Η Καθαρή Πόλη ως Ψευδαίσθηση

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Σπύρος Πέγκας, Επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ‘Θεσσαλονίκη Για Όλους’

Η Καθαρή Πόλη ως Ψευδαίσθηση
ΝΑΣΟΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI

Η Καθαρή Πόλη ως ΨευδαίσθησηΑρθρογραφεί στο TheOpinion ο Σπύρος Πέγκας, Επικεφαλής της δημοτικής παράταξης ‘Θεσσαλονίκη Για Όλους’

Θυμάστε, μήπως, που στις 16 Ιανουαρίου 2026, στα δύο χρόνια της νέας διοίκησης Αγγελούδη, η δημοτική παράταξη ‘Θεσσαλονίκη Για Όλους’  έβγαλε μια ανακοίνωση για τα θέματα της Καθαριότητας στο δήμο Θεσσαλονίκης; Που λέγαμε ότι δεν υπήρχε κάποια συνεκτική ή ολιστική πολιτική προσέγγισης του σοβαρού αυτού ζητήματος, κάποια στρατηγική ή νέα πρωτοβουλία που θα αλλάξει τον τρόπο διαχείρισης των σκουπιδιών;

Και αντί για επίσημης απάντησης υπήρξε μια «οργισμένη», όπως πάντα, ( ή «αιχμηρή» θα χαρακτηρίζεται από τα Μέσα ή «οργισμένη» ή «σκληρή») ανάρτηση από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, που ήταν και παραμένει φίλος μου, ότι εγώ είμαι άσχετος και δεν ξέρω τι μου γίνεται! Και διάφοροι μου γράφανε «μα τι άλλο να γίνει, προσπαθεί ο αντιδήμαρχος». Γιατί ο κόσμος δικαιολογημένα δεν γνωρίζει. Θεωρεί, ότι το θέμα των σκουπιδιών είναι μόνο η αποκομιδή τους. Αρκεί να φεύγουν από το οπτικό μας πεδίο και το περιβάλλον μας. Όμως, δεν είναι έτσι τα πράγματα στη σύγχρονη διαχείριση των αποβλήτων. 

Στο μεταξύ άλλαξε αυτός ο αντιδήμαρχος που …προσπαθούσε και μπήκε ένας πιο …έμπειρος αντιδήμαρχος.

Θυμάστε, που λέγαμε για τους υπόγειους κάδους; Ότι δεν έχει τοποθετηθεί κανένας καινούργιος και ότι γίνεται χείριστη διαχείρισή τους;

Ε, έξι μήνες μετά επιβεβαιωθήκαμε για την ανικανότητα της διοίκησης να οργανώσει εσωτερικά την σωστή αποκομιδή των αποβλήτων μέσα από τους υπόγειους κάδους, τη συντήρηση και τη φροντίδα αυτών. Έτσι, τώρα «αναγκάζεται» όπως δήλωσε, ο νέος αντιδήμαρχος καθαριότητας να αναθέσει σε εξωτερικό συνεργάτη με κόστος 4,4 εκατομμύρια ευρώ πληρωμένα από τα ανταποδοτικά τέλη των δημοτών τη διαχείριση των υπόγειων κάδων. Με μια ευφάνταστη και αλχημικού τύπου ‘μελέτη’ κοστολογεί μάλιστα η υπηρεσία καθαριότητας την αποκομιδή του ιδιώτη σχεδόν ίδια με το κόστος της ενδο-υπηρεσιακής διαχείρισης. Φυσικά, δεν υπάρχει κανένα οικονομικό όφελος, αντίθετα μεγαλύτερο κόστος για το δήμο και κατά επέκταση για τους δημότες.

Επιπλέον, όχι μόνο δεν έχει ακόμα, 2,5 χρόνια μετά την ανάληψη της διοίκησης, ξεκινήσει η πιλοτική σε ορισμένες γειτονιές εισαγωγή του καφέ κάδου για τα οργανικά απόβλητα, αλλά δεν υπάρχει και καμία αλλαγή πολιτικής σε ότι αφορά τα σκανδαλώδη ‘Σπιτάκια Ανακύκλωσης’  των 300 χιλιάδων ευρώ έκαστο, στα οποία ταλαιπωρημένοι συνδημότες μας/ρακοσυλλέκτες μεταφέρουν από τον μπλε κάδε τα ανακυκλώσιμα μπουκαλάκια και τα παραδίδουν στα ‘Σπιτάκια’ για να εισπράξουν 0,03 ευρώ το πλαστικό μπουκαλάκι (0,05 ευρώ είναι στη Γερμανία, όπως μου είπε μια γυναίκα στη γειτονιά μου, που κάθε μέρα ξεψαχνίζει τους μπλε κάδους για να αφαιρέσει τα πλαστικά και να τα μεταφέρει στα ‘Σπιτάκια Ανακύκλωσης’). Έρχεται, όμως, η ώρα της δικαίωσης μας και για τα ‘Σπιτάκια’ των 300 χιλιάδων. Αυτές τις ημέρες δρομολογούνται και εκεί εξελίξεις. Η περίφημη εταιρεία διαχείρισης τους, η ΤΕΧΑΝ, δήλωσε μονομερώς και μετά τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στα γραφεία και στις αποθήκες της και τις ερωτήσεις στους συνεργαζόμενους δήμους και τις Περιφέρειες, ότι παύει τη διαχείρισή τους και μεταφέρει αυτόματα όλο το κόστος στους συνεργαζόμενους δήμους! Αλήθεια, τι προβλέπει η σύμβαση του δήμου Θεσσαλονίκης για αυτήν την κίνηση; Όταν ζητούσαμε λύση της συνεργασίας με πρωτοβουλία του δήμου αντί της συναλλαγής μαζί τους, απειλούμασταν για τις λέξεις που χρησιμοποιούσαμε, ενώ μας λέγανε ότι η υπογεγραμμένη από την προηγούμενη διοίκηση σύμβαση κρατά τα δικά τους χέρια δεμένα. Προφανώς, ήταν γλυκά τα συνοδευόμενα 600 χιλιάδες ευρώ για την ..επικοινωνία της ωραίας συνεργασίας! 

Επιπλέον, η διοίκηση Αγγελούδη αποφάσισε στις 15 Ιουλίου να περάσει το υπόλειμμα του μπλε κάδου (αφού τον άδειασε από τα βασικά ανακυκλώσιμα μέσω των ρακοσυλλεκτών) για καύση στην εταιρεία ΤΙΤΑΝ στα δυτικά της πόλης μας. Παρόλη την προτροπή του ενιαίου φορέα διαχείρισης σκουπιδιών ΦΟΔΣΑ να αναμένει τη δημιουργία διαδημοτικών κατάλληλων υποδομών καύσης. Έτσι, ο δήμος, δηλαδή οι δημότες,  θα πληρώνει μερικά ακόμα χρήματα για να μεταφέρει το υπόλειμμα του μπλε κάδου στις εγκαταστάσεις του ΤΙΤΑΝ. Να αναμένετε μεγάλες και σημαντικές χορηγίες πρασίνου από τη συγκεκριμένη εταιρεία το επόμενο διάστημα! 

Γίνεται φανερό, λοιπόν, ότι όχι μόνο δεν χτίζεται μια μακροπρόθεσμη, σύγχρονη στρατηγική διαχείρισης των σκουπιδιών, αλλά ο δήμος με βραχυπρόθεσμα εταιρικά ντιλ έχει μοναδική έγνοια να απομακρύνει το σκουπίδι από το οπτικό πεδίο του δημότη. 

Που πηγαίνει αυτό, με ποιο τρόπο φεύγει, τι γίνεται στη συνέχεια, αν υπάρχει επιπλέον περιβαλλοντική επιβάρυνση ή μεγαλύτερο οικονομικό κόστος, όπως αυτό εκφράζεται μέσω των υπέρογκων δημοτικών τελών (Θυμίζω αύξηση άνω του 65% τα τελευταία δύο χρόνια) είναι αδιάφορο για τη διοίκηση. Αρκεί επικοινωνιακά να βγαίνει προς τα έξω, ότι η πόλη καθάρισε! Αλήθεια, καθάρισε; Μετά από τόσες ευνοιοκρατικές κυβερνητικές επιχορηγήσεις, τέτοια αύξηση δημοτικών τελών, τόσες νέες προσλήψεις εποχιακών εργατών, σύγχρονο πια στόλο οχημάτων, ακριβές αναθέσεις σε εξωτερικούς συνεργάτες – ιδιώτες καθάρισε η πόλη; 

Για δείτε τι λένε οι επισκέπτες της πόλης σύμφωνα με την έρευνα της Ένωσης Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης αρχές του 2026. Όχι τι νομίζουν, οι δημότες του facebook που βομβαρδίζονται επικοινωνιακά με την ψευδαίσθηση μιας καθαρής πόλης. Οι υπόλοιποι Έλληνες και ξένοι επισκέπτες λένε, λοιπόν, ότι η Θεσσαλονίκη το 2015 -18 υπήρξε πιο καθαρή (βαθμολογία 6,6 έως 6) από ότι το διάστημα 2024-25 (βαθμολογία 5,8 και 5,9).

Ποιος βλέπει, άραγε, πιο καθαρά;