Το αίνιγμα του χαμένου πίνακα, περί διαδόχων, και το δημοψήφισμα

Η εξαφάνιση του πορτρέτου

Σίγουρα διαβάσατε για την εξαφάνιση ενός πίνακα που δάνεισε η Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Μπάχαλο επικρατεί αν το θέμα σηκώθηκε από τον υπερπολύτιμο Βασίλη Γάκη, τον αρχικαγκελάριο των δημοτικών κειμηλίων και τεχνουργημάτων, ή από την ίδια την ΠΚΜ, που ήθελε να επιστρέψει τα έργα.

Στην αρχή οι δανεισμένοι πίνακες ήταν καμιά διακοσαριά (μα πόσους έχουν τέλος πάντων;;;), και κατέληξαν να αγνοούνται μόνο πέντε. Κανονικό θαύμα για τα δεδομένα του Δημοσίου! Ψάξαν λοιπόν εδώ, ψάξαν εκεί, σε γραφεία, σε διαδρόμους, σε αίθουσες συνεδριάσεων. Μόνο στα υπόγεια του κτιρίου στο ΦΙΞ δεν έψαξαν για να βρουν τους τελευταίους πίνακες, και για έναν από αυτούς δεν τα κατάφεραν!

Αγνοείται λοιπόν ένας πίνακας ομορφούτσικος αλλά όχι διάσημος, που θυμίζει τα πορτρέτα Φαγιούμ. Ξέρετε μωρέ ποια εννοώ, αυτά που βάζανε στους πεθαμένους οι κάτοικοι της ελληνιστικής Αιγύπτου. Χάθηκε που λέτε ο πίνακας, και ελπίζουμε να βρεθεί γρήγορα. Όποια κι αν είναι η αξία του, είναι ντροπή το όλο σκηνικό.

Ψάξιμο έπεσε μέχρι και στο παλιό γραφείο του Περιφερειάρχη, στη Βίλα Αλλατίνη, αλλά κι εκεί τζίφος. Το μυστήριο συνεχίζεται…

Χαμός με τη διαδοχή στην ΠΚΜ

Ας μείνουμε λίγο ακόμη στην πολυαγαπημένη μας.

Έχει γίνει πια πολύ μεγάλη βαβούρα για τη διαδοχή στην Περιφέρεια.

Αρχικά ήταν ένας ο υποψήφιος, ο Κώστας Γιουτίκας. Τον ακολούθησε ο στρατηλάτης Θόδωρος Καράογλου, με τις πινέζες στον επιτελικό χάρτη του. Μετά άρχισε ν’ ακούγεται το όνομα του Κώστα Γκιουλέκα για την ίδια ακριβώς δουλειά. Και τώρα, τσουπ, ουρανοκατέβατος, ο Μαργαρίτης ο Σχοινάς, εθνικό μας κεφάλαιο εις τας Βρυξέλλας!

Πολλοί μνηστήρες λοιπόν για μία θέση που έχει παρομοιαστεί με μικρού πρωθυπουργού. Ε βέβαια, δεν είναι μόνο οι σημαίες, οι τελετές, οι λιτανείες κι οι παρελάσεις. Είναι και οι συναντήσεις με πολύ σημαντικά πρόσωπα απ’ όλο τον κόσμο, και φυσικά η διαχείριση των διόλου ευκαταφρόνητων κεφαλαίων του ΕΣΠΑ. Λογικό είναι λοιπόν να συγκινείται κάθε πολιτικός που βρίσκεται στο φινάλε της διαδρομής του.

Όπως όμως γνωρίζετε, όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει. Κοινώς, οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας σκορπάνε. Οι υποψήφιοι εκτίθενται, κι όσοι από αυτούς όντως κυνηγούν αυτόν τον στόχο δεσμεύονται σε υποψηφίους ότι θα κατέβουν σίγουρα! Καθημερινά συγκεντρώνουν εκλογικές δυνάμεις, κι όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται πολύ δύσκολο να κάνουν κωλοτούμπα.

Στο Μαξίμου κινδυνεύουν να την πατήσουν όπως την πάτησαν με τον Δήμο Θεσσαλονίκης το ’19. Τότε νόμιζαν ότι τον είχαν στο τσεπάκι τους και τελικά τον ξανάχασαν. Και τον έχασαν γιατί, όταν εμφανίστηκαν η υποψηφιότητα Ορφανού και η υποψηφιότητα Ζέρβα, δεν έτρεξαν να τους βάλουν στη θέση τους, μέχρι ν’ αποφασίσει ο ίδιος ο Μητσοτάκης τι θέλει να κάνει, εφόσον τον ενδιέφερε. Ακολουθώντας μία κουτοπόνηρη λογική του τύπου «αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν», δε τους αποθάρρυναν από το να κατέβουν.

Ε, τελικά άνθισε το λουλούδι του Ζέρβα! Αυτός μετά τα βρήκε με την κυβέρνηση, αλλά η ζημιά στη σχέση της Πειραιώς με την τοπική κομματική οργάνωση είχε γίνει. Από τότε η οργανωμένη ΝΔ Θεσσαλονίκης έχει διχαστεί και φυλλορροεί. Λογικό, ρε αδερφέ! Τι την έχεις ρε ΝΔ την κομματική οργάνωση, αν δεν τη συμβουλεύεσαι για τέτοιου είδους αποφάσεις;

Αφού τη γράφεις, θα σε γράψει κι αυτή!!!

Ο Θόδωρος ο Καράογλου

Διαδοχής συνέχεια!

Αν και δεν έχει κάνει ακόμη ραντεβού με τον Μητσοτάκη (σα τον Ορφανό το καλοκαίρι του ’18 δηλαδή), ο Θόδωρος Καράογλου έκανε μία μεγάλη σύναξη του οργανωτικού για τον εκλογικό αγώνα κατάκτησης της Περιφέρειας. Μικρούλι οργανωτικό, όλοι-όλοι 300 άτομα, αν και τους είδαμε μόνο πλάτη!

Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν αρκετά μεγάλος, αλλά αρκετά μεγάλος είναι κι ο μέσος όρος ηλικίας των ψηφοφόρων της ΝΔ. Άρα, από το γεγονός αυτό δεν μπορεί να βγει κανένα σοβαρό συμπέρασμα. Είναι πάντως σημαντικό ότι τόσα άτομα δε φοβήθηκαν να εμφανιστούν εκεί, παρότι ήταν σίγουρο ότι θα υπάρχουν διαρροές ονομάτων. Το γεγονός αυτό δείχνει πως δεν εισακούεται και πολύ η άποψη ότι είναι πολύ νωρίς ακόμη για υποψηφιότητες. Για όσους θέλουν σίγουρα να εκλεγούν, ο αγώνας πάντα ξεκινάει την επομένη των προηγουμένων εκλογών. Αυτός είναι ένας παλιός νόμος της πολιτικής, αλλά φαίνεται ότι και ο Τζίτζι και το Μαξίμου τον ξεχνούν.

Στη συγκέντρωση εμφανίστηκαν πρόσωπα που έχουν θέσεις σε άλλους ΟΤΑ. Εμφανίστηκαν υπερπολύτιμοι αντιδήμαρχοι, πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων, επικεφαλής εταιρειών της τοπικής αυτοδιοίκησης, διάφοροι παρατρεχάμενοι και γενικά παλιές καραβάνες. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, τι ήθελαν να πουν με την παρουσία τους εκεί πέρα; Ότι στηρίζουν τον Θόδωρο θεωρητικά, κι όταν έρθει η ώρα των εκλογών θα συνεχίσουν εκεί που είναι τώρα; Ή στέλνουν μήνυμα ότι το 2028 θα είναι υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι στο συνδυασμό Καράογλου, βρέξει-χιονίσει; Αυτά τα πραγματάκια καλό είναι να ξεκαθαρίζονται νωρίς, για να κάνει ο κόσμος τα κουμάντα του. Όποιος κι αν είναι αυτός ο κόσμος…

Η στήλη αναρωτιέται αν στις 7 Μαρτίου θα μάθουμε κι αν ο Θόδωρος ο Καράογλου θα ξανακατέβει βουλευτής στη Β’.

Ο παλιός Επίτροπος

Μ’ αυτή την αφορμή, θα θέλαμε να πούμε λίγα ακόμη λόγια για τον Μαργαρίτη τον Σχοινά.

Όταν κάποιος τον ακούει να μιλάει, πιστεύει ότι έχει να κάνει με άνθρωπο των ευρωπαϊκών σαλονιών. Με αναντάμ παπαντάμ διαδρομιστή των Βρυξελλών. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο Μαργαρίτης κατάγεται από τη Φούρκα, μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και πήγε στο 5°. Είναι, ρε παιδί μου Θεσσαλονικιός, και στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασε έμπλεξε και με τη ΝΔ, ως νεολαίος. Ο Μαργαρίτης τα πήγε καλά στις Βρυξέλλες, και σε προσωπικό επίπεδο και σε επαγγελματικό. Τόσο καλά τα πήγε που έφτασε να γίνει και Αντιπρόεδρος της Κομισιόν. Κι όσο κι αν τη  κράζουμε την Κομισιόν, αυτό που κατάφερε δεν ήταν καθόλου μικρό πράγμα.

Που λέτε λοιπόν, ο Μαργαρίτης δεν ξέκοψε ποτέ απ’ τη Θεσσαλονίκη. Αν και ο άνθρωπος δεν ήταν πολιτικός που κυνηγάει ψήφους αλλά τεχνοκράτης στην ΕΕ, δε σταμάτησε να περνάει χρόνο στη Θεσσαλονίκη και στη Χαλκιδική. Με τις παλιές του παρέες συνεχίζει να πηγαίνει στο Χαριλάου για να βλέπει τον Άρη, να κυκλοφορεί σε καφέ κι εστιατόρια του κέντρου, να μιλάει με πολύ κόσμο, να χαιρετάει στο δρόμο παλιούς και νέους γνωστούς του.

Κοινώς, ο Σχοινάς δε σταμάτησε να είναι κανονικός Θεσσαλονικιός, κι αυτό πρέπει να του το αναγνωρίσουμε, άσχετα αν μας θυμίζει ολίγον Αβραμόπουλο. Και του το αναγνωρίζουμε γιατί άλλοι δεν ακολούθησαν αυτό τον δρόμο. Άλλοι φύγανε γι αλλού, και πολύ σπάνια τους ξαναβλέπαμε. Εμφανίζονταν μόνο στα γρήγορα, όποτε είχανε ανάγκη τους τοπικούς ψηφοφόρους, που κάποτε τους πήρανε χαμπάρι. Από την άποψη αυτή λοιπόν, ο Μαργαρίτης ο Σχοινάς υπερτερεί. Υπερτερεί και σε βιογραφικό, κακά τα ψέματα. Το προβληματάκι του είναι ότι δεν υπερτερεί στο ρωμέικο μπαλαμούτι, παραείναι ατσαλάκωτος και του Διευθυντηρίου. Συνεπώς, δύσκολα τον βλέπουμε να τολμά την εκλογική κόντρα με τους μπαρουτοκαπνισμένους. Ατσαλάκωτος είναι, όχι χαζός!

ΔΕΘ για πάντα…

Και λίγη ακόμη Θεσσαλονίκη.

Δεν πήγε μόνο στον Αγγελούδη για να του δώσει τη βαρυσήμαντη επιστολή. Ο νέος πρόεδρος της ΔΕΘ πραγματοποιεί επισκέψεις και σε άλλους τοπικούς παίκτες. Τους λέει την ιστορία της ζωής του, αναδεικνύοντας εντέχνως και εναγωνίως όσα τον συνδέουν με τη Θεσσαλονίκη, τα οποία στην πραγματικότητα είναι ελάχιστα.

Πάντως από τους συνομιλητές του χαρακτηρίζεται ευχάριστος, ευφυής και μάλλον ρεαλιστής. Μένει να φανεί αν θα μπορέσει ν’ αποφύγει το καπέλωμα από μέλη του διοικητικού συμβουλίου, από τοπικούς πολιτικούς, και φυσικά από τη διοίκηση του Υπερταμείου, από την οποία εξαρτάται αν θα μπορέσει ο Τσεμενεΐδης να φέρει αποτελέσματα σε ορατό χρόνο (δηλαδή πριν τις εκλογές).

Δυστυχώς όμως τα μπερεκέτια σιγά-σιγά τελειώνουν για τον νέο πρόεδρο. Η κυβέρνηση θα απαιτήσει σαφή πρόοδο στο χρονοδιάγραμμα ανάπλασης του εκθεσιακού κέντρου, οπότε δεν είναι καθόλου απίθανο να βρεθεί υπόλογος ο Τσεμενεΐδης για καθυστερήσεις, που στην πραγματικότητα θα οφείλονται σε… μανδαρίνους του Υπερταμείου. Από κει και πέρα έχει προκύψει και μια ακόμη καυτή πατάτα, που μόνο διαγώνια αφορά τον νέο πρόεδρο της ΔΕΘ. Αναφερόμαστε στο επικείμενο δημοψήφισμα.

Ναι, για όποιον δεν το έμαθε, έχουν πια μαζευτεί οι 24.000 απαραίτητες υπογραφές, και τώρα το αίτημα πρόκειται να κατατεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Εκεί θα συζητηθεί. Νομίζω ότι ο Αγγελούδης δεν θα το καταψηφίσει, γιατί θα είναι για αυτόν πράξη ατιμωτική. Συνεπώς, εξ όσων γνωρίζουμε, οι δημοτικοί σύμβουλοι όλων των παρατάξεων θα καταλήξουν σε μία ερώτηση που κάποια στιγμή, λογικά μέσα στο 2026, θα τεθεί υπό την κρίση των δημοτών. Το αν η ερώτηση θα είναι νόμιμη ή όχι εξαρτάται από το Δημοτικό Συμβούλιο, όχι από τη διαδικασία συλλογής υπογραφών. Άρα θα είναι δύσκολο ν’ ακυρωθεί αργότερα η όλη προσπάθεια, με νομικίστικες αιτιολογίες.

Όπως καταλαβαίνετε, ο Αγγελούδης θα κληθεί να πάρει θέση υπέρ ή κατά, πράγμα που δε θα του είναι ευχάριστο. Από τη μία δε θέλει να κοντραριστεί με την κυβέρνηση, από την άλλη δε θέλει και να έρθει σε σύγκρουση με το δημόσιο αίσθημα. Βέβαια, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις της τοπικής κοινωνίας, η πλειοψηφία δε θέλει να φύγει η ΔΕΘ από το κέντρο. Ωστόσο, κανείς δε μπορεί να προβλέψει πώς θα λειτουργήσουν οι ψηφοφόροι αν δουν μία ευκαιρία να στείλουν εχθρικό μήνυμα στο Μαξίμου.

Με άλλα λόγια, αν και ευέλικτος, ο Αγγελούδης κινδυνεύει να βρεθεί μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, χωρίς ομολογουμένως να φταίει! Αν φταίει για κάτι είναι που προσπάθησε -και προσπαθεί- να πατάει σε δύο βάρκες. Έρχεται κάποια στιγμή που καταλαβαίνεις ότι στην πολιτική δε γίνεται να τα έχεις καλά με όλους!

Αρχίζουν να φαίνονται οι τάσεις

Πολλές μετρήσεις γίνονται αυτή την περίοδο, για τη δυναμική και τις πιθανές εκλογικές επιδόσεις πιθανών υποψηφίων στις λίστες της ΝΔ, σε Α’ και Β’ Θεσσαλονίκης. Σ’ αυτές, το κυβερνών κόμμα καταγράφει χαμηλές πτήσεις, τις οποίες επιδιώκει ν’ ανακόψει με την επιστράτευση και συμμετοχή προσωπικοτήτων που απευθύνονται σε όλα τα κοινά της ευρύτερης Κεντροδεξιάς. Άρα αναμένουμε ισχυρά και δυναμικά ψηφοδέλτια, τα οποία ίσως επαναπροσδιορίσουν τα δεδομένα σε επίπεδο βουλευτών.

Με βάση τα νούμερα και τις πληροφορίες μας για την Α’ Θεσσαλονίκης, η … υψηλή τριάδα (Γκιουλέκας, Καλαφάτης, Ράπτη) δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα. Ξαναβγαίνουν όλοι άνετα, ότι κι αν γίνει. Από εκεί και κάτω κρατάνε δυνάμεις στον 2ο κύκλο πιθανής εκλογής οι Ευθυμίου, Σιμόπουλος και κοντά ο Κούβελας. Σ’ αυτό τον 2ο κύκλο συμμετέχουν με ισχυρές ανταγωνιστικές επιδόσεις ονόματα πιθανών υποψηφίων όπως της Βούλας Πατουλίδου, του υφυπουργού Νίκου Ταχιάου, του Πύρρου Δήμα, και του πρώην επιτρόπου Μαργαρίτη Σχοινά. Ο κύκλος αυτός κλείνει με πιό χαμηλές επιδόσεις δημοφιλίας από τον προσφάτως αντικασταθέντα Διαμαντή Γκολιδάκη.

Υπάρχει όμως κι ένας τρίτος κύκλος πιθανών υποψηφίων με περιορισμένη δυναμική εκλογιμότητας, τουλάχιστον προσώρας. Εδώ εντάσσονται μεταξύ άλλων ο υπερκινητικός πρώην πρύτανης του ΑΠΘ κ νυν υφυπουργός Νίκος Παπαϊωάννου, αλλά και ο πανταχού παρών Ηρακληδεύς εκπρόσωπος της συντονιστικής τρόικα του Γραφείου Πρωθυπουργού στο ΥΜΑΘ, Γιάννης Παπαγεωργίου.

Αυτά τα ολίγα ως ακτινογραφία των τάσεων. Τα τελικά αποτελέσματα θα τα καθορίσει το μέλλον, και θα τα φανερώσει η κάλπη…

Πολύ αβαντάρισμα από τα οικονομικά ΜΜΕ!

Και κάτι τις διαφορετικό, για κλείσιμο.

Όσοι έχουν λεφτά (ή νομίζουν ότι έχουν) περνάνε πολύ χρόνο στις οικονομικές σελίδες. Εκεί μελετούν τις τάσεις κι αποφασίζουν πού θα επενδύσουν. Βέβαια, οι περισσότεροι απ’ όσους ξημεροβραδιάζονται μπροστά σε δείκτες και αναλύσεις δεν έχουν δικές τους επιχειρήσεις. Λογικό! Αυτοί που έχουν επιχειρήσεις τρέχουν ολημερίς για να τις μεγαλώσουν, δε προλαβαίνουν ν’ ασχοληθούν με τις εισηγμένες και με τις τιμές των ομολόγων και του χρυσού.

Υπάρχουν πάντως γιατροί και συνταξιούχοι με περισσευούμενα λεφτά, που ψοφάνε να τα χώσουν σε μετοχές-φούσκες, νομίζοντας ότι το ’99 ήταν αλλιώτικα τα πράγματα. Γι αυτό άλλωστε βομβαρδιζόμαστε από καλές ειδήσεις για συγχωνεύσεις και εξαγορές και νέες επενδύσεις. Η ονομαστική αύξηση του τζίρου βελτιώνει πλασματικά την κεφαλαιακή εικόνα πολλών εισηγμένων, κάνοντας την κάθε μετοχή πιο ευκολοπούλητη.

Συνεπώς, διάφορα ΜΜΕ λειτουργούν ως πλασιέ κι αβανταδόροι. Σε λίγα χρόνια θα ξανάχουμε κραχ στο ΧΑΑ, αναμένεται κι ένα παγκόσμιο, και πάλι θα έχουμε κλάματα. Τα τελευταία μεγάλα ανεβοκατεβάσματα του Τζάμπο δεν θα πτοήσουν κανέναν…