισθάνεται, ενόψει εκλογών, ισχυρή πίεση στα δεξιά του, οπότε αποφάσισε να παίξει με αποφασιστικότητα το πατριωτικό χαρτί;

Ή απλώς, αισθάνεται, μετά τα όσα συζήτησε με τον Μακρόν ότι θα πρέπει να δώσει μία ηχηρή απάντηση στην τουρκική προκλητικότητα;

Να τους πει κατάμουτρα ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν παίρνει από κανέναν την άδεια για να βρεθεί σε κάθε γωνιά της χώρας του, γράφοντας στα παλαιοτέρα των υποδημάτων του τις γκρίνιες και τις απειλές;

Και πώς θα αντιδράσουν οι Τούρκοι;

Θα το καταπιούν; Θα απαντήσουν;

Αυτό το Σαββατοκύριακο θα είναι περισσότερο ενδιαφέρον ακόμη και από αυτό της ΔΕΘ…

ΥΓ: Παρακολούθησα (λόγω δουλειάς φυσικά), όλη την ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού χτες στην ΔΕΘ. Ως δημοσιογράφος οφείλω να σέβομαι και να αποδέχομαι τις απόψεις των πολιτικών και των κομμάτων. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην πω ότι με εξουθένωσε. Ξεπέρασε τις 3 ώρες! Δεν έχω ξανακούσει πιο ρηχή, καφενειακή έκθεση ιδεών, πλήρη ευχολογίων, υπεραπλούστευσης και ακροδεξιών προσεγγίσεων που προφέρονται πασπαλισμένα με δήθεν κοινωνική ευαισθησία, καθαρότητα και μπέσα.

Επί τρεις ώρες η συμπαθής κ. Καρυστιανού μας έλεγε τι θέλει να κάνει χωρίς όμως να εξηγεί πώς θα το κάνει.

Μετά την πρώτη ομιλία της είχα αναρωτηθεί, σήμερα είμαι βέβαιος! Τελικά η Μαρία Καρυστιανού είναι για την πολιτική ό,τι η Αννίτα Πάνια και τα “Παρατράγουδα” για το τραγούδι!