Η απουσία της «Αλληλεγγύης» από τη… βεγγέρα Καράογλου, η «καυτή πατάτα» του δημοψηφίσματος στη ΔΕΘ και η αλλαγή ενός προγράμματος που ευνοεί (πάλι) τα σούπερ μάρκετ

Βεγγέρα

Μεγάλη προσέλευση απλού κόσμου στη βεγγέρα του Θεόδωρου Καράογλου, για τα 22 χρόνια του στη Βουλή. Ούτε 20, ούτε 25. 22. Τέσπα…

Εκτός απ’ τον γνωστό επαναστάτη Ανεστίδη, καταγράφηκε μηδενική παρουσία συμβούλων της Αλληλεγγύης. Ούτε η Πατουλίδου δεν πήγε, η οποία βέβαια μπορεί να βλέπει και τον εαυτό της επικεφαλής πριβέ συνδυασμού. Μικρή ήταν και η συμμετοχή γαλάζιων δημάρχων, με χαρακτηριστική εξαίρεση τον Καϊτεζίδη. Ο υπερπολύτιμος Βασίλης Γάκης δε μετράει για φουλ δήμαρχος, είναι σκέτος αναπληρωτής. Βέβαια παιδί είναι ακόμα, έχει μέλλον μπροστά του.

Πάντως η απουσία μελών της Αλληλεγγύης δε σημαίνει και πολλά. Οι περισσότεροι περιμένουν να δουν πού θα κάτσει η μπίλια, οπότε αυτή τη στιγμή δεν έχουν λόγο να κακοκαρδίσουν τον Επίτροπο. Θα αναμένουν λοιπόν τις δικές του πρωτοβουλίες, όμως η υπομονή κι η ψυχραιμία τους θ’ αρχίσουν να λιγοστεύουν μετά τις εθνικές εκλογές. Κακά τα ψέματα, ο καθείς κοιτάει την πάρτη του τελικά.

Οφείλουμε να πούμε ότι η υποψηφιότητα του συμπαθούς Θόδωρου προβληματίζει τη στήλη. Δηλώνει υπερκομματική, όμως στην εκδήλωση μαζεύτηκαν όλο παλιοί νεοδημοκράτες (μπόλικοι καραμανλικοί), με… πράσινη εξαίρεση το Γιώργο Αρβανιτίδη. Δηλώνει και αυτοδιοικητική, αλλά ούτε αυτό ισχύει όταν δε την πλαισιώνουν πρόσωπα που ξέρουν τη δουλειά της Περιφέρειας. Δηλώνει συμπεριληπτικού, όμως ήταν ελάχιστοι οι νέοι και οι γυναίκες. Δηλώνει της αγοράς, αλλά ψιλοπραγματα από εκπροσώπους παραγωγικών φορέων. Επιπλέον, η εκδήλωση δε μας διαφώτισε αν ο Καράογλου θα επιδιώξει επανεκλογή του. Αναρωτιόμαστε όμως αν θα τον ψήφιζε κανείς για βουλευτική θητεία με ημερομηνία λήξης το 2028.

Αυτό που αξίζει να σχολιάσουμε ήταν ο αρκετά μεγαλούτσικος αριθμός παρόντων βουλευτών (μετρήθηκαν 28), και από την Α’ και από τη Β’ Θεσσαλονίκης, αλλά κι απ’ αλλού. Ο Μητσοτάκης τι γνώμη έχει γι αυτή την έκρηξη αγάπης στο πρόσωπο του Θόδωρου; Είναι οκ να στηρίζεται υποψήφιος χωρίς ρητή στήριξη του Μαξίμου;

Ένα είναι βέβαιο: όσοι βρέθηκαν στο Porto Palace λογικά δε νοιάζονται μη δυσαρεστήσουν τον Τζίτζι. Ορισμένοι μάλιστα ίσως τον βλέπουν και σα μελλοντικό αντίπαλο στην Α’ Θεσσαλονίκης, άρα έχουν κάθε λόγο να τον κοντράρουν από τώρα.

Ακόμη κι αν είναι στις Βρυξέλλες, τον φοβούνται τον άνθρωπο. Δεν έχουν κι άδικο. Όπως και να το κάνουμε, πολιτικό μέγεθος σα του Τζιτζικώστα έχουν λίγοι στην Ελλάδα, και κανείς εδώ στο Βορρά. Είναι πολύ γελασμένος όποιος νομίζει ότι τα επιτροπιλίκια κερδίζονται με επαρχιώτικα αλισβερίσια.

Δημοψήφισμα 1

Παραμένουμε στην τοπική επικαιρότητα.

Περνά πλέον στην ΝΔ η καυτή πατάτα του δημοψηφίσματος. Ε ναι, για τον απλό κοσμάκη το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ταυτίζεται με τους εκάστοτε κυβερνώντες, άρα αυτοί θα κρίνουν κι αν είναι νόμιμο το δημοψήφισμα. Αυτή δηλαδή θα κατηγορηθούν αν τελικά πεταχτούν στο καλάθι των αχρήστων όσες νόμιμες υπογραφές μαζεύτηκαν.

Εννοείται ότι σε μεγάλο βαθμό για μπάχαλο φταίνε οι ίδιοι οι διοργανωτές της συλλογής υπογραφών. Αυτοί έστησαν μια διαδικασία που ο καθένας μπορούσε να δηλωσία συγγενείς και κολλητούς του ως υποστηρικτές, χωρίς να το γνωρίζουν. Από τη μεριά του πάλι, ο Αγγελούδης παρακολουθούσε να γίνεται η συλλογή υπογραφών μ’ έναν τόσο προβληματικό τρόπο και δε μιλούσε. Ίσως πίστευε ότι αυτό τον βόλευε.

Έλα μου όμως που στην Ελλάδα ο κόσμος σπάνια ταυτίζεται με τον ισχυρό! Στην περίπτωση αυτή λοιπόν, ήδη άρχισαν να λένε ότι δε φταινε οι διοργανωτές για την προχειρότητα τους, αλλά ο Αγγελούδης γιατί δε τους εμπόδισε να είναι πρόχειροι! Δηλαδή όπως με τα χαϊδεμένα παιδάκια, που δε φταίνε ποτέ για τίποτα! Ένιγουεϊ, αυτή είναι η Ελλάδα κι όσοι θέλουν να μας διοικούν πρέπει να το πάρουν απόφαση.

Όμως τι γίνεται από δω και πέρα; Η απάντηση απλή. Έρχεται επικοινωνιακό γκολ της Αριστεράς, που μάλλον προτιμούσε να έρθουν έτσι τα πράματα. Και το προτιμούσε γιατί από την αρχή ήξερε καλά ότι οι πιθανότητες να κερδίσει το δημοψήφισμα ήταν μικρές, αν όχι ανύπαρκτες. Άρα, από την καθαρή ήττα, καλύτερα να νομίζουν κάποιοι ότι θα μπορούσε να ‘χει κερδίσει, αν την είχαν αφήσει!

Άλλωστε κάτι τέτοιο συνέβη και στην περίπτωση της Βενιζέλου. Αν όντως τους ενδιέφεραν οι αρχαιότητες, θα είχαν κάνει ακόμη περισσότερη φασαρία για τις Μαγεμένες στην πλατεία Δικαστηρίων, ή για τις μαρμάρινες κρήνες στην Αγίας Σοφίας. Άλλο όμως να ‘ναι κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, κι άλλο η ΝΔ.

Δημοψήφισμα 2

“Έγκριτοι” δημοσιογράφοι και δημοσιολογουντες έτρεξαν να γελοιοποιήσουν την ατυχή έκβαση της συλλογής υπογραφών. Άτομα χαιρέκακα, που μέχρι τώρα έμεναν σιωπηλά. Αντί να λυπούνται που ένας τσαπατσούλικος νόμος νοθεύει τη λαϊκή βούληση και μας βάζει πάλι να τρωγόμαστε, χαίρονται επειδή τάχα είναι με τους νικητές! Τι να πει κανείς…

Πάντως κάποιοι θέλανε απ’ την αρχή γενικό τσιμεντάρισμα στην Έκθεση. Καθόλου λοιπόν δε μας εκπλήσσει που τώρα πανηγυρίζουν για την πιθανότητα να μη γίνει δημοψήφισμα!

Αν υπάρχει διχασμός, αυτοί οι ίδιοι τον προκάλεσαν, και σίγουρα όχι εκείνοι που βγήκαν να μαζέψουν υπογραφές υπέρ του δημοψηφίσματος. Τον προκάλεσαν οι εμπνευστές του φαραωνικού σχεδίου για τη ΔΕΘ, όταν πήγαν να το επιβάλλουν στην τοπική κοινωνία και στην κυβέρνηση, ως μοναδική λύση. Αυτοί ακολούθησαν γκεμπελικές τακτικές, κουνώντας επιδεικτικά το δάχτυλο αριστερά και δεξιά. Αυτοί δήλωναν αποκλειστικοί εκπρόσωποι της κοινωνίας, σαν παλιοί κοτζαμπάσηδες. Αυτοί ξαμόλησαν… ντόπερμαν να τραμπουκίζουν στο δρόμο και στα σόσιαλ όσους συμπολίτες τους είχαν αλλιώτικη άποψη. Το να βγαίνουν τώρα οι ίδιοι και να το παίζουν ευαίσθητοι και θιγμένοι παραπάει! Έλεος πια!

Τα καντήλια της Σοφίας

Φασαρίες δεν είχαμε μόνο στη Σαλονίκη.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο ακούσαμε και διαβάσαμε πολλά για την υποτιθέμενη φυγή της Σοφίας Μητσοτάκη από το Ομάν με μπίζνες τζετ. Το ψεύτικο δημοσίευμα αναπαράχθηκε μαζικά και ακολουθήθηκε από μπόλικες χυδαιότητες: κατάρες, ψόφους, θεωρίες, υπονοούμενα, απειλές κλπ κλπ κλπ. Γνωστές ιστορίες, ειδικά όταν πρόκειται για τέκνα πολιτικών τζακιών.

Οι Μητσοτάκηδες είναι πλούσιοι, και δε το αρνήθηκαν ποτέ. Και ως πλούσιοι, και σε δυνατά πανεπιστήμια θα πάνε, και δουλειές καλές θα βρούνε, και με πρόσωπα σαν αυτούς θα παντρευτούνε, και γενικά θα κάνουν πράγματα που εμείς οι πληβείοι δε τολμάμε καν να ονειρευτούμε. Έτσι είναι η ζωή.

Οι Μητσοτάκηδες έχουν αποδείξει και κάτι άλλο: δεν είναι ηλίθιοι, άρα δε την πατάνε για χαζομάρες. Να θυμίσουμε ότι ο αδερφός της Σοφίας υπηρέτησε όλη του τη θητεία στον Έβρο, δεν προκάλεσε. Με τα χρήματα λοιπόν που κερδίζει η ίδια, μ’ αυτά που έχει η οικογένεια της, και με τις γνωριμίες ολονών τους, άνετα μπορούσε να την κοπανήσει από κει με μπίζνες τζετ, χωρίς να περιμένει το κράτος να πληρώσει. Το ξέρει όμως το παιχνίδι της λασπολογίας, φυλάγεται, και καλά κάνει.

Πάντως το θέμα εντυπωσίασε τη στήλη. Γιατί; Η νεαρή Σοφία απάντησε η ίδια μέσω σόσιαλ, και δεν απάντησε καθόλου πολιτικά και… κομιλφό. Απάντησε με καντήλια. Τα έχωσε κανονικά σε όσους βρήκαν ευκαιρία να βγάλουν χολή εναντίον ενός ανθρώπου που ούτε γνωρίζουν, ούτε τους φταίει σε κάτι. Η ευθύτητα της σπανίζει, καθώς οι περισσότεροι γόνοι δε τολμούν ν’ ανοίξουν το στόμα τους. Μερικοί μάλιστα το κρατάνε ραμμένο ακόμη κι όταν έχουν αναλάβει την… οικογενειακή επιχείρηση! Ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε.

Την ευθεία απάντηση της Σοφίας πόσταρε η Μαρέβα. Κι αυτή τα ‘χωσε. Έγραψε για φέικ νιούζ, κι από δίπλα έβαλε ένα κεφαλάκι να ξερνάει!!!

Ρε τη Μαρέβα! Μάλλον το μήλο έπεσε κάτω απ’ τη μηλιά…

Μόνο γκαντέμης δεν είναι

Mε όσα γίνονται στον πλανήτη, είναι ν’ απορείς γιατί ορισμένοι αποκαλούν τον Μητσοτάκη γκαντέμη. Η ρετσινιά αυτή ίσως να ίσχυε κάποτε για τον πατέρα του, όμως σίγουρα δεν ισχύει για τον ίδιο τον Κυριάκο. Από τότε που εξελέγη, συμβαίνουν φοβερά γεγονότα στο πλανήτη. Τόσο φοβερά, που να είναι μονίμως απαραίτητο ένα σοβαρό πρόσωπο στο τιμόνι της χώρας. Θες τον κορωνοϊό; Θες τους πολέμους; Θες τα ενεργειακά; Ό,τι και να συμβαίνει γύρω μας, καταλήγει να βολεύει τον Μητσοτάκη!

Και φυσικά να μη ξεχνάμε πόσο χάλια είναι η αντιπολίτευση. Δε νομίζω ότι έχει υπάρξει πρωθυπουργός στη νεότερη ιστορία ή έστω στη Μεταπολίτευση, που να βρήκε απέναντι του τόσο άσχετους ανθρώπους! Ανθρώπους που με το ζόρι μιλάνε αγγλικά! Δεν είναι υπερβολή να πούμε για το Μητσοτάκη ότι γεννάνε και τα κοκόρια του!

Βέβαια τίποτα δεν είναι τέλειο σε τούτο τον ντουνιά. Σε λίγο καιρό ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή θα καταντήσει ρουτίνα, και το μόνο που θ’ απασχολεί τους Έλληνες θα ‘ναι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα, η τιμή της βενζίνης και του ηλεκτρικού, και οι τουρίστες που θα φοβούνται να έρθουν. Σ’ εκείνη τη φάση να δούμε αν θα παραμείνει τυχερός ο Μητσοτάκης. Να δουμε αν θα εμφανιστεί καινούργιος λόγος που θα τον κάνει απαραίτητο στην πρωθυπουργία.

Γιατί Δόμνα;

Ας μείνουμε λίγο στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Μετα από μπόλικη διαφήμιση, πώς και πώς την περιμέναμε τη Δόμνα Μιχαηλίδου στη Θεσσαλονίκη. Ήρθε λοιπόν την Παρασκευή, για να παρουσιάσει το πρόγραμμα «Όλοι Digital», που στοχεύει στη μείωση του ψηφιακού αποκλεισμού ηλικιωμένων και ΑΜΕΑ. Χρήσιμο πρόγραμμα, στη χώρα όπου οι πάντες πρέπει σώνει και καλά να παίζουν το gov.gr στα δάχτυλα!

Πάντως στη στήλη έχουν γεννηθεί μερικές απορίες σχετικά με ένα άλλο πρόγραμμα, πιο… ταπεινό. Τι αφορά; Ακούστε να δείτε.

Αναβλήθηκε ξανά η εκτέλεση επισιτιστικών προγραμμάτων. Κοινώς, το μοίρασμα απαραίτητων τροφίμων σε οικογενειακές συσκευασίες. Η ιστορία τραβάει από το ‘23, με το αρμόδιο υπουργείο ν’ αλλάζει άποψη συνεχώς. Τον περασμένο Νοέμβριο η ωραία υπουργός καμάρωνε ότι η διαγωνιστική διαδικασία ήταν άψογη, κι ότι οι δικαιούχοι επιτέλους θα έπαιρναν τα τρόφιμα τους. Παραμονή Χριστουγέννων, το έργο ακυρώθηκε. Πέρασαν άλλοι δύο μήνες χωρίς φαΐ για τους ταλαίπωρους δικαιούχους!

Αλλάζει λοιπόν το πρόγραμμα. Η βοήθεια δε θα παραδίδεται από τοπικούς εμπόρους, αλλά θα πληρώνεται με κουπόνια στα… υπεράγια σούπερ μάρκετ. Ναι, τα γνωστά, που πουλάνε τρόφιμα κι απορρυπαντικά πιο ακριβά από τη Γερμανία και την Ιταλία. Και όλως τυχαίως, δεν αλλάζει μόνο ο τρόπος διανομής της επισιτιστικής βοήθειας. Αλλάζει και το ποσό: ανέβηκε κατά 30%. Κοίτα ρε παιδί μου κάτι συμπτώσεις!

Βέβαια το πρόγραμμα είχε και κάποιες λεπτομέρειες, καθόλου ασήμαντες. Ένα μέρος των τροφίμων θα ‘πρεπε να μοιράζεται σε άτομα που δε μπορούν να μετακινηθούν. Τώρα πώς θα γίνεται αυτό σε μακρινά χωριά; Επίσης, το είδος των τροφίμων είχε καθοριστεί μετά από διαιτολογική μελέτη, για να εξασφαλίζει ορθή διατροφή. Με τα κουπόνια, πώς θα γίνει να μη πεταχτούν τα λεφτά σε αναψυκτικά, γαριδάκια και γλυκά ; Με το προηγούμενο καθεστώς, αυτά τα θέματα ήταν τακτοποιημένα, κι όλοι ήταν ευχαριστημένοι.

Θα το ξαναγράψουμε λοιπόν: στην κυβέρνηση αυτή, κάποιοι απεχθάνονται τους μικρούς και τους μεσαίους της αγοράς. Κάποιοι ψηλά.

Τα πονηρά non paper

Τα non paper έχουν πια καθιερωθεί σαν κανόνας χειραγώγησης της κοινής γνώμης, σε σχέση με μεγάλα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Παγιωμένη η τακτική τα τελευταία χρόνια. Οι πολίτες νομίζουν ότι ενημερώνονται, χωρίς τίποτα χειροπιαστό να ισχύει. Το μόνο που ισχύει είναι παραπλάνηση.

Η παραδοσιακή προπαγάνδα είναι επιεικώς αθώα μπροστα στα non paper, γιατί αυτή τουλάχιστον μπορείς να την κρίνεις. Έχει… ονομασία προέλευσης, έχει περιεχόμενο, έχει φανερούς κήρυκες. Δηλαδή μιλάμε για κατάπτυστη τακτική, που αξιοποιείται συστηματικά απ’ όσους απολαμβάνουν προνομιακή αντιμετώπιση από τα μίντια. Καμιά φορά η τακτική δαυτη καταστρέφει ανθρώπινες υπολήψεις και μικρές επιχειρήσεις, που δε καταλαβαίνουν σε τι έφταιξαν.

Απ’ όσο θυμάται η στήλη, πρώτος δίδαξας των non paper ήταν η κυβέρνηση Σημίτη. Ρωτήστε τον μέσο Έλληνα τι γνώμη έχει για τη συγκεκριμένη περίοδο. Το γνώμη έχει για τις λαμογιές, για τις σπατάλες και την κραιπαλη, που τελικά μας οδήγησαν στη χρεοκοπία και στα μνημόνια.

Η χρήση τους σίγουρα βοηθά πολιτικάντικους τακτικισμους και επιχειρηματικά νταλαβερια, όμως μόνο βραχυπρόθεσμα. Σε βάθος χρόνου καταστρέφει όσους τα χρησιμοποιούν. Γιατί; Διότι απλούστατα έτσι χώνουν τα λάθη τους κάτω απ’ το χαλί. Ενώ λοιπόν νομίζουν ότι τα εξαφανίζουν, αυτά μαζεύονται, μέχρι να σκάσουν όλα μαζί. Νόμος απαράβατος, που αφορά όσους καβαλάνε το καλάμι…

Αλεξούκος

Και κλείνουμε με κάτι ανέμελο.

Ήρθε που λέτε ο Τσίπρας στην επιτυχημένη εκδήλωση του Μίλτου Τόσκα, στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Παρά τη νιότη του διοργανωτή, οι νεολαίοι ήταν σχετικά λίγοι, αλλά τουλάχιστον η αίθουσα ήταν φουλ.

Ο πάντα ζουζουνιάρης Αλεξούκος της καρδιάς μας φάνηκε άνετος και ψύχραιμος για το μέλλον. Περιέγραψε τις επόμενες κινήσεις του με όρους ποδοσφαιρικούς (γνωστός Βάζελος), αν και το ακροατήριο θα προτιμούσε λίγη περισσότερη σαφήνεια. Είναι πια φανερό ότι ο Τσίπρας διστάζει να παρουσιάσει τις θέσεις του. Γιατί όμως;

Η στήλη υποψιάζεται ότι περιμένει να δει πώς θα κινηθεί το Δημοκρατικό Κόμμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ας μη ξεχνάμε ότι από Αμερική παίρνει τα φώτα του ο Τσίπρας και το επιτελείο του, και δεν έχει άδικο. Η ευρωπαϊκή Κεντροαριστερά βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, άρα δεν έχει πολλά να πει.

Αν πάντως θέλει να έχει μέλλον, ο Αλέξης θα πρέπει οπωσδήποτε να μπει στη Βουλή. Κι αυτό δε γίνεται χωρίς κόμμα με συμμετοχή στις επόμενες εκλογές….