Ένα σχολείο δώρο από την Ελλάδα για τα παιδιά της Ρουάντα (ΦΩΤΟ)

Φορτωμένες με… σαγιονάρες, πολλές σαγιονάρες, αλλά και σαπούνια βάρους 30 κιλών, κατέφτασαν προχτές στο Κιγκάλι, την πρωτεύουσα της Ρουάντας, η Βασιλική και η Χρίστινα Σωτηροπούλου.

Παρά την κούραση, η χαρά τεράστια, γιατί ένα ταξίδι αναψυχής αμέσως μετά την άρση των περιορισμών για τον Covid, το 2021, οδήγησε τελικά στα εγκαίνια ενός σχολείου στα περίχωρα της πρωτεύουσας για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Οι δυο αδερφές, ξεκινώντας η μία από Θεσσαλονίκη και η άλλη από Αθήνα, βρέθηκαν στην Ρουάντα για αναψυχή, αλλά έγιναν τελικά οι φύλακες άγγελοι παιδιών που λόγω φτώχειας και ανέχειας έχουν περιορισμένη πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Η Ρουάντα στην ανατολική Αφρική είναι μια χώρα πανέμορφη, πεντακάθαρη, με πολλά νερά και ασφαλής. Έχει έκταση περίπου όση η Μακεδονία και η Θράκη, ο πληθυσμός της όμως φτάνει τα 14 εκατομμύρια, εκ των οποίων το 35% είναι παιδιά 13-15 ετών! Μετά τον αιματηρό εμφύλιο που οδήγησε στη γενοκτονία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, τη δεκαετία του ‘90, η Ρουάντα προσπαθεί να ορθοποδήσει, επενδύοντας όμως και σε πολιτικές κοινωνικής συνοχής και συμφιλίωσης.

«Είναι μια χώρα φτωχή και αυτό γίνεται εμφανές. Δεν υπάρχει παιδική εκμετάλλευση, όπως ακούμε για το Πακιστάν κλπ. Απλά οι γονείς είναι πολύ φτωχοί για να παρέχουν στα παιδιά τους όσα για μας είναι αυτονόητα. Η συνήθης εικόνα είναι η εξής: πολλά παιδιά ειδικά στην επαρχία, τριγυρίζουν στους δρόμους κατά τη διάρκεια της μέρας, ενώ θα έπρεπε να είναι στο σχολείο. Δεν έχουν κανέναν να τους κρατήσει, οι γονείς δουλεύουν στα χωράφια κι αυτά τριγυρίζουν, πιασμένα χέρι χέρι, άλλα χωρίς παπούτσια, κάποια με σαγιονάρες που είτε είναι κατεστραμμένες, είτε είναι μεγάλες για τα πόδια τους. Μιλάμε πάντα για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Παιδάκια, συνεσταλμένα, ντροπαλά, πολύ χαρούμενα παιδιά, κάποια δεν έχουν ξαναδεί λευκό και με πολλή στοργή από τους γονείς τους. Αυτές τις εικόνες είδαμε κι εμείς και ζητήσαμε από την κοπέλα που οργάνωνε το ταξίδι μας – τη μία από τους τρεις Έλληνες που ζουν σήμερα στη Ρουάντα – να μας υποδείξει τρόπους για να βοηθήσουμε», εξηγεί μιλώντας στο TheOpinion η Βασιλική.

«Έτσι γνωρίσαμε τους ανθρώπους της τοπικής, εκπαιδευτικής, μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Happy hearts for all. Στην αρχή κάναμε μια μικρή οικονομική δωρεά, αλλά μετά αποφασίσαμε να βοηθήσουμε πιο ενεργά, συγκεντρώνοντας δωρεές από φίλους και γνωστούς. Όμως, όλο αυτό, στη συνέχεια μεγάλωσε. Ξέφυγε από τα στενά πλαίσια των φίλων και των εθελοντών και θελήσαμε να έχουμε διαφάνεια στις δωρεές, στο πού κατευθύνεται αυτό που δίνει ο καθένας, θέλαμε να υπάρχει εμπιστοσύνη στον οποιοδήποτε που δεν μας γνωρίζει αλλά θέλει να βοηθήσει. Έτσι, δημιουργήσαμε στην Ελλάδα, από το 2023, τη μη κερδοσκοπική οργάνωση Tulip Τree», εξηγεί στο TheOpinion η Χριστίνα.

Όλη αυτή η βοήθεια που συνεχίστηκε κατευθύνθηκε τελικά στην ανακατασκευή και τη λειτουργία ενός σχολείου για περίπου 70 παιδιά προσχολικής ηλικίας στο Μουκούγιου. Όπως εξηγεί η Χριστίνα, το σχολείο που μόλις τη Δευτέρα εγκαινιάστηκε, υπήρχε σαν κέλυφος αλλά είχε εγκαταλειφθεί. Με έξοδα της Tulip tree, ανακαινίστηκε, εξοπλίστηκε, μπήκε παιδική χαρά. Κι όλα αυτά με 5.500 ευρώ, ενώ κάθε χρόνο για τα έξοδα λειτουργίας πρέπει να διασφαλίζονται περίπου 4.000 ευρώ, καθώς η οργάνωση θα καλύψει και επιδόματα – αμοιβές των δασκάλων – παιδαγωγών.

«Συχνά μας ρωτούν γιατί δεν κάνουμε κάτι για τα παιδιά που έχουν ανάγκη εδώ στην Ελλάδα. Εξηγώ ότι με τα χρήματα που καταφέρνουμε να συγκεντρώσουμε και που εκεί φτάνουν για ένα ολόκληρο σχολείο και άλλα πράγματα, εδώ δεν υπήρχε περίπτωση να καλύψουμε και πολλές ανάγκες. Σκεφτείτε ότι με 10 ευρώ καλύπτεται η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για ένα παιδί στη Ρουάντα για έναν ολόκληρο χρόνο. Τι θα κάναμε με 10 ευρώ στην Ελλάδα για ένα παιδί; Άντε να αγοράζαμε ένα τοστ και έναν χυμό…», επισημαίνει η Βασιλική.

Συνεργασία με σχολεία στη Θεσσαλονίκη

Οι πολίτες της Ρουάντα έχουν ανάγκη την ειρηνική διαβίωση, την κοινωνική συνοχή, την ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων. Αυτή την ενδυνάμωση, αυτή την αλληλοβοήθεια, θέλουμε κι εμείς να μεταφέρουμε με την προσπάθειά μας στην ελληνική κοινωνία, στα παιδιά μας. Θέλουμε να κεφαλαιοποιήσουμε όλη αυτή την εμπειρία της βοήθειας προς τη Ρουάντα προς όφελος της ελληνικής μαθητικής κοινότητας. Ήδη έχουμε μια συνεργασία με το Αμερικανικό Κολλέγιο Ανατόλια, όπου μας κάλεσαν να μιλήσουμε για όλα αυτά, για το πώς μετά από μια Γενοκτονία, μπορεί μια κοινωνία να συμφιλιωθεί, να επανασχεδιάσει το μέλλον της, να επενδύσει στη συγχώρεση και στην αποδοχή. Αυτό σκοπεύουμε να κάνουμε και με άλλα σχολεία, έχει ήδη ξεκινήσει μια συνεργασία και με δημόσια σχολεία, στο πλαίσιο του προγράμματος “Ενεργός πολίτης”», προσθέτει η Βασιλική.

Στο πλαίσιο αυτό και οι σχολές χορού Καφαντάρη παρέχουν κάποια από τα έσοδα της εκδήλωσης Thessaloniki International Dance Event, που διοργανώνουν στις 21 και 22 Ιουνίου στη Μονή Λαζαριστών, για δωρεά στην Tulip Tree.

«Η Ρουάντα ήρθε σε μας»

Οι ιδρύτριες της Tulip Τree επισκέπτονται επίσης και άλλα τρία σχολεία, τα οποία στηρίζουν με δωρεές σε σχολικό υλικό, μπλουζάκια και άλλα, ενώ ο επόμενος στόχος είναι η μετατροπή ενός σπιτιού σε κέντρο προσχολικής εκπαίδευσης με τη διαμόρφωση του χώρου ειδικά για αυτό τον σκοπό.

Όσο για τις σαγιονάρες και τα σαπούνια που μεταφέρουν στις αποσκευές τους η Βασιλική και η Χριστίνα, αυτά θα κατευθυνθούν για τις ανάγκες περίπου 70 παιδιών σε άλλες περιοχές. «Μας ζήτησαν σαπούνια για να δοθούν σε πιο ευάλωτες οικογένειες, καθώς, στη Ρουάντα αν και υπάρχουν πολλά νερά, δεν υπάρχουν δίκτυα ύδρευσης κεντρικής στα σπίτια. Υπάρχουν χωριά όπου από ένα μόνο πηγάδι πηγαίνουν και παίρνουν οι κάτοικοι νερό για μαγείρεμα, καθαριότητα, προσωπική υγιεινή», τονίζει η Χριστίνα.

«Σκέφτομαι συχνά ότι δεν πήγαμε εμείς στη Ρουάντα, αλλά η Ρουάντα ήρθε σε μας, μέσα από αυτό το ταξίδι που τελικά συνεχίζεται. Κάποιος ντόπιος μας είπε: “πολλοί ήρθαν στη χώρα μας και θέλησαν να βοηθήσουν. Λίγοι όμως επιστρέφουν όπως εσείς…», λέει από την πλευρά της η Βασιλική.