Γεμίσαμε Τούλες, υποκριτούλες

Η σοβαρή περιπέτεια υγείας της Μαρινέλλας αυτές τις μέρες μονοπώλησε τα media, από τους μεγαλύτερους δημοσιογραφικούς οργανισμούς μέχρι φυσικά τα social media.

Η τεράστια αυτή ερμηνεύτρια βρέθηκε σε κάθε τηλεπαράθυρο και site είτε για να μάθουμε κάθε λεπτομέρεια του ιατρικού της φακέλου (Ματίνα Παγώνη τι φάση μαζί σου;), είτε γιατί έπρεπε ως συνήθως να «μαλώσουμε» για το ποιος την εκτιμάει / σέβεται / προστατεύει περισσότερο.

Γεμίσαμε Τούλες, υποκριτούλες αγαπητέ αναγνώστη και γεια σου Κώστα Μπίγαλη, που με αυτόν τον στίχο περιγράφεις όλους αυτούς που «λύσσαξαν» ότι με το να προβάλεις ή να αναπαράγεις το βίντεο της κατάρρευσης, στην εποχή των κινητών όλα καταγράφονται δυστυχώς, είσαι ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου!

Θα συμφωνήσω ότι είναι άκομψο να προβάλλεται πολλάκις και στα ΜΜΕ και στα social media, που η έννοια του μέτρου δεν υπάρχει πουθενά πλέον, το συγκεκριμένο βίντεο. Όμως αναρωτιέμαι, πόσο υποκριτές είστε όλοι εσείς που ο σεβασμός σας «τελειώνει» μόνο στους διάσημους; Ποιος ορίζει ότι η Μαρινέλλα είναι πιο σημαντική από οποιοδήποτε θύμα γυναικοκτονίας, βιασμού ή κακοποίησης, που κρεμιέται στα «μανταλάκια» και στήνονται καριέρες γύρω τους;

Γιατί «οφείλουμε να προστατέψουμε την καλλιτέχνη» όπως υποστήριξαν πολλοί, αλλά δεν προστατεύουμε πχ τα θύματα των γυναικοκτονιών και τις οικογένειες τους; Γιατί εκεί «δικαιούμαστε» να φωτογραφίζουμε και να δημοσιεύουμε πρόσωπα, σπίτια και όποια προσωπική πληροφορία μαθαίνουμε ή νομίζουμε ότι ανακαλύψαμε στα social media;

Γιατί όπως προστάτεψαν και σωστά έπραξαν κατά τη γνώμη μου τη Μαρινέλλα, δεν προστάτεψαν και δεκάδες άλλους ανθρώπους που στο παρελθόν ήρθαν στη δημοσιότητα για ένα δραματικό γεγονός της ζωής τους ή δυστυχώς για τον άδικο θάνατο τους; Ποιος βάζει τα όρια της ηθικής τελικά; Τα media ή το κοινό; Ή μήπως φταίει κι εδώ η κοντή μας μνήμη; Μάλλον το τελευταίο…