Ποιοι ενοχλούνται όταν ο λαός σηκώνει ανάστημα στους φασίστες;

Του Γιώργου Τριανταφυλλίδη, δημοσιογράφου στην εφημερίδα “ΡΙζοσπάστης”

Παρακολουθώντας το δημόσιο διάλογο μετά την άγρια καταστολή στην αντιφασιστική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη την 28η Οκτώβρη, θα παρατηρήσει κανείς ότι υπάρχουν απόψεις που, στην προσπάθειά τους να υπερασπιστούν την κυβέρνηση και την αστυνομική καταστολή, καταλήγουν να αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα απ’ όσα θα ήθελαν.

Τι μαθαίνουμε λοιπόν; Οτι το ΚΚΕ, αν και «ενταγμένο στη θεσμική νομιμότητα», δεν έχει  δήθεν δικαίωμα να αμφισβητεί τις αστυνομικές απαγορεύσεις! Οτι οι διαδηλωτές έπρεπε να υπακούσουν στις εντολές της ΕΛ.ΑΣ. Ότι γενικώς δηλαδή, οι αντιδράσεις του λαού απέναντι στους φασίστες πρέπει να φτάνουν μέχρι ένα “όριο”.

Μόνο που το ΚΚΕ, σε αντίθεση με τους κάθε λογής συστημικούς κονδυλοφόρους, έχει κριτήριο το δίκιο των εργαζομένων και όχι την υποταγή στην όποια“αστική νομιμότητα”. Γι’ αυτό πρωτοστατεί στην πάλη ενάντια στους άδικους νόμους. Στέκεται στο πλευρό όσων σώζουν λαϊκά σπίτια από τα κοράκια των πλειστηριασμών, όσων αγωνίζονται για να μη θυσιάζονται οι ζωές των εργατών στον βωμό της εργοδοτικής κερδοφορίας.  Είναι “νόμιμο” για παράδειγμα να παίρνεις την πρώτη κατοικία ενός 87χρονου ανάπηρου στη Χαλκιδική σε πλειστηριασμό. Ήταν δίκαιο όμως ο λαός να τον υπερασπιστεί και να σώσει το σπίτι του. Με αυτό το δίκιο είναι το ΚΚΕ. Άλλωστε, όλη οι χρυσές σελίδες της ίδια της ιστορίας του λαού μας, γράφτηκαν σε στιγμές ανυπακοής απέναντι στο κάθε φορά “νόμιμο”, αλλά αντιλαϊκό. Η δεκαετία του ‘40 που εγκαινιάστηκε με την 28η Οκτώβρη, βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων.

Επιπλέον, μεγάλες εργατικές κατακτήσεις στη χώρα μας κατακτήθηκαν μέσα από σκληρούς ταξικούς αγώνες, σε σύγκρουση με απαγορεύσεις και καταστολή.

Αλήθεια, οι καπνεργάτες και οι άλλοι εργάτες του ηρωικού Μάη του 1936 στη Θεσσαλονίκη, που αψήφησαν τις απαγορεύσεις και βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις σφαίρες της αστυνομίας, ήταν κι αυτοί «μπαχαλάκηδες»; Μήπως και τότε η αστυνομία, που αιματοκύλισε τις εργατικές διαδηλώσεις, εφαρμόζοντας τον νόμο έκανε το «απόλυτα σωστό»;

Όσοι αναλαμβάνουν αυτόκλητα τον ρόλο του γραφείου Τύπου του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, ας σκεφτούν που καταλήγουν οι…επικίνδυνοι συλλογισμοί τους : οι ναζί μπορούν να οργανώνουν τις φιέστες τους, αλλά ο λαός οφείλει να διαμαρτύρεται μόνο μέχρι εκεί που του επιτρέπει η αστυνομία!

Είναι αξιοσημείωτη η επιλεκτικότητα, όσων βλέπουν την «παρανομία» των διαδηλωτών, αλλά όχι τα ΜΑΤ που τους επιτέθηκαν με γκλομπ και χημικά. Όσων δεν αρθρώνουν λέξη για τους τραυματίες και την βάρβαρη αστυνομική βία. Αλλο η άμεση επαφή με τα γεγονότα κι άλλο το να καταλήγεις τελικά να τα βλέπεις μέσα από το αστυνομικό δελτίο.

Στους δρόμους της πόλης μας βρέθηκαν εργατικά σωματεία, φοιτητές, συνταξιούχοι, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και άλλοι μαζικοί φορείς.Όσοι θέλουν να τους συκοφαντήσουν ως “πληρωμένους” επαγγελματίες διαδηλωτές, καλύτερα ας ρίξουν μια ματιά πρώτα στα γραφεία των υπουργείων από όπου παίρνουν το ρεπορτάζ τους.

Ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση αποτελεί η εξίσωση της πάλης του λαού για την απομόνωση των φασιστών με την εγκληματική δράση των ίδιων των ναζί, στρώνοντας έτσι το έδαφος για την κανονικοποίησή τους, προσφέροντας άλλοθι στη φασιστική τους δράαση.

Δεν είναι “καλύτερα” να μην ενοχλεί κανείς τους φασίστες! Ο στρουθοκαμηλισμός δεν αντιμετωπίζει το φασισμό.

Αν έτσι είχαν πράξει εργαζόμενοι, μαθητές και μαζικοί φορείς απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις στα ΕΠΑΛ της δυτικής Θεσσαλονίκης το 2021, οι φασίστες θα συνέχιζαν ακόμη την εγκληματική τους δράση. Η οργανωμένη εργατική – λαϊκή απάντηση ήταν αυτή που συνέβαλε στην απομόνωσή τους.

Η λογική του κατευνασμού των φασιστών έχει δοκιμαστεί ιστορικά και έχει αποτύχει παταγωδώς. Αλλωστε, μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η συγκεκριμένη φασιστοσύναξη επιχειρήθηκε να πραγματοποιηθεί ανήμερα της 28ης Οκτώβρη, μόλις δύο μέρες πριν από την επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τον ΕΛΑΣ! Αλήθεια, μήπως και τότε οι αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ έπρεπε να αφήσουν τους ναζί κατακτητές ανενόχλητους, για να μην τους προκαλέσουν; Ή μήπως έπρεπε να ζητήσουν την άδεια των κατακτητών και των συνεργατών τους για να οργανώσουν την Αντίσταση; Η Ιστορία έχει δώσει την απάντησή της. Και δεν είναι καθόλου κολακευτική για όσους, χτες και σήμερα, διακηρύσσουν την ανοχή στο φασιστικό δηλητήριο.

Είναι άλλωστε κοινό το νήμα που ενώνει τη προπαγάνδα υπέρ των πολεμικών εξοπλισμών και της εμπλοκής της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους με την υπεράσπιση του «δικαιώματος» των φασιστών να οργανώνουν ανενόχλητοι τις συνάξεις τους. Κοινός παρονομαστής η υπεράσπιση του καπιταλιστικού συστήματος που γεννά και θρέφει τον φασισμό, αξιοποιώντας τον ενάντια στο εργατικό – λαϊκό κίνημα.

Οσο πάντως κι αν ενοχλεί ορισμένους, ο λαός και η νεολαία θα συνεχίσουν να απομονώνουν τους φασίστες, να αντιπαλεύουν το σύστημα που τους γεννά και τους θρέφει. Με ή χωρίς την άδεια της αστυνομίας.