Οι δύο ταχυτήτες πρέπει να γίνουν μία στη Θεσσαλονίκη

Η Θεσσαλονίκη συχνά περιγράφεται ως μία πόλη. Στην καθημερινότητα όμως οι κάτοικοί της δεν απολαμβάνουν τις ίδιες δυνατότητες, τις ίδιες υπηρεσίες και την ίδια ποιότητα ζωής. Η απόσταση ανάμεσα στην ανατολική και τη δυτική πλευρά της δεν μετριέται μόνο σε χιλιόμετρα, αλλά στον χρόνο μετακίνησης, στην πρόσβαση στις δημόσιες συγκοινωνίες, στην κατάσταση των σχολικών κτιρίων, στην εγγύτητα προς τις υπηρεσίες Υγείας, στο πράσινο και στους ελεύθερους χώρους.

Μετριέται ακόμη στις επαγγελματικές ευκαιρίες και στην αξία που αποδίδει η Πολιτεία σε κάθε γειτονιά. Η δυτική Θεσσαλονίκη έχει πληρώσει για δεκαετίες το τίμημα ενός άνισου μοντέλου ανάπτυξης, παρότι φιλοξενεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού, της παραγωγικής δραστηριότητας και των ανθρώπων της πραγματικής οικονομίας. Αυτή η ανισότητα είναι αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων, διαδοχικών καθυστερήσεων και ενός διοικητικού συστήματος που αντιμετωπίζει τη μητροπολιτική περιοχή ως άθροισμα απομονωμένων δήμων. Οι μετακινήσεις, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η στέγαση, η πολιτική προστασία και η οικονομική ανάπτυξη δεν σταματούν στα διοικητικά σύνορα. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούμε να σχεδιάζουμε αποσπασματικά, χωρίς ενιαίες προτεραιότητες, δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα και καθαρή λογοδοσία.

Κάπως έτσι σημαντικές υποδομές συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές, ενώ άλλες γειτονιές περιμένουν για χρόνια τα αυτονόητα. Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται επιτέλους μητροπολιτικό σχεδιασμό: έναν δημοκρατικό μηχανισμό συνεργασίας του κράτους, της Περιφέρειας και των δήμων, με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, εξασφαλισμένους πόρους και δημόσια αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

Πρώτη προτεραιότητα ενός τέτοιου σχεδίου πρέπει να είναι η ισότιμη μετακίνηση. Για έναν εργαζόμενο ή έναν φοιτητή, η πρόσβαση στην εργασία και στην εκπαίδευση δεν μπορεί να εξαρτάται από τον ταχυδρομικό του κώδικα. Όταν ένας κάτοικος της δυτικής Θεσσαλονίκης χρειάζεται καθημερινά πολύ περισσότερο χρόνο για να φτάσει στο κέντρο, στο πανεπιστήμιο ή σε μια δημόσια υπηρεσία δεν έχουμε απλώς συγκοινωνιακό πρόβλημα, αλλά μία εντεινόμενη κοινωνική ανισότητα. Χρειαζόμαστε ενιαίο σχεδιασμό μέσων σταθερής τροχιάς και λεωφορειακών γραμμών, αξιόπιστη συχνότητα δρομολογίων, ασφαλείς διαδρομές για πεζούς και ποδήλατα και πραγματική διασύνδεση των συνοικιών με τους χώρους εργασίας. Οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι βασικό κοινωνικό αγαθό, εργαλείο μείωσης της ρύπανσης και προϋπόθεση για να συμμετέχουν όλοι ισότιμα στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης.

Η ίδια ισορροπία απαιτείται στις κοινωνικές υποδομές. Η ποιότητα ενός σχολείου, η διαθεσιμότητα ενός κέντρου Υγείας, η πρόσβαση σε αθλητικούς και πολιτιστικούς χώρους και η ύπαρξη ενός ασφαλούς πάρκου διαμορφώνουν τις πραγματικές ευκαιρίες ενός παιδιού. Ως εκπαιδευτικός και άνθρωπος της Υγείας γνωρίζω ότι οι ανισότητες χτίζονται από νωρίς, όταν η γειτονιά στην οποία μεγαλώνει κάποιος καθορίζει το σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον του, τον ελεύθερο χρόνο του και τη σχέση του με τον πολιτισμό. Η ισόρροπη ανάπτυξη απαιτεί σύγχρονα σχολεία, στελεχωμένες δημόσιες δομές Υγείας, βρεφονηπιακούς σταθμούς, βιβλιοθήκες, αθλητικές εγκαταστάσεις και ελεύθερους χώρους σε κάθε περιοχή.

Η δυτική Θεσσαλονίκη δεν χρειάζεται οίκτο, ούτε περιστασιακές υποσχέσεις πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό, παραγωγική παράδοση, βιομηχανικές δυνατότητες και κομβική γεωγραφική θέση. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης που θα συνδέει τις επενδύσεις με την ποιότητα της εργασίας και την προστασία του περιβάλλοντος. Η αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων χώρων, η περιβαλλοντική αποκατάσταση επιβαρυμένων περιοχών, η δημιουργία οργανωμένων ζωνών καινοτομίας και παραγωγής και η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μπορούν να δημιουργήσουν σταθερές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.

Ενόψει της ΔΕΘ, η Θεσσαλονίκη δε χρειάζεται ακόμη μία παρέλαση μεγαλόπνοων εξαγγελιών. Χρειάζεται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με συγκεκριμένες προτεραιότητες, εξασφαλισμένους πόρους, φορείς ευθύνης και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα κι αυτό είναι έτοιμη να παρουσιάσει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Για μία Θεσσαλονίκη που δεν αφήνει κανέναν δήμο και καμία γειτονιά πίσω, γιατί η ανάπτυξη δεν αποτελεί τοπικό αίτημα της δυτικής πλευράς, είναι όρος συνοχής, αξιοπρέπειας και πραγματικής προόδου για ολόκληρη τη Θεσσαλονίκη.