Έστριψε το τιμόνι ο Στ. Αγγελούδης; 

Το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Θεσσαλονίκης της 1ης Απριλίου 2026 αποτελεί σημείο καμπής για τη διοίκηση του Στ. Αγγελούδη. Διότι παρά τις αγωνιώδεις προσπάθειές του να το αποφύγει, εντέλει προκάλεσε ένα βαθύ ρήγμα στο μπλοκ των εκλογέων που τον ανέδειξαν δήμαρχο Θεσσαλονίκης.

Η απόλυτη άρνησή του να αποδεχθεί το αίτημα 23.214 δημοτών της πόλης έχει πολιτικό ρεαλισμό. Γνωρίζει πολύ καλά ο Στ. Αγγελούδης πως σε ένα δημοψήφισμα με οποιοδήποτε ερώτημα για τη μοίρα της Δ.Ε.Θ. θα έπρεπε να αποφασίσει «με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει», όπως τραγουδούσε και ο αείμνηστος Δ. Σαββόπουλος. 

Ασχέτως του ερωτήματος, ο Στ. Αγγέλουδης είτε θα έπρεπε να προχωρήσει σε μια ευθεία ρήξη με τη κυβέρνηση, αφήνοντας σε αυτήν και τους βουλευτές της την υπεράσπιση της τοποθέτησης του υπερταμείου (κίνηση η οποία θα έκλεινε απότομα όλες τις πόρτες και τα ταμεία), είτε θα έπρεπε να συγκρουστεί με τις κοινωνικές δυνάμεις που συνηγορούν στη «μετακόμιση» της Δ.Ε.Θ. ώστε να διασφαλιστεί η δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διοικητική καθημερινότητα και κυρίως… για την επόμενη κάλπη. 

Το «κρυφτό» πίσω από την ετυμηγορία των νομικών υπηρεσιών του Δήμου και η επιλογή του να «φωνάζουν» τη «γραμμή» της διοίκησης όλοι οι άλλοι εκτός από τον ίδιο, ήταν μια απέλπιδα προσπάθεια να διατηρήσει διαύλους επικοινωνίας με όλες τις αντιτιθέμενες δυνάμεις. Οι πλέον οξυμένες αντιπαραθέσεις με τους ανθρώπους της οργανωτικής επιτροπής του δημοψηφίσματος έγιναν από το «πιστό» στον Στ. Αγγελούδη εκδοτικό τοπικό σύστημα, το οποίο έδωσε κυριολεκτικά ένα ρεσιτάλ πιστής υπεράσπισης των πολιτικών ενεργειών του δημάρχου. «Πίστη» την οποία κανένα πολιτικό πρόσωπο στη Θεσσαλονίκη δεν απολαμβάνει. 

Παρά τις όποιες προσπάθειες, η επιλογή της απόρριψης του δημοψηφίσματος κυριολεκτικά «τσακίζει» το «αντιδεξιό» αφήγημα που πέραν άλλων καλλιεργήθηκε προεκλογικά από τον Στ. Αγγελούδη ώστε να υπερβεί τον πολιτικό ανταγωνισμό με τον εκπρόσωπο της «δεξιάς» και πρώην δήμαρχο Κ. Ζέρβα. Εντέλει ο «προοδευτικός» Σπ. Βούγιας θα «ταράξει στη νομιμότητα» τους  23.214 δημότες που ζήτησαν δημοψήφισμα. Εντέλει ο «αντιδεξιός» Στ. Αγγελούδης θα κινηθεί «πραξικοπηματικά» ακυρώνοντας τις δημοκρατικές προσδοκίες χιλιάδων πολιτών. Είναι άξιο αναφοράς πως ένα σημαίνον μέλος της οργανωτικής επιτροπής του δημοψηφίσματος και επικεφαλής μιας παράταξης με σαφή τοποθέτηση στη μαχόμενη αριστερά, αφιέρωσε ένα μεγάλο τμήμα της τοποθέτησής του παρουσιάζοντας τις αυταπάτες που είχε μαζί με τους συνοδοιπόρους του τη στιγμή που κατέθεταν τις υπογραφές των δημοτών, θεωρώντας βέβαιη την υποστήριξη του αιτήματος από μια «προοδευτική» διοίκηση. 

Όποιες και να είναι οι επόμενες σελίδες αυτής της πολιτικής αντιπαράθεσης για τη Δ.Ε.Θ., ο Στ. Αγγελούδης πήγε απότομα πολλά βήματα «δεξιότερα», θυμίζοντάς μας απότομα, τον διοικητικό βηματισμό του προκατόχου του. Δεν είναι η στιγμή να αναλύσουμε το πώς η πολιτική ηγεμονία της Νέας Δημοκρατίας και η ουσιώδης προοπτική της να παραμείνει στην εξουσία οδηγεί έναν δήμαρχο στο να στρίψει το τιμόνι δεξιότερα.  

Έχει σημασία όμως να σημειώσουμε πως η μετατόπιση γίνεται απότομα. Ματαιώνει άκομψα μια δημοκρατική προοπτική. Ματαιώνει άκομψα μια ενδιαφέρουσα περιβαλλοντική προοπτική για την πόλη. Ματαιώνει άκομψα 23.214 δημότες , στους οποίους ανάμεσα είναι βέβαιο πως βρίσκονται και ψηφοφόροι του. 

Υ.Γ. Για να μην προκληθούν συγχύσεις. Ο υποφαινόμενος ουδέποτε υπέγραψε θετικά για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, αν και πιστεύει ακόμα πως η πολιτική ετυμηγορία των «από τα κάτω» αναγεννά την πίστη όλων στις δημοκρατικές αξίες. Συνεχίζω να πιστεύω ενθέρμως πως ένα δημοψήφισμα για τη μοίρα της Δ.Ε.Θ. αφορά ισότιμα τους πολίτες όλης της μητροπολιτικής περιοχής της Θεσσαλονίκης και όχι μόνο τους δημότες Θεσσαλονίκης. Και ούτε θεωρώ πως η «μετακόμιση» της Δ.Ε.Θ. στη Σίνδο έχει οραματικά χαρακτηριστικά για την πόλη ή εκπροσωπεί έναν ουσιώδη τεχνοκρατικό ρεαλισμό.