Τέμπη: «Για μένα η ζωή συνεχίστηκε, για κάποιους που ήταν στο τρένο όχι…»
Έναν χρόνο μετά το τραγικό δυστύχημα, δύο παρ’ολίγον επιβάτες του μοιραίου Intercity μιλούν στο TheOpinion.
Δήμητρα Καρβουνίδου 
Οργή, νεύρα, θυμός, λύπη… Ανάμεικτα συναισθήματα εξακολουθούν να έχουν σήμερα, σχεδόν έναν χρόνο μετά από το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών με τους 57 νεκρούς, οι άνθρωποι που παρ’ολίγον να ήταν επιβάτες του μοιραίου τρένου.
Δύο παρ’ολίγον επιβάτες μιλούν στο TheOpinion για το τι συνέβη την ημέρα του δυστυχήματος και τελικά δεν επιβιβάστηκαν στο μοιραίο τρένο, αλλά και για τα «αναπάντητα γιατί» της εθνικής αυτής τραγωδίας που βασανίζουν και τους ίδιους έως και σήμερα.
Ο Τάσος ήταν τακτικός επιβάτης του Intercity στη διαδρομή Λάρισα – Θεσσαλονίκη. Στις 28 Φεβρουαρίου 2023, την ημέρα του δυστυχήματος, δεν ήταν στο τρένο. «Τη μέρα εκείνη, βρήκα κάποιον που θα πήγαινε με το αυτοκίνητό του από την Ελασσόνα στη Θεσσαλονίκη και έκανα το ταξίδι μαζί του», μονολογεί, μιλώντας στο TheOpinion.
«Εκείνο το βράδυ κοιμήθηκα πολύ νωρίς και δεν είδα τι είχε συμβεί. Την επομένη, ξύπνησα σχετικά αργά και τότε ενημερώθηκα. Όταν ξύπνησα, είχα ήδη λάβει δεκάδες μηνύματα από συγγενείς και γνωστούς στο κινητό μου. Αυτό δε θα το ξεχάσω. Επειδή έκανα το δρομολόγιο Λάρισα-Θεσσαλονίκη πολλές φορές, την επόμενη μέρα το πρωί είχα λάβει ήδη 25 μηνύματα που με ρωτούσαν: “Τάσο είσαι καλά, Τάσο ήσουν στο τρένο, Τάσο είσαι ζωντανός;”. Με το που είδα τι έγινε, έπαθα σοκ και μετά ένιωσα τύψεις. Δεν απάντησα άμεσα στα μηνύματα. Οι πολύ κοντινοί μου είχαν ανησυχήσει. Όταν απάντησα, όλοι μου έλεγαν πόσο τυχερός ήμουν. Και πράγματι. Όμως, όλο αυτό με βάραινε, μου πήρε πάνω από δύο εβδομάδες να χωνέψω το τι έγινε. Εγώ, που δεν ήμουν καν μέσα. Καμιά φορά σκέφτομαι πώς θα το είχα διαχειριστεί εγώ. Τρέμω να μπω στα παπούτσια των ανθρώπων που ήταν μέσα. Για μένα η ζωή συνεχίστηκε, για αυτούς όμως όχι».
Πόσο γρήγορα ανέβηκε ξανά στο τρένο μετά το δυστύχημα; «Ανέβηκα στο τρένο σχετικά γρήγορα. Στην αρχή ήμουν “παγωμένος”. Όταν έγινε το δυστύχημα, αντιμετώπιζα κρίσεις πανικού και όταν μπήκα ξανά στο τρένο, ήμουν συναισθηματικά πολύ φορτισμένος, υπήρχε ένας φόβος. Πριν το δυστύχημα δε με ένοιαζε πού θα κάτσω. Μετά την τραγωδία, πήγα μηχανικά στο τέταρτο, πέμπτο βαγόνι και πίσω, γιατί φοβόμουν μπροστά. Όταν πέρασα για πρώτη φορά από το σημείο όπου έγινε το δυστύχημα, ένιωσα ένα σφίξιμο, σαν να πάγωσε το αίμα μου. Σκέφτηκα ότι σε αυτό το σημείο χάθηκαν τόσοι άνθρωποι κι ότι μπορεί να ήμουν κι εγώ στη θέση τους».
«Ακόμα και τώρα, σκέφτομαι ότι μπορεί να ήμουν εγώ εκεί. Αν για παράδειγμα, όλα είχαν συμβεί μια μέρα μετά, θα ήμουν σίγουρα μέσα», προσθέτει.
Ωστόσο, ο Τάσος επισημαίνει ότι θέλει δικαίωση για την τραγωδία αυτή, η οποία συγκλόνισε όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη.
«Δεν ήμουν στο μοιραίο τρένο και τώρα συζητάμε μεταξύ μας κανονικά, αλλά υπάρχουν άνθρωποι που πονάνε και θα πονάνε, ενώ εμείς συνεχίζουμε τη ζωή μας. Θέλω δικαίωση. Όχι γιατί θα μπορούσε να ήμουν εγώ εκεί μέσα, αλλά επειδή αυτό δεν έπρεπε να έχει γίνει. Σε ένα από τα ασφαλέστερα μέσα μαζικής μεταφοράς στον κόσμο, εν έτει 2023 έγινε ένα τρομερό δυστύχημα με πολλούς νεκρούς που δεν το χωρά ο νους μας. Ενώνω τη φωνή μου με τους συγγενείς των θυμάτων, θέλω δικαίωση, θέλω να τιμωρηθούν όλοι οι ένοχοι, πρωτίστως για τις 57 αυτές ψυχές που χάθηκαν…», λέει.
«Δεν έχω μπει από τότε στο τρένο κι ούτε θα ξαναμπώ…»
Από καθαρή τύχη δεν επιβιβάστηκε στο τρένο του θανάτου τη μοιραία εκείνη νύχτα και ο 24χρονος Βαγγέλης. Όπως λέει μιλώντας στο TheOpinion, ο ίδιος και η παρέα του βρέθηκαν στην Πάτρα για το τριήμερο της Αποκριάς. Όλοι μαζί αποφάσισαν να γυρίσουν την Τρίτη αντί για τη Δευτέρα. Όμως δεν προνόησαν να βγάλουν εισιτήρια για το ΚΤΕΛ ή για το τρένο, με αποτέλεσμα να τρέχουν τελευταία στιγμή, όπως λέει ο ίδιος.
«Αφού όλα τα δρομολόγια του λεωφορείου ήταν γεμάτα, είπαμε να ψάξουμε αυτά του τρένου, αν και βαριόμασταν να κάνουμε τη διαδρομή Πάτρα-Κιάτο-Αθήνα και μετά Θεσσαλονίκη. Το Intercity των 19:00 ήταν το μόνο που θα ήμασταν άνετοι από άποψη χρόνου αν το παίρναμε, καθώς δε θα περιμέναμε πολύ στον σταθμό. Ήμασταν τόσο σίγουροι ότι θα το πάρουμε (σ.σ το τρένο) που μέχρι και στους γονείς μου είπα ότι θα γυρίσω έτσι, κάτι που τελικά δεν έγινε», προσθέτει.
Όταν έφτασε με την παρέα του στη Θεσσαλονίκη αργά το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου είχαν ακούσει για το ατύχημα, αλλά δεν είχαν καταλάβει το μέγεθος της καταστροφής.
«Την άλλη μέρα το πρωί με ξύπνησαν τα τηλέφωνα και τα μηνύματα που δεχόμουν για το αν ήμουν ζωντανός. Σκέψου ότι ο παππούς μου πήρε 5 το ξημέρωμα και κλαίγοντας ρωτούσε αν ήμουν στο τρένο… Είχα αρκετούς γνωστούς στο μοιραίο δρομολόγιο. Άλλοι επέζησαν, άλλοι όχι. Τις πρώτες μέρες είχα πολλά νεύρα, κυρίως επειδή ανάμεσα στα θύματα ήταν και γνωστοί μου», θυμάται ο Βαγγέλης.
Σήμερα, σχεδόν ένα χρόνο μετά την τραγωδία, ο φοιτητής από την Ελασσόνα θα πει ότι δεν έχει ξεχαστεί καθόλου το θέμα, ειδικά στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας. «Είναι ένα τρένο που το παίρναμε συνέχεια. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν νομίζω ποτέ ότι θα υπάρξει δικαίωση», εξηγεί.
Έχει μπει από τότε στο τρένο; «Δεν έχω μπει και μάλλον δε θα ξαναμπώ. Ξέρεις, κι εγώ και όλη μου η οικογένεια και οι φίλοι χρησιμοποιούσαμε το μέσο αυτό. Το θεωρούσαμε από τα πιο ασφαλή, όμως, όπως αποδείχθηκε κάναμε λάθος», λέει ο Βαγγέλης.
Οργή γιατί θέλουν να κομματικοποιήσουν την τραγωδία
Και οι δύο εκφράζουν το θυμό τους για το ότι οι πολιτικοί πήγαν να κομματικοποιήσουν την εθνική τραγωδία για μερικές ψήφους παραπάνω.
«Έναν χρόνο μετά, έχω νεύρα με τους πολιτικούς και την κοινωνία. Και αυτό γιατί οι μεν πήγαν να κομματικοποιήσουν το δυστύχημα για δικό τους όφελος, ενώ η κοινωνία νομίζω ότι το πέταξε κάτω από το χαλάκι. Όπως και να έχει, στην Ελλάδα δεν πρόκειται να ξαναμπώ στο τρένο», σημειώνει ο Βαγγέλης.
Ο Τάσος τονίζει ότι στην περιοχή της Λάρισας άλλες δύο φορές πήγε να συμβεί ένα ατύχημα, λίγους μόνο μήνες μετά την 28η Φεβρουαρίου.
«Δεν τηρείται κανένα μέτρο από αυτά που υποτίθεται θα τηρούσαν. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι άλλες δύο φορές έγινε ατύχημα στο ύψος της Λάρισας. Τη μία έπεσε κλαδί στις σιδηροδρομικές ράγες, την άλλη πάλι ένα τρένο κινούνταν αντίθετα. Είναι απαράδεκτο να μην έχουμε ασφαλείς μεταφορές εν έτει 2024. Δεν έγινε κάτι και δε νομίζω να γίνει για να αποδοθούν ευθύνες», καταλήγει.