Agent Provocateur: Τα «40άρια», η δροσιά του Μάη στην ψύχρα της παραλίας και η Ραφήνα μέσω Ξάνθης

Στη Θεσσαλονίκη αυτές τις ημέρες είχαμε απ’ όλα. «40άρια» για τις επόμενες εκλογές, «δροσιά του Μάη» μέσα στην ψύχρα του Θερμαϊκού, σουτζουκάκια στη Διάβαση, μία εξέδρα επισήμων που θέλει δικό της πολιτικό ρεπορτάζ και έναν Κυριάκο Πιερρακάκη που, μέσω Ξάνθης, έκανε ένα βήμα πιο κοντά στην παλιά καρδιά της ΝΔ. Ο προβοκάτορας, όπως αντιλαμβάνεστε, είχε δουλειά να κάνει.

Από τον καύσωνα με τα «40άρια» στη δροσιά του Μάη

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε στο Κιλκίς το απολύτως σαφές: «40άρια είχαμε, 40άρια θέλουμε».

Για όποιον εξακολουθεί να αναρωτιέται αν η χώρα έχει μπει σε μακρά προεκλογική περίοδο, νομίζω η απάντηση δόθηκε χωρίς ανάγκη πολιτικής ανάλυσης.

Μερικές ώρες αργότερα, στον Λευκό Πύργο, με την παραλία να θυμίζει πολύ περισσότερο Νοέμβριο παρά Μάιο, οι βιολίστριες έπαιζαν το «Άνοιξε το παράθυρο να μπει, δροσιά να μπει του Μάη».

Οι μισοί γύρω μου έψαχναν μπουφάν και οι άλλοι μισοί πολιτικό συμβολισμό.

Άκουσα μάλιστα αρκετούς να αποδίδουν την επιλογή του τραγουδιού στον Κωνσταντίνο Τασούλα. Άλλες πληροφορίες τη χρεώνουν στον ίδιο τον πρωθυπουργό. Δεν θα λύσω εγώ το μουσικολογικό ζήτημα.

Κρατώ μόνο τη σύμπτωση. Το μεσημέρι ο Μητσοτάκης ζητούσε «40άρια» και το βράδυ ζητούσαμε να ανοίξει το παράθυρο για να μπει ο Μάης.

Ο προβοκάτορας θα ήταν ανεύθυνος αν έβγαζε από αυτό ημερομηνία εκλογών.

Αλλά δεν παύει να έχει πλάκα.

Σουτζουκάκια, πατάτες και δυο τους

Μετά τον Λευκό Πύργο, Κυριάκος Μητσοτάκης και Κωνσταντίνος Τασούλας πήγαν στη «Διάβαση».

Όχι για άλλη τελετή. Για φαγητό.

Σουτζουκάκια, χοιρινός γύρος, κόκκινο κρασί και, όπως μαθαίνω, οι απαραίτητες τηγανητές πατάτες. Επιτέλους ένα μενού που ο προβοκάτορας μπορεί να καταλάβει χωρίς οικονομικό υπόμνημα.

Πιο ενδιαφέρον από το τι έφαγαν είναι ότι κάθισαν οι δυο τους.

Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε μια Θεσσαλονίκη γεμάτη πολιτικό κόσμο, χωρίς τη γνωστή στρατιά συνοδών στο τραπέζι.

Δεν γνωρίζω τι ειπώθηκε και δεν πρόκειται να εφεύρω διάλογο ανάμεσα στο πρώτο σουτζουκάκι και στο δεύτερο πιάτο πατάτες.

Σημειώνω μόνο ότι, όταν δύο κορυφαίοι θεσμικοί παράγοντες επιλέγουν ένα ήσυχο τετ α τετ, η κουβέντα σπάνια περιορίζεται στο αν ο γύρος ήταν σωστά ψημένος.

Και καθώς ο ένας μιλά ήδη για τα «40άρια» του 2027, θα μου επιτρέψετε να πιστεύω ότι κάποια στιγμή στο τραπέζι συζητήθηκε και η πολιτική.

Ο Πιερρακάκης πέρασε από τη Ραφήνα μέσω Ξάνθης

Κρατώ πολύ περισσότερο απ’ όσο ίσως φαίνεται τη συνάντηση του Κυριάκου Πιερρακάκη με τον Κώστα Καραμανλή στη ΣΕΚΕ της Ξάνθης. Επισήμως, υπήρχαν απολύτως σοβαρά θέματα να συζητήσουν: καπνικά προϊόντα, φορολογία, ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Εγώ όμως κοιτάζω και ποιος συναντά ποιον.

Ο Πιερρακάκης έχει πλέον ξεφύγει από την εικόνα του καλού τεχνοκράτη που ψηφιοποίησε το κράτος. Είναι υπουργός Οικονομικών, πρόεδρος του Eurogroup και ένα από τα πρόσωπα που συζητούνται όλο και συχνότερα όταν η κουβέντα στη ΝΔ πηγαίνει, έστω ψιθυριστά, στην επόμενη ημέρα.

Και για όποιον έχει τέτοιες φιλοδοξίες υπάρχει ένας απλός κανόνας: οι Βρυξέλλες είναι εξαιρετικές, αλλά χρειάζεσαι και τη Νέα Δημοκρατία. Όχι μόνο το Μαξίμου. Τη Νέα Δημοκρατία.

Με τις παλιές της αναφορές, τις ευαισθησίες της και τον κόσμο που εξακολουθεί να ακούει το επώνυμο Καραμανλής διαφορετικά από οποιοδήποτε άλλο.

Δεν βλέπω κανένα «χρίσμα» και δεν πρόκειται να κατασκευάσω ένα. Βλέπω όμως έναν Πιερρακάκη που αποκτά ευρωπαϊκό βάρος και ταυτόχρονα φροντίζει να μην εμφανίζεται ως ξένο σώμα στο παραδοσιακό κομματικό ακροατήριο.

Και αυτό είναι σοβαρή πολιτική επένδυση.

Στην επόμενη ημέρα της ΝΔ οι Βρυξέλλες μετράνε. Η Ραφήνα, όμως, δεν έχει πάψει να μετράει.

Στην εξέδρα οι αποστάσεις έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον

Σήμερα στην παραλία της Θεσσαλονίκης θα έχουμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πρωθυπουργό, υπουργό Άμυνας, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και Απόστολο Τζιτζικώστα.

Αρκετός πολιτικός κόσμος για μία εξέδρα.

Η στρατιωτική παρέλαση, φυσικά, έχει τον δικό της συμβολισμό και δεν είναι χώρος για φθηνή κομματική ανάγνωση.

Αλλά ο προβοκάτορας έχει και μια επαγγελματική διαστροφή: κοιτάζει ποιος μιλά με ποιον πριν αρχίσει η παρέλαση και, κυρίως, ποιος εξαφανίζεται προς την αντίθετη πλευρά μόλις τελειώσει.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, άλλωστε, δεν ήρθε απλώς για μερικές ώρες στη Θεσσαλονίκη. Έκανε ολόκληρο βορειοελλαδίτικο τριήμερο, με Άγιο Δημήτριο, Δράμα, Εικοσιφοίνισσα, Δρυμό και σήμερα παρέλαση.

Αυτό δεν είναι επίσκεψη για εθνική επέτειο. Είναι κανονική πολιτική παρουσία στην περιοχή, απλώς με περισσότερες σημαίες από το συνηθισμένο.

Και επειδή στη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν ότι στη Βόρεια Ελλάδα έχουν ακόμη αρκετή δουλειά, κάθε τέτοιο τριήμερο μετρά περισσότερο απ’ όσο δείχνουν οι επίσημες φωτογραφίες.

Ο Τασούλας όργωσε τη Θεσσαλονίκη

Αν κάποιος πάντως δικαιούται να πει ότι είδε τη Θεσσαλονίκη αυτές τις ημέρες, είναι ο Κωνσταντίνος Τασούλας.

Άγιος Δημήτριος, Αγιορειτική Εστία, Λέσχη Αξιωματικών, ΕΚΕΤΑ, ΑΠΘ, ΣΣΑΣ, Ζέιτενλικ, Μετρό, Κορδελιό–Εύοσμος, Λευκός Πύργος, Μέγαρο Μουσικής.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μέσα σε δύο ημέρες πέρασε από περισσότερα σημεία της πόλης απ’ όσα προλαβαίνει μέσος πολιτευτής μεταξύ δύο εκλογών.

Και στον Εύοσμο απέκτησε και τον τίτλο του επίτιμου δημότη.

Δεν ξέρω αν όλο αυτό έχει κάποια βαθύτερη πολιτική σημασία. Ξέρω όμως ότι ο Τασούλας δείχνει να απολαμβάνει εμφανώς τον νέο του θεσμικό ρόλο και να μην αντιμετωπίζει την Προεδρία ως άσκηση απομόνωσης στο Προεδρικό Μέγαρο.

Και αυτό, για έναν πολιτικό που πέρασε δεκαετίες στην ενεργό πολιτική, μάλλον είναι φυσιολογικό.

Ο προβοκάτορας πάντως κρατά την εικόνα από τον Λευκό Πύργο.

Τασούλας, Μητσοτάκης, Μυτιληναίος, βιολιά και «δροσιά του Μάη» μέσα στο κρύο.

Κι αν κάποιος αναρωτιέται πότε αρχίζει πραγματικά η προεκλογική περίοδος, φοβάμαι ότι η απάντηση είναι απλή:

έχει ήδη αρχίσει. Απλώς προς το παρόν φοράμε τα καλά μας για την 28η Οκτωβρίου.