Agent Provocateur: Τα χέρια της ΚΕΔΕ, το Παρίσι του Τσίπρα και ο Άδωνις για τον Καρανίκα

Στην Καλαμάτα ο Ανδρουλάκης και ο Δούκας ανακάλυψαν την αξία της ενότητας, αλλά ο Κυρίζογλου τους χάλασε τη γιορτή με μια καταμέτρηση. Στη Χαριλάου Τρικούπη κλείνουν πόρτες συνεργασιών, την ώρα που ο Τσίπρας αναζητά πολιτικούς φίλους από το Παρίσι μέχρι τα Γιάννενα. Ο Βελόπουλος θέλει προανακριτική, ο Άδωνις βρήκε σύμμαχο τον Καρανίκα και στο Μαξίμου μετρούν κυβερνητικές εκκρεμότητες. Κλείνω με το ελληνοκυπριακό καλώδιο, που κατάφερε να προκαλέσει πολιτικά βραχυκυκλώματα πριν ακόμη ποντιστεί.

Ο Ανδρουλάκης αγκάλιασε τον Δούκα και κάποιοι συγκινήθηκαν

Ομολογώ ότι συγκινήθηκα από την ξαφνική σύμπνοια στη Χαριλάου Τρικούπη.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης όχι μόνο στήριξε δημόσια τον Χάρη Δούκα στην αντιπαράθεση της ΚΕΔΕ, αλλά επέστρεψε στην Καλαμάτα για να παραστεί στην προσυγκέντρωση της παράταξής του. Μετά την επεισοδιακή ψηφοφορία υπήρξε και επικοινωνία μεταξύ των δύο περιβαλλόντων.

Σχεδόν οικογενειακή ατμόσφαιρα.

Βεβαίως, ο προβοκάτορας δεν παρασύρεται από τις συγκινήσεις. Η κοινή αντιπαράθεση με τη γαλάζια πλειοψηφία της Αυτοδιοίκησης είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για να εμφανιστούν ενωμένοι δύο πολιτικοί που εξακολουθούν να έχουν διαφορετικές φιλοδοξίες.

Ο Ανδρουλάκης στηρίζει τον Δούκα απέναντι στον Κυρίζογλου. Δεν σημαίνει ότι θα τον στηρίξει και όταν ανοίξει ξανά η συζήτηση για τις εσωκομματικές ισορροπίες.

Εκεί η αγάπη συνήθως τελειώνει.

Και στη Χαριλάου Τρικούπη αρχίζουν να μετρούν ξανά κουκιά.

Ο Δούκας έχασε με 213-111, αλλά επέμενε να ζητά επανακαταμέτρηση

Στην ίδια Καλαμάτα είχαμε και μαθήματα εκλογικής αριθμητικής.

Ο Χάρης Δούκας κατήγγειλε παρατυπίες και ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία. Ο Λάζαρος Κυρίζογλου απάντησε με το αποτέλεσμα 213-111 και την ατάκα περί πολιτικής συντριβής.

Εκείνο που με εντυπωσιάζει είναι ότι ο Δούκας κατάφερε να μετατρέψει μια ψηφοφορία για τα προβλήματα των δήμων σε μείζονα πολιτική σύγκρουση.

Και ο Κυρίζογλου, από την πλευρά του, δεν έχασε την ευκαιρία να περάσει από την υπεράσπιση της διαδικασίας στην προσωπική πολιτική επίθεση.

Το αποτέλεσμα είναι ότι συζητούμε περισσότερο για τα χέρια που σηκώθηκαν παρά για τα χρήματα που λείπουν από την Αυτοδιοίκηση.

Οι δήμαρχοι πήγαν στην Καλαμάτα να διεκδικήσουν πόρους.

Και επιστρέφουν με μια ωραιότατη κομματική αντιπαράθεση στις αποσκευές τους.

Το ΠΑΣΟΚ κλείνει τις πόρτες και κρατάει τα κλειδιά

Μιας και πιάσαμε το ΠΑΣΟΚ, στη Χαριλάου Τρικούπη αποφάσισαν πάλι ότι δεν θέλουν συνεργασίες με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά.

Σωστά. Τουλάχιστον μέχρι την επόμενη συζήτηση για τις συνεργασίες.

Έχω χάσει τον λογαριασμό πόσες φορές έχει ανοίξει και κλείσει αυτό το θέμα. Κάθε φορά ανακοινώνεται ότι η στρατηγική είναι ξεκάθαρη και λίγες ημέρες αργότερα αρχίζει νέος γύρος ερμηνειών.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού.

Όσο το ΠΑΣΟΚ αναγκάζεται να εξηγεί με ποιους δεν πρόκειται να συνεργαστεί, τόσο δυσκολεύεται να επιβάλει τη δική του πολιτική ατζέντα.

Τώρα, για παράδειγμα, ετοιμάζει αντιπαράθεση με την κυβέρνηση για το στεγαστικό. Ένα θέμα με πραγματικό κοινωνικό βάρος.

Μόνο που η συζήτηση για την επόμενη ημέρα επιστρέφει διαρκώς στο ποιος θα καθίσει με ποιον.

Το πρόβλημα με τις κλειστές πόρτες είναι ότι, όταν ασχολείσαι συνεχώς μαζί τους, κανείς δεν προσέχει τι υπάρχει μέσα στο σπίτι.

Ο Τσίπρας πήγε στο Παρίσι και επέστρεψε με το ίδιο πρόβλημα

Ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει τις περιοδείες του. Πρώτα Παρίσι, με συναντήσεις στη γαλλική Αριστερά και συμμετοχή σε κινητοποιήσεις. Τώρα Ήπειρος, με επισκέψεις και επαφές.

Διεθνής παρουσία και επαφή με την κοινωνία. Το πλήρες πακέτο μιας πολιτικής επανεκκίνησης.

Μόνο που το rebranding εξακολουθεί να έχει ένα μικρό πρόβλημα.

Στο Παρίσι ο Τσίπρας αναζητά ευρωπαϊκές αναφορές για ένα νέο προοδευτικό εγχείρημα. Στην Ελλάδα καλείται να εξηγήσει γιατί το εγχείρημα αυτό θα έχει διαφορετική τύχη από την προηγούμενη προσπάθειά του.

Και κυρίως, πώς θα συνδυάσει τα διαφορετικά ακροατήρια στα οποία απευθύνεται.

Από τους σοσιαλιστές μέχρι την κινηματική Αριστερά η απόσταση είναι πολιτικά μεγαλύτερη από εκείνη που χωρίζει το Παρίσι από τα Γιάννενα.

Ο προβοκάτορας αναγνωρίζει ότι οι διεθνείς επαφές έχουν τη σημασία τους.

Αλλά ο Τσίπρας δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα αναγνωρισιμότητας. Έχει κυβερνήσει τη χώρα.

Αυτό που χρειάζεται να εξηγήσει είναι τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει διαφορετικά.

Γιατί μπορείς να επιστρέψεις από το Παρίσι με καινούργιες φωτογραφίες.

Το πολιτικό σου παρελθόν, όμως, ταξιδεύει μαζί σου.

Ο Βελόπουλος βρήκε προανακριτική, αλλά του λείπουν οι υπογραφές

Στο μεταξύ, ο Κυριάκος Βελόπουλος αποφάσισε να ανοίξει κοινοβουλευτικό μέτωπο για τους Ποινικούς Κώδικες του 2019.

Η μηνυτήρια αναφορά του για τον Αλέξη Τσίπρα έφτασε στη Βουλή και ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης ζητά προανακριτική.

Υπάρχει, βέβαια, μια μικρή τεχνική λεπτομέρεια.

Χρειάζονται 30 υπογραφές και η Ελληνική Λύση διαθέτει 11 βουλευτές.

Θα περίμενε κανείς ότι η Νέα Δημοκρατία, που συγκρούεται με τον Τσίπρα για τους Ποινικούς Κώδικες, θα έσπευδε να βοηθήσει.

Αμ δε.

Ο Παύλος Μαρινάκης ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν πρόκειται να στηρίξει την πρωτοβουλία.

Και εδώ βρίσκεται η πολιτική ουσία. Το Μαξίμου θέλει να διατηρήσει τη συζήτηση στο πεδίο της πολιτικής ευθύνης, αποφεύγοντας μια διαδικασία που θα μπορούσε να δώσει στον Τσίπρα την ευκαιρία να εμφανιστεί ως στόχος ποινικής δίωξης.

Ο Βελόπουλος, αντιθέτως, θέλει να ανεβάσει τους τόνους.

Προς το παρόν, έχει το αίτημα, την καταγγελία και τις δηλώσεις.

Τις υπόλοιπες 19 υπογραφές ακόμη τις αναζητά.

Ο Άδωνις ανακάλυψε τον Καρανίκα και ο Τσίπρας έχασε έναν ακόμη φίλο

Εδώ ομολογώ ότι διασκέδασα.

Ο Νίκος Καρανίκας επιτέθηκε ξανά στον Αλέξη Τσίπρα, αυτή τη φορά με αφορμή την παρουσία του στις διαδηλώσεις του Παρισιού.

Και ποιος έσπευσε να αναδημοσιεύσει την παρέμβασή του;

Ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Μάλιστα, ο υπουργός Υγείας αναρωτήθηκε ποιος σοβαρός άνθρωπος μπορεί να διαφωνήσει με όσα γράφει ο Καρανίκας.

Αν μου έλεγαν πριν από μερικά χρόνια ότι ο Άδωνις θα επικαλούνταν τον Καρανίκα ως επιχείρημα κατά του Τσίπρα, θα ζητούσα να ελέγξω την ημερομηνία.

Βεβαίως, η μεταξύ τους συνεννόηση περιορίζεται στην κριτική προς τον πρώην πρωθυπουργό. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε κάποια ιδεολογική μεταστροφή.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Τσίπρας δέχεται πλέον επιθέσεις και από ανθρώπους που κάποτε βρίσκονταν πολύ κοντά του.

Και όσο επιχειρεί να δημιουργήσει καινούργιο πολιτικό περιβάλλον, τόσο κάποιοι παλιοί του γνώριμοι φροντίζουν να υπενθυμίζουν το προηγούμενο.

Το καλύτερο, πάντως, είναι η εικόνα.

Ο Άδωνις να συμφωνεί με τον Καρανίκα για τον Τσίπρα.

Η πολιτική πράγματι δημιουργεί απρόβλεπτες συναντήσεις.

Στο Μαξίμου άνοιξαν τα Excel και οι υπουργοί μετρούν εκκρεμότητες

Αφήνω την Κεντροαριστερά και επιστρέφω στο Μαξίμου, όπου η συζήτηση έχει αποκτήσει περισσότερο πρακτικό χαρακτήρα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίζει τις περιφερειακές επισκέψεις, ενώ ο κυβερνητικός σχεδιασμός οργανώνεται γύρω από συγκεκριμένα ορόσημα και παραδοτέα.

Εδώ οι υπουργοί έχουν έναν λόγο να ανησυχούν.

Οι ανακοινώσεις είναι ευχάριστες, οι επισκέψεις προσφέρουν φωτογραφίες και οι εξαγγελίες χειροκροτήματα.

Οι πίνακες υλοποίησης, όμως, έχουν μια ενοχλητική ιδιότητα.

Δείχνουν και όσα δεν έγιναν.

Το ενδιαφέρον είναι ότι το Μαξίμου επιχειρεί να μετατρέψει την κυβερνητική καθημερινότητα σε διαδικασία συνεχούς απολογισμού. Και αυτό σημαίνει ότι κάποιοι υπουργοί θα χρειαστεί να εξηγήσουν όχι μόνο τι σχεδιάζουν, αλλά και γιατί δεν ολοκληρώθηκαν όσα είχαν ήδη προγραμματίσει.

Δεν ξέρω ποιοι θα χρειαστούν περισσότερες εξηγήσεις.

Ξέρω, όμως, ότι όταν ο πρωθυπουργός ζητά αποτελέσματα, μια ακόμη επιτυχημένη τηλεοπτική εμφάνιση δύσκολα υποκαθιστά ένα έργο που καθυστερεί.

Τα μικρόφωνα μπορεί να είναι φιλικά.

Τα χρονοδιαγράμματα δεν έχουν τέτοιες ευαισθησίες.

Το καλώδιο δεν ποντίστηκε ακόμη, αλλά τα βραχυκυκλώματα φαίνεται πως άρχισαν

Κλείνω με την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας και Κύπρου, που εξελίσσεται σε ένα ιδιότυπο διπλωματικό τεστ.

Η ελληνική NAVTEX εκδόθηκε, η Τουρκία απάντησε με δική της και το γαλλικό πλοίο Abeille Marengo αναμένεται να ξεκινήσει τις έρευνες.

Στο μεταξύ, άνοιξε και η συζήτηση για τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Άγκυρα.

Το ΠΑΣΟΚ ζητά εξηγήσεις, η πλευρά Τσίπρα ασκεί κριτική και η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν ζητήθηκε τουρκική άδεια.

Εδώ καλό θα ήταν όλοι να ξεχωρίσουν την ενημέρωση από την εξασφάλιση συγκατάθεσης. Η διαφορά έχει ουσιαστική διπλωματική και νομική σημασία.

Αλλά το πραγματικό κριτήριο βρίσκεται στη θάλασσα.

Αν οι εργασίες προχωρήσουν κανονικά, θα υπάρχει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αν παρεμποδιστούν, η κυβέρνηση θα κληθεί να αντιμετωπίσει μια διαφορετική κατάσταση.

Η Άγκυρα επιχειρεί να διατηρήσει τις διεκδικήσεις της στο τραπέζι, η Αθήνα επιμένει στις ελληνικές αρμοδιότητες και το Παρίσι έχει αναλάβει έναν επιχειρησιακά κρίσιμο ρόλο.

Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, ζητά να μάθει τι ακριβώς έχει συμφωνηθεί.

Εύλογο ερώτημα. Αρκεί η κριτική να στηρίζεται στα πραγματικά δεδομένα και όχι σε προεξοφλημένα συμπεράσματα.

Ο προβοκάτορας θα περιμένει να δει το πλοίο να εργάζεται.

Διότι στην εξωτερική πολιτική οι NAVTEX έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις τηλεοπτικές ατάκες.

Και το καλώδιο, όσο κι αν προσφέρεται για κομματική αντιπαράθεση, κάποια στιγμή πρέπει πράγματι να ποντιστεί.

Μέχρι τότε, το μόνο που συνδέθηκε με βεβαιότητα είναι τα μικρόφωνα της Αθήνας με την πολιτική ένταση.