Έχει πάρει κανείς χαμπάρι τι συμβαίνει στον Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου;
theopinion
Από τον Οκτώβριο του 2023, όταν η παράταξη του Λευτέρη Αλεξανδρίδη εξελέγη με 23 δημοτικούς συμβούλους σε ένα σύνολο 39, μέχρι το τέλος του 2025, ο Δήμος Κορδελιού–Ευόσμου έχει ζήσει μια διαδοχική αποδυνάμωση της διοικητικής του συνοχής. Σήμερα, μετά από παραιτήσεις και ανεξαρτητοποιήσεις, η παράταξη διαθέτει 19 συμβούλους, ενώ τέσσερα στελέχη ευθύνης έχουν αποχωρήσει.
Η απώλεια αυτή σημαίνει ότι η δημοτική αρχή πλέον δεν διαθέτει πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο αριθμεί 39 μέλη συνολικά, μια θεσμική μεταβολή με σημαντικές επιπτώσεις στη λήψη αποφάσεων.
Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω αποχωρήσεων είναι ότι κανείς από όσους έφυγαν δεν ήταν απλά μέλη. Όλοι κατείχαν θέσεις ευθύνης, είχαν συγκεκριμένο ρόλο στη λήψη και υλοποίηση αποφάσεων και γνώριζαν εκ των έσω τις λειτουργίες της διοίκησης. Και όλοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, περιέγραψαν έναν τρόπο διακυβέρνησης που θεωρούσαν συγκεντρωτικό, εσωστρεφή και απομακρυσμένο από τις αρχές της συλλογικής λειτουργίας.
Η πρώτη σημαντική αποχώρηση καταγράφεται τον Οκτώβριο του 2024, όταν ο Βασίλης Βόγγαλης, Αντιδήμαρχος Διοικητικών Υπηρεσιών, υπέβαλε την παραίτησή του και ταυτόχρονα ανεξαρτητοποιήθηκε. Στην επιστολή του άφηνε σαφείς αιχμές για τον δήμαρχο, σημειώνοντας ότι οι συνεργάτες του αντιμετωπίζονται περισσότερο ως υφιστάμενοι παρά ως ισότιμα μέλη μιας ομάδας διοίκησης. Κατήγγειλε έλλειψη ενημέρωσης και συμμετοχής στις αποφάσεις, τονίζοντας πως πολλές φορές οι ίδιοι οι αιρετοί πληροφορούνταν τις κινήσεις της δημοτικής αρχής από τα μέσα ενημέρωσης. Η παραίτηση Βόγγαλη αποτέλεσε το πρώτο εμφανές σημάδι δυσλειτουργίας στη διοικούσα παράταξη.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάιο του 2025, ο πρώην δήμαρχος Κορδελιού, Στάθης Καϊτετζίδης, ανακοίνωσε τη δική του ανεξαρτητοποίηση. Η αποχώρησή του είχε ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς ο ίδιος θεωρείτο προερχόμενος από τον «κεντρικό πυρήνα» στελεχών που είχαν στηρίξει την εκλογή της νέας δημοτικής αρχής. Ο Καϊτετζίδης έκανε λόγο για «πολιτικές διαφωνίες σχεδόν εξ αρχής», επισημαίνοντας τόσο τον τρόπο λήψης αποφάσεων όσο και ζητήματα συμπεριφοράς έναντι των αντιδημάρχων. Ανέφερε μάλιστα ότι λειτούργησε επανειλημμένα ως «κυματοθραύστης» για εσωτερικές εντάσεις, ενώ άφησε να εννοηθεί ότι υπήρχαν και άλλοι εσωτερικά δυσαρεστημένοι σύμβουλοι. Η δεύτερη αυτή ανεξαρτητοποίηση, σε σύντομο χρονικό διάστημα από την πρώτη, φανέρωσε ένα μοτίβο που πλέον δεν μπορούσε να αγνοηθεί.
Στο ενδιάμεσο, τον Ιούνιο του 2025, ο Αντιδήμαρχος Ιωάννης Γούσιος υπέβαλε μία ασυνήθιστη παραίτηση: αποχώρησε μόνο από το σκέλος των αρμοδιοτήτων του που αφορούσε την Πολεοδομία, διατηρώντας όμως το χαρτοφυλάκιο των ΚΕΠ. Παρότι ο ίδιος δεν προχώρησε σε δημόσια καταγγελία ή ανεξαρτητοποίηση, η κίνηση αυτή ερμηνεύθηκε από μεγάλο μέρος της τοπικής κοινότητας ως σοβαρή ένδειξη εσωτερικής διαφωνίας.
Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, η διοίκηση δέχθηκε ακόμη ένα πλήγμα: ο Στέλιος Διακάκης, Αντιδήμαρχος Αστικής Ανάπτυξης και Έργων, παραιτήθηκε και ανεξαρτητοποιήθηκε. Η αποχώρησή του προέκυψε έπειτα από ανοιχτή διαφωνία με τον δήμαρχο σχετικά με την επιβολή κανονιστικής τάξης στα καταστήματα της κεντρικής πλατείας Ευόσμου. Ο Διακάκης σημείωσε πως είχε έρθει αντιμέτωπος με συμπεριφορές «που δεν τιμούν κανέναν αιρετό», τονίζοντας μάλιστα ότι δεν ήταν διατεθειμένος να αποδεχθεί αντιμετώπιση που θύμιζε «αφεντικό προς υπάλληλο». Η επιστολή του, με αναφορές σε έλλειψη σεβασμού και θεσμικής ισορροπίας, αποτέλεσε ένα από τα πλέον ηχηρά πλήγματα για τη δημοτική αρχή.
Στο τέλος Σεπτεμβρίου 2025, ακολούθησε η παραίτηση του προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, Δημήτρη Κεραμιδά, για λόγους υγείας. Αν και δεν συνοδεύτηκε από πολιτικές αιχμές, η αποχώρησή του από ένα θεσμικό ρόλο-κλειδί αποδυνάμωσε περαιτέρω το οργανωτικό σχήμα της διοίκησης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η πλειοψηφία της παράταξης άρχιζε ήδη να απειλείται μαθηματικά.
Η πιο καθοριστική εξέλιξη, ωστόσο, σημειώθηκε λίγες μέρες πριν, όταν η Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Μαρία Πουρσανίδου, ανακοίνωσε την αποχώρηση και ανεξαρτητοποίησή της. Με σκληρές αναφορές περί «αλαζονείας», «θεσμικής απρέπειας» και αποφάσεων που λαμβάνονται χωρίς διάλογο, η κίνηση αυτή οδήγησε την παράταξη Αλεξανδρίδη στην απώλεια της αριθμητικής πλειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο. Η εξέλιξη αυτή μοιάζει να αποτελεί σημείο καμπής για τη δημοτική αρχή, η οποία πλέον βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα, καθώς για να εφαρμόσει πολιτικές και προγράμματα, απαιτείται συνεννόηση με συμβούλους εκτός της παράταξης.
Κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω αποχωρήσεων είναι ότι κανείς από όσους έφυγαν δεν ήταν απλά μέλη. Όλοι κατείχαν θέσεις ευθύνης, είχαν συγκεκριμένο ρόλο στη λήψη και υλοποίηση αποφάσεων και γνώριζαν εκ των έσω τις λειτουργίες της διοίκησης. Και όλοι, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, περιέγραψαν έναν τρόπο διακυβέρνησης που θεωρούσαν συγκεντρωτικό, εσωστρεφή και απομακρυσμένο από τις αρχές της συλλογικής λειτουργίας.
Το σύνολο των γεγονότων αυτών, μέσα σε διάστημα περίπου ενός έτους, καταγράφει μια σταδιακή και συνεχή φθορά της εσωτερικής συνοχής της διοίκησης. Αν και κάθε παραίτηση έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, κοινό σημείο στις δημόσιες τοποθετήσεις όσων αποχώρησαν αποτελεί η κριτική στον τρόπο άσκησης διοίκησης: στη συγκεντρωτική λήψη αποφάσεων, στην απουσία θεσμικού διαλόγου και σε συμπεριφορές που, σύμφωνα με τα ίδια τα στελέχη, έθιγαν την αυτονομία και την αξιοπρέπειά τους.
Η διοίκηση Αλεξανδρίδη, δύο χρόνια μετά την εκλογή της, καλείται πλέον να λειτουργήσει σε ένα τοπίο όπου η πλειοψηφία δεν είναι δεδομένη και η αντιπολίτευση έχει ενισχυθεί αριθμητικά και πολιτικά. Το πώς θα διαχειριστεί αυτή τη νέα συνθήκη θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και την πολιτική της βιωσιμότητα έως το τέλος της θητείας της.