Στον… τάκο η Μαρία Καρυστιανού

• Φυλλορροεί το κόμμα της, διαδοχικές οι αποχωρήσεις! Γιατί; Γιατί η πολιτική είναι μία σύνθετη λειτουργία, δεν φτάνουν οι καλές προθεσεις…
• Η θέληση της κ. Καρυστιανού να φτιάξει ένα έντιμο, διαφανές, λαϊκό, αγνό, δημοκρατικό κόμμα, μακριά από τη διαπλοκή, τις εξαρτήσεις από τα συμφέροντα και το κατεστημένο δεν αρκεί! Πρέπει να μπορεί κιόλας!

Μου έχει μείνει στο μυαλό ένα κομμάτι της ομιλίας της Μαρίας Καρυστιανού, την βραδιά που ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματος της!

Ήταν το σημείο στο οποίο, διακοπτόμενη από δυνατά χειροκροτήματα, αποκάλυπτε όλο χαρά ότι η ίδια μέχρι την προηγούμενη μέρα, δεν είχε απολύτως καμία σχέση με την πολιτικη! Έλεγε γεμάτη υπερηφάνεια ότι δεν ήταν ποτέ μέλος κανενός κόμματος, ότι η πολιτική δεν αποτελούσε οικογενειακή της παράδοση, ότι δεν ασχολήθηκε ποτέ με τον συνδικαλισμό, ούτε με την Τοπική Αυτοδιοίκηση… Και ο κόσμος κάτω επευφημούσε προφανώς επειδή έβρισκε θαυμάσια αυτήν την πορεία της κ. Καρυστιανού μακριά από κάθε κατεστημένη δομή έκφρασης πολιτικής!

Τότε σκέφτηκα ότι στην εποχή μας έχουν διαστρεβλωθεί τα πάντα στην πολιτική! Και ότι όλα όσα δεχόμασταν μεγαλώνοντας ως πλεονεκτήματα για έναν πολιτικό, σήμερα είναι από κάποιους εντελώς αποδεκτό να παρουσιάζονται ως μειονεκτήματα!

Παλαιότερα ο Έλληνας έψαχνε το βιογραφικό ενός πολιτικού για να τον προτιήσει. Όποιος είχε περάσει από κάποιο δημοτικό συμβούλιο ή σωματείο, ομοσπονδία, συνεταιρισμό, κόμμα είχε προβάδισμα.. Γιατί η πορεία αυτή έδειχνε έναν άνθρωπο που δεν τ9ν ενδιέφερε μόνο το άτομο του και διέθετε χρόνο και προσπάθεια σε συλλογικές λειτουργίες. Η πολυετής ενασχόληση και η ανάδειξη σε υψηλότερες θέσεις αποτελούσε απόδειξη της αξίας του ατόμου, όπως και η διάρκεια…

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει! Η κ. Καρυστιανού διεκδικεί την ψήφο μας παρουσιάζοντας το μειονέκτημα της απειρίας ως πλεονέκτημα!

Και έρχονται οι πρώτες ηχηρές αποχωρήσεις από το κόμμα της για να διαψεύσουν και την ίδια. Η πολιτική δεν είναι απλή διεργασία. Απαιτεί ταλέντο, πείρα, εμπειρίες, μαεστρία στη διαχείριση των ανθρώπων, ενσυναίσθηση και κανότητες που σφυρηλατούνται με τα χρόνια! Δεν αρκούν οι καλές προθεσεις…

Ο καθένας μπορεί να διακηρύξει ότι θέλει ένα κόμμα καθαρό, έντιμο, δημοκρτικό ως γνήσια έκφραση του αγνού λαϊκού φρονήματος, μακριά από τα συμφέροντα και την.ιδιοτελεια!

Θελει αλλά μπορεί;