Η αλλαγή κυβέρνησης, η Γαλάζια Σαλονίκη, και λίγο Αβραμό…

Γαλάζια (;) Θεσσαλονίκη

Η τελευταία κομματική εκδήλωση με ομιλητή τον Κωστή Χατζηδάκη στο λιμάνι ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη. Παρά την κούραση του από το πολύ βαρύ πρόγραμμα εκείνης της ημέρας, ο αντιπρόεδρος έδειξε ότι έχει πάντα πειστικά επιχειρήματα, πολιτική ετοιμότητα, σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων, προσαρμοστικότητα, κι ότι βλέπει… γήπεδο.

Από την άλλη, η εκδήλωση δε τίμησε ιδιαίτερα την τοπική ΝΔ. Δε τηρήθηκαν οι χρόνοι των ομιλιών, ο κόσμος άρχισε να κόβει βόλτες, έλειπαν οι νέοι, και πολλοί έπεσαν από νωρίς στον εξαιρετικό μπουφέ, αντί ν’ ακούσουν ενδιαφέροντα πράγματα. Πάντως ήταν πραγματικά πολύς ο κόσμος σε μία άσχετη Δευτέρα, πράγμα που δείχνει ότι παρά τη φθορά και τα προβλήματά της (ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα) η Νέα Δημοκρατία παραμένει εξαιρετικά αξιόμαχη και αγαπητή. Εδώ που τα λέμε, και τους συνταξιούχους φροντίζει, και κάποια παμπάλαια δημόσια έργα τελείωσε στη Θεσσαλονίκη, και όπλα αγοράζει, και ψηφιοποίηση κάνει, άρα λογικό είναι να εκτιμούν τη δουλειά της αρκετοί άνθρωποι.

Πάντως το κόμμα δε πρόκειται να βγάλει τόσους πολλούς βουλευτές εδώ, κι επειδή θεωρείται μάλλον βέβαια η διατήρηση της έδρας από τον Μητσοτάκη, είναι ζήτημα το πόσοι θα βγουν από κάτω του. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, μία αρκετά ρεαλιστική εκτίμηση οδηγεί σε πέντε βουλευτές, τουλάχιστον στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση. στη δεύτερη φυσικά θα υπάρχει λίστα, άρα η κατάταξη της πρώτης είναι πάααρα πολύ σημαντική !

Απ’ όσα ακούμε δεξιά-αριστερά, οι τέσσερις πρώτοι της προηγούμενης φοράς είναι ψιλοσίγουροι, κι αγωνίζονται περισσότερο για τη θέση παρά για την εκλογή. Από κει και πέρα, για την πέμπτη θέση παλεύουν οι Σιμόπουλος και Κούβελας από τους τωρινούς βουλευτές, κι οι Ταχιάος και Σχοινάς από τους φημολογούμενους. 4 άτομα για μία θέση είναι σίγουρα πολλά, οπότε κάποιοι θα χύσουν μαύρο δάκρυ. Η αλήθεια είναι ότι η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να έχει και μία, ίσως και δύο παραπάνω έδρες σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών, εφόσον ανέβαζε τα ποσοστά της, άρα η κατάταξη έχει μεγάλη σημασία. Πάντως αν και οι 4 από τους παραπάνω κατέβουν, τότε εντελώς σίγουρα ο ένας τους θα μείνει απ’ έξω, ακόμη και στο αισιόδοξο σενάριο.

Κι άλλοι στην παρέα;

Ακούγονται κι άλλα. παραδείγματος χάριν, ότι η κυβερνώσα παράταξη απευθύνεται σε διάφορους επώνυμους για να είναι υποψήφιοι. έγινε ήδη συνάντηση Μητσοτάκη-Πατουλίδου, αλλά το περιεχόμενο της είναι άγνωστο και πολλοί λένε ότι αφορά τη Β’ Θεσσαλονίκης. Πάντως κανείς δε μπορεί να ‘ναι σίγουρος. Η Βούλα έχει δυνάμεις παντού.

Η στήλη όμως μαθαίνει ότι η Πειραιως έκανε κρούση και στον Φράγκο Φραγκούλη, τον δημοφιλέστατο πρώην αρχηγό του Στρατού, και γνωστο Παοκτζή. Ενδιαφέρουσα πληροφορία, κι αν αληθεύει σίγουρα μπερδεύει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Πάντως τυχόν επιτυχία του Φραγκούλη είναι δύσκολο να επιτευχθεί χωρίς προετοιμασία. Πολύ δύσκολα θα τα καταφέρει ο στρατηγός αν οι εκλογές γίνουν σύντομα και το όνομά του ανακοινωθεί τελευταία στιγμή. Ο άνθρωπος είναι δημοφιλής, αλλά χρειάζεται και τρέξιμο, και το τρέξιμο θέλει και το χρόνο του, και το χρήμα του.

Σχετικό πρόβλημα έχει η ΝΔ και με τις γυναίκες. Φαίνεται πως η τόσο πολύτιμη εκπρόσωπος του λαού, η τόσο δυνατή φωνη του κόμματος και της κυβέρνησης, η Βουλευτής Επικρατείας Μαρια Νεφέλη Χατζηιωαννίδου αποφάσισε να μην κατέβει (αλήθεια, ποιός/ποιά την πρότεινε αυτήνα;). Έκανε δηλαδή μία άνετη θητεία στη Βουλή, και μόλις μυρίστηκε τα ζόρια της εκλογής είπε “πριτς, σιγά μην…”! Συνεπώς, ένα φρέσκο πρόσωπο την κοπανάει μ’ ελαφρά πηδηματάκια, κι η Πειραιώς βρίσκεται σε αναζήτηση μιας ακόμη γυναίκας, καθώς υπάρχει κι η ποσόστωση. Δύσκολη εξίσωση, γιατί ο κόσμος έχει πια μειωμένη διάθεση αυτοθυσίας. Τι εννοούμε;

Ο παραδοσιακός τρόπος προσέλκυσης υποψηφίων βουλευτών πρόσφερε κάποιες μορφές ανταμοιβής μετά τις εκλογές . Κάποια καρέκλα στη διοίκηση οργανισμού, κάποια διεύθυνση, κάποια γραμματεία, κάποια θέση συμβούλου, κάτι επωφελές ρε αδερφε, ως αναγνώριση του τρεξίματος! Το επιτελικό κράτος αυτά τα ‘κοψε, και τωρα λέει “κατέβα, ξόδεψε τα ωραία λεφτά σου, άκου τα μπινελίκια σου (ειδικά στη Σαλονίκη), και μετα, δε σε ξέρω, δε σε είδα”. Μ’ άλλα λόγια, το επιτελικό κράτος φαίνεται να ψάχνει περισσότερο για… χρησιμους ηλίθιους παρά για στελέχη. Ε ναι, είναι κομματάκι αστείο να λες σε κάποιον “μου κάνεις για νομοθετης, μια καίρια θέση του πολιτεύματος μας, αλλά δε μου κάνεις για διευθυντής”!

Ας είμαστε πάντως αισιόδοξοι. Η Ελλάδα έχει μπόλικους καλοπροαίρετους ματαιόδοξους ανθρώπους, κι η νέα Νέα Δημοκρατία σίγουρα θα εντοπίσει κάποιους για να… μπαζώσει τα ψηφοδέλτια της. Το αν αυτοί θ’ αρέσουν και στους ψηφοφόρους είναι δευτερεύον. Τριτεύον ειναι οτι οι καλοπροαίρετοι ματαιόδοξοι άνθρωποι κάποτε τελειώνουν, γιατί αυτο θ’ απασχολήσει την επομενη κομματική ηγεσία. Για τη σημερνή, YOLO!

Αβραμόπουλος, ο υπέρκομψος μάγκας

Τις προάλλες βγήκε ένταλμα σύλληψης για το Δημήτρη τον Αβραμόπουλο, και το πανελλήνιο ξαναθυμήθηκε το Qatargate. Ειδικά οι Σαλονικιοί έχουν μία ιδιαίτερη ευαισθησία γι αυτή την υπόθεση, γιατί εκεί έμπλεξε μία πάρα πολύ δημοφιλής τοπική βουλευτίνα, η Εύα η Καϊλή. Να θυμίσουμε ότι την εποχή που πιάστηκε με τα λεφτά, πολλά λέγονταν για μετακόμισή της στην Κεντροδεξιά. Ε ναι, κακά τα ψέματα, μάλλον συμφωνεί σε πολύ περισσότερα με τη ΝΔ απ’ όσο συμφωνεί με το ΠΑΣΟΚ ή με την ΕΛΑΣ!

Ο Δημήτρης έκανε δική του σχολή πολιτικής. Ατσαλάκωτος για τους πολλούς , ο “κύριος τίποτα” για τον Πάγκαλο πέρασε από πολλά καλά πόστα. Εκτός από Υπουργός Εξωτερικών που του πήγαινε, ήτανε και Δήμαρχος Αθηναίων, ενώ πέρασε κι από υπουργεία με μπόλικες ακριβές προμήθειες, όπως το Υγείας και το Αμύνης. Ξοδεύτηκε πολύ χρήμα στα δύο αυτά υπουργεία όταν ήταν υπουργός ο Δημήτρης, επί παχέων αγελάδων.

Ο Αβραμόπουλος φημίζεται για την κομψότητα του. Βέβαια φημίζεται και γι άλλα πράγματα που δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτικά, αλλά ας τα παραβλέψουμε κι ας μείνουμε στην κομψότητα. Τον κάλεσαν λοιπόν να μιλήσει στο ΣΚΑΙ, κι εκεί ο λόγος του δεν ήταν ιδιαίτερα κομψός. Ήταν αγοραίος. Είπε λοιπόν μερικές χοντράδες για τη διαδικασία ποινικής διερεύνησης, για τους κατηγόρους του και για το πολιτικό του μέλλον. Χοντράδες που τις χόντρυνε με τις… διορθωτικές δηλώσεις του. Η στήλη δε μπορεί να κρίνει αν ο Αβραμόπουλος είναι ένοχος ή αν οι κατηγορίες είναι σοβαρές. Αυτό θα το κρίνουν οι δικαστές, Βέλγοι ή Έλληνες.

Από την άλλη, η στήλη μπορεί να κρίνει αν ένας άνθρωπος συμπεριφέρεται γαϊδουρινά, με περιφρόνηση προς τη δικαιοσύνη και τους θεσμούς. Αν δηλαδή γράφει στα… τέτοια του όσα απαιτεί απ’ τον κοσμάκη να σέβεται. Αν γράφει κανονικά τις κρατικές αρχές, όπου όλοι εμείς πρέπει να στεκόμαστε σούζα! Ο Αβραμόπουλος μάλλον ανήκει σ’ εκείνους που νομίζουν ότι είναι πιο ίσοι από τους άλλους ίσους, όπως έλεγαν τα γουρούνια στο γνωστό βιβλίο του Όργουελ.

Είπε επίσης κι ότι είναι δικαίωμά του ν’ αποφασίσει αν θα είναι υποψήφιος βουλευτής. Στα 73 του, επιμένει να θυσιάζεται υπηρετώντας την πατρίδα! Όμως όταν υποβάλλονται τα ψηφοδέλτια, υποβάλλονται με την υπογραφή του προέδρου του κόμματος, άρα αυτός είναι που πραγματικά αποφασίζει. Βέβαια υπάρχει μία πρόβλεψη στο καταστατικό της ΝΔ, που λέει ότι οι εν ενεργεία βουλευτές έχουν αυτοδίκαια δικαίωμα νέας υποψηφιότητας. Αν λοιπόν ο Μητσοτάκης κόψει τον Αβραμόπουλο, τότε ο Αβραμόπουλος μπορεί να τον πάει σε αστικό δικαστήριο για παραβίαση του καταστατικού. Πολύ αστεία εξέλιξη, και πραγματικά θα θέλαμε πολύ να δούμε την κατάληξή της, αν ο Δημήτρης τολμήσει να γίνει ακόμη πιο ρόμπα!

Μήπως ήρθε η ώρα για αλλαγή κυβέρνησης;

Το ερώτημα είναι σοβαρό κι όχι στην πλάκα. Τα απανωτά σκάνδαλα και σκανδαλάκια δεν είναι τυχαία. Η κυβέρνηση είναι σε αποδρομή. Φυσικά υπάρχουν μέσα άνθρωποι σοβαροί που κοιτάνε δουλειά τους, όμως από κει και πέρα φαίνεται ότι στο κέντρο του νευρικού της συστήματος έχουν τοποθετηθεί άτομα που όλη μέρα μετράνε ποιος την έχει πιο μεγάλη τη… δύναμη. Τα άτομα αυτά ευθύνονται και για την κακή σχέση της κυβέρνησης με τον κομματικό μηχανισμό, και για τον κακό συντονισμό του εκτελεστικού και νομοθετικού έργου, και φυσικά για την απομόνωση της ηγεσίας.

Μ’ άλλα λόγια, αν στο Μαξίμου ζούνε σε γυάλα, για τη γυάλα αυτή ευθύνονται συγκεκριμένα πρόσωπα. πρόσωπα που ‘χουν καβαλήσει το καλάμι και προφασιζόμενα το συμφέρον της Νέας Δημοκρατίας ολημερίς παίζουν παιχνιδάκια εξουσίας εντελώς δικά τους. Στην πραγματικότητα, ούτε καν τους νοιάζει αν βοηθούν την κυβέρνηση. τους ενδιαφέρουν μόνο οι προσωπικές τους… βραχύσωμες εμμονές.

Πάντως αν κρίνουμε κι από τα τελευταία γκάλοπ, μονοκομματική κυβέρνηση ΝΔ δεν παίζει μετά τις εκλογές. Το πιο πιθανό είναι να έχουμε δικομματική κυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ , ή ακόμη και τρικομματική, πάλι με πρωθυπουργό το Μητσοτάκη, γιατί ο Ανδρουλάκης (ή όποιος θα είναι επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ) δε θα ‘χει τα κότσια να το παίξει πολύ ζόρικος όσον αφορά τον πρωθυπουργικό θώκο.

Αν λοιπόν επικρατεί τόσο μπάχαλο στην τωρινή κυβέρνηση, μπορείτε μόνο να φανταστείτε τι θα γίνεται σε συγκυβέρνηση με Πασόκους, δηλαδή με τους εξπέρ της μηχανορραφίας και της λαμογιάς. Κανονικό χάος! Θα είμαστε τυχεροί αν δεν πάθουμε νέα χρεοκοπία ή αν δε μπούνε οι Τούρκοι να μας πάρουν το μισό Αιγαίο! Όπως το βλέπουμε λοιπόν εδώ στο The Opinion, ή θα γίνει πάααρα πολύ μεγάλη εκκαθάριση στα κορυφαία κλιμάκια, ή θα πρέπει να υπάρξει εντελώς καινούργιο κυβερνητικό επιτελείο. Εντελώς καινούργιο γιατί οι προβληματικοί στις κορυφαίες θέσεις έχουν επιλεγεί από κάποιον, και παραμένουν εκεί επειδή τους κρατάει κάποιος.

Υπάρχουν εναλλακτικές, οέο;

Κι ενώ λοιπόν συζητάμε ότι έχει κουραστεί η κυβέρνηση και δεν αντέχει άλλο, τσουπ, σκάει η σκιώδης κυβέρνηση Τσίπρα. Και τι βλέπουμε; Βλέπουμε μία απ’ τα ίδια. βλέπουμε ξανα αμετανόητους Ζαίους ή Πασόκους, κι ακούμε πράγματα που ακούγαμε την περίοδο ‘15-’19. Μονη διαφορά ότι οι φάτσες είναι ψιλολοκαινούργιες, αλλά έτσι κι αλλιώς, πού πας με Γαβρόγλου στο συντονισμό; Ακούμε λοιπόν τις ίδιες ουτοπικές θεωρίες, της ίδιες μνημειώδεις κουταμάρες, τις ίδιες ιδεοληπτικές αρλούμπες.

Με άλλα λόγια, βλέπουμε κι ακούμε κάτι που δε μας γεννά καμία μα καμία εμπιστοσύνη. Νιώθουμε μόνο φόβο ότι θα επιστρέψουν άνθρωποι που πάλι θα κάνουν του κεφαλιού τους, κι όταν θα τα ξανακάνουνε σκ@τ@, θα μας λένε “συγνώμη λάθος, είχαμε καλές προθέσεις”. Θα το επαναλάβουμε λοιπόν για μία ακόμη φορά: του Μητσοτάκη τα κοκόρια γεννάνε, δε πρέπει να ‘χει περάσει πιο τυχερός πρωθυπουργός έβερ! Απέναντί του εχει μόνο τους εντελώς απελπισμένους Έλληνες. Αυτοί αλήθεια, αυξάνονται ή μειώνονται;

Απελπισία στην Ελπίδα

Κι ας κλείσουμε με την τελευταία προθήκη στο διακομματικό ρόστερ…

Έχουμε κι αβέρτα αποχωρήσεις από το κόμμα της Καρυστιανού, αλλά δε ξέρουμε αν αυτό είναι καλό ή κακό. Γραμμή δεν είδαν, κομματικά όργανα δεν είδαν, θέσεις δεν είδαν, απελπίστηκαν οι άνθρωποι! Βέβαια αυτό που γίνεται μπορεί να ‘ναι και για καλό, γιατί οι διάφοροι που φεύγουν ίσως είναι χειρότεροι απ’ αυτούς που μένουν! Να θυμίσουμε ότι τα γκάλοπ τη βγάζουν ανετα τρίτη, αν φυσικά μπορεί κανείς να εμπιστεύεται τα περίεργα γκάλοπ των τελευταίων ημερών.

Το σίγουρο είναι ότι στην Καρυστιανού θα μαζευτούν διάφοροι μυστήριοι διαμαρτυρόμενοι, που άλλα θα περιμένουν κι άλλα θα βρουν. το τι θα γίνει τελικά με όλους αυτούς ένας Θεός το ξέρει. το πιο πιθανό είναι να σκοτωθούνε μεταξύ, αλλά αν αυτό θα γίνει πριν τις εκλογές ή μετά, μένει να φανεί.

Πάντως η σημερινή καλή δημοσκοπική εικόνα θα ενισχύσει την κομματική ενότητα. ε ναι, είναι γλυκιά η προσμονή μιας ουρανοκατέβατης βουλευτικής έδρας στο τρίτο κατά σειρά κόμμα! Πολλοί λοιπόν θα κάτσουν στ’ αυγά τους και θα ξεχάσουν τις αυλές κι άλλα τέτοια… αντιδημοκρατικά, και θα περιμένουν.