Θεσσαλονίκη – σταυροδρόμι πολιτισμών και γεύσεων

Αρθρογραφεί στο TheOpinion ο Αθανάσιος Τσέτης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την «Ομάδα για τη Θεσσαλονίκη» του Στέλιου Αγγελούδη

Η Θεσσαλονίκη ως ενιαίος και ευρύτερα πολεοδομικά αστικός ιστός, όσον αφορά στο χώρο της εστίασης, είναι ένας γαστρονομικός προορισμός που ξεκινά από τις παραγκοταβέρνες του Καλοχωρίου και τον ορεινό Χορτιάτη και εκτείνεται ως την Περαία, τους Ν. Επιβάτες και την Επανομή.

Θα ξεκινήσω με την επισήμανση ότι η εστίαση είναι συνυφασμένη με τον τουρισμό καθώς είναι μαζί με την διαμονή οι βασικότεροι πυλώνες του.

Διαβάζουμε πομπώδεις και πανηγυρικές δημοσιεύσεις περί γαστρονομίας, βραβεύσεων και αναγνώρισης της πόλης από τους σημερινούς -και για λίγους μήνες ακόμη- διοικούντες του Δήμου Θεσσαλονίκης και επ’ αυτού θα ήθελα να επισημάνω τα εξής:

Εδώ έχουμε την πλήρη εφαρμογή της λαϊκής ρήσης “με ξένα κόλλυβα κάνουν μνημόσυνο” και το αναλύω ως έχει. Πρόκειται για αποκλειστικά ιδιωτικές προσπάθειες, μέσω των δυσκολιών που θα παραθέσω στη συνέχεια καθώς και εν μέσω οικονομικής δυσπραγίας του κλάδου, από τα μέτρα αντικαπνιστικού νόμου, οικονομικής κρίσης, μέτρα πανδημίας και τώρα ανατιμήσεων σε ενέργεια και πρώτες ύλες (η πλειοψηφία των επιχειρήσεων λειτουργεί σε σπιράλ χρέους, σύμφωνα με έρευνα του ΙΜΕ της ΓΣΕΒΕ – Ιούλιος 2022).

Όσους τίτλους και αναγνωρίσεις έχει πετύχει ο κλάδος μας για τις παρεχόμενες υπηρεσίες του, έρχεται η σημερινή δημοτική αρχή και θριαμβολογεί επ’ αυτών χωρίς ενσυναίσθηση των προβλημάτων που και η ίδια δημιουργεί πολλές φορές.

Θα επικεντρωθώ στο λεγόμενο ιστορικό κέντρο, όπου συνυπάρχουν επιχειρήσεις εστίασης, κατοικίες, ξενοδοχεία, γραφεία, ιατρικά και διαγνωστικά κέντρα, η αγορά ένδυσης και υπόδησης, θέατρα, σινεμά, μουσεία, ενώ υπάρχει η παραλιακή λεωφόρος αλλά και η Α προβλήτα του λιμανιού.

Όλα αυτά καθιστούν το ιστορικό κέντρο ως το πιο ζωντανό κέντρο αστικού ιστού στην Ελλάδα και ένα από τα πιο όμορφα στην Ευρώπη και στον κόσμο.(δυστυχώς τώρα κυριαρχεί η βρωμιά και η εγκατάλειψη).

Στο ιστορικό κέντρο (πυρίκαυστος ζώνη) οι επιχειρήσεις εστίασης αντιμετωπίζουν προβλήματα αδειοδότησης από την Εφορία Νεωτέρων Μνημείων και κατ’ επέκταση το Δήμο Θεσσαλονίκης (αυτόν που διατυμπανίζει τις επιτυχίες στη γαστρονομία..). Αναφέρω ενδεικτικά μερικά: Ένα κατάστημα εστίασης έχει περιορισμούς ως προς την ταμπέλα ονόματος, τις ομπρέλες, την τέντα, τους ανεμοφράκτες-υαλοπετάσματα κλπ, ενώ αντίστοιχα ένα κατάστημα ένδυσης για παράδειγμα μπορεί να έχει πινακίδα ακόμη και με φωτισμό νέον καθώς και διαφορετικούς περιορισμούς ως προς τα κουφώματα, το χρωματισμό κλπ.

Μια επιχείρηση εστίασης για να μπορέσει να βγάλει καμινάδα για την κουζίνα της, -αν και όταν τα καταφέρει με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο-, θα μπορούσε να πει κανείς πως η Οδύσσεια του Ομήρου φαντάζει μπροστά της ως ποιηματάκι 2 σειρών ως προς το μέγεθος και τις δυσκολίες του ίδιου του Οδυσσέα για να το πετύχει…

Θα επισημάνω και το κάνω πάντα, το θέμα της ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, καθώς το θεωρώ ως το σημαντικότερο αγαθό. Το αίσθημα ασφάλειας των περιοίκων όπου λειτουργεί επιχείρηση εστίασης είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά πέραν της ανάγκης για κοινωνικοποίηση και ψυχαγωγία. Ενδεικτικά θα αναφέρω την πλήρη, σχεδόν, έλλειψη περιστατικών κλοπών και άλλων κακουργηματικών πράξεων όπου λειτουργεί αντίστοιχα κατάστημα για την πολυκατοικία και τους ενοίκους της.

Όσον αφορά στη σημερινή -και συντόμως απελθούσα δημοτική αρχή- του δήμου Θεσσαλονίκης, εν καιρώ πανδημίας κι ενώ την στήριζα, όπως και θα στηρίξω την νέα δημοτική αρχή που θα προκύψει, βοηθώντας το έργο της μέσω εθελοντικής δράσης στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» για ανήμπορους συμπολίτες μας, προέκυψε το θέμα της αδειοδότησης εξωτερικών χώρων λόγω μέτρων αντιμετώπισης της COVID.

Με δική μου πρωτοβουλία και την συμμετοχή θεσμικών οργάνων από το Επιμελητήριο, ζήτησα από τη Διοίκηση, -για να διευκολύνω επαναλαμβάνω και την διοίκηση και τον κλάδο μας- μια συνάντηση για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που ήμουν βέβαιος πως θα προέκυπταν ως προς την αδειοδότηση εξωτερικού χώρου από το Δήμο Θεσσαλονίκης.

Στην συνάντηση ήρθαν δύο σύμβουλοι του Δημάρχου παντελώς -ας μου επιτραπεί η έκφραση- ΑΝΙΔΕΟΙ σχετικά με το θέμα, κράτησαν κάποιες σημειώσεις σε όσα τους αναφέραμε για τα στενά χρονικά περιθώρια και τις λύσεις που τους προτείναμε…

Αποτέλεσμα; μηδέν, αδειοδοτήθηκε μόλις το 1/4 των αιτήσεων που κατατέθησαν (αυτά για αυτούς που πανηγυρίζουν για την γαστρονομική Θεσσαλονίκη…)

Στο θέμα της ανακύκλωσης και της αποκομιδής ουδεμία διαβούλευση και επικαιροποίηση έγινε ποτέ, από την απελθούσα Διοίκηση, ως προς τις ανάγκες των καταστημάτων και την συνεισφορά τους στην ανακύκλωση (μερικοί κάδοι ανακύκλωσης γυαλιού, κι αυτοί από προηγούμενες διοικήσεις τοποθετημένοι).

Σε συνέχεια των ανωτέρω οι κουζίνες των εστιατορίων έχουν -βάσει νόμου και κανονισμών HACCP- συλλογή και ανακύκλωση ελαίων μέσω ιδιωτικής πρωτοβουλίας. ο Δήμος Θεσσαλονίκης στην ανακύκλωση σταθερά ΑΠΩΝ.

Κλείνοντας θα ήθελα να ζητήσω τη ψήφο σας σαν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την, εξαιρετική «Ομάδα για την Θεσσαλονίκη» και τον ικανό και μεθοδικό Στέλιο Αγγελούδη για Δήμαρχο, με γνώμονα την διαχρονική διάθεση μου για προσφορά και την αποφασιστικότητα μου για την επίλυση θεμάτων που ανακύπτουν.

Οι προτεραιότητες μου:

• Θα προτείνω τον εκσυγχρονισμό των κανονιστικών διατάξεων του Δήμου, για την επίτευξη ισονομίας. • Θα προτείνω για τα καταστήματα στην Αριστοτέλους μια ενιαία, ομοιόμορφη κατασκευή στο εξωτερικό χώρο. • Θα προτείνω την ανάδειξη, μέσω ετησίων διαγωνισμών, κάθε καταστήματος ανά παροχή υπηρεσιών, που θα τηρούν τις νόμιμες προδιαγραφές όπως αυτές τίθενται από πλευράς Δήμου και την επιβράβευσή τους μέσω προβολής, στοχευμένων δράσεων και ενός αυτοκόλλητου στην είσοδο που θα πιστοποιεί την προσπάθεια και την ανάδειξη του αντίστοιχου καταστήματος.