Από τις θεωρίες συνωμοσίας στις… μπουνιές και τα χαστούκια
Μήπως τα έχουμε δει και τα έχουμε πάρει όλα λάθος; Γράφει ο Ευαγγελίδης Δημήτρης
Μέρες μετά τη μετατροπή της Ελληνικής Βουλής σε… Κορεάτικη και οι εικόνες ντροπής συνεχίζουν να με σοκάρουν.
Όχι ότι πρόκειται για κάτι που δε θα περίμενε κανείς να διαδραματιστεί είτε εντός είτε εκτός Κοινοβουλίου μεταξύ εκλεγμένων μελών της… “πατριωτικής” δεξιάς.
Πρόκειται άλλωστε για κόμματα που αντιπροσωπεύουν την ίδια πλευρά του ίδιου νομίσματος, όσο και αν υποστηρίζει το καθένα τους, το αντίθετο.
Η βία, όμως, ακόμη και μετά τα όσα τραγελαφικά γεγονότα έχουμε δει να εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, συνεχίζει -ευτυχώς- να σοκάρει κάθε νοήμων νου.
Έπειτα από το πρωτοφανές επεισόδιο, για τα ελληνικά δεδομένα, έχουμε δει εκτενή ρεπορτάζ για το τι ειπώθηκε από τις δύο πλευρές πριν αυτό σημειωθεί, καθώς και το ιστορικό της από τα χείλη του πατέρα του Κωνσταντίνου Φλώρου, Ευσταθίου.
Βωμολοχίες ταιριαστές να ειπωθούν σε καταγώγια και όχι στο ναό της Δημοκρατίας, με “επιδείξεις τεστοστερόνης” και με μπόλικο τσαμπουκά.
Βέβαια, μερίδα κόσμου, εν δυνάμει ψηφοφόροι, επικροτεί τέτοιου είδους ενέργειες, όπως χαστούκια σε εκκλησίες και σε δρόμους, μπουνιές στο Κοινοβούλιο, απρεπή πολιτικό λόγο και αντιπαράθεση με διαδοχικές θεωρίες συνωμοσίας.
Το ζήτημα εδώ, εκτός από πολιτικό, είναι και ηθικό. Και πέραν της αποπομπής που επιβλήθηκε στον κ. Φλώρο, θα έπρεπε το ίδιο να γίνει και με το “θύμα” της υπόθεσης, τον Βασίλη Γραμμένο.
Όταν επιδεικνύουν τέτοια εικόνα, εκλεγμένα από την ελληνική κοινωνία μέλη του Κοινοβουλίου, πώς μπορούμε να αναζητούμε όλοι μας και να εντοπίσουμε τις αιτίες πίσω από τις συνεχόμενες πράξεις βίας ανήλικων παιδιών μεταξύ τους;
Όταν ένα κομματικό στέλεχος χαστουκίζει βουλευτή και μάλιστα εντός εκκλησίας, επειδή διαφώνησε απλά με την ψήφο που έδωσε σε ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο;
Η πολιτική και οι πολιτικοί πρέπει πρώτα και πάνω απ’όλα να χαρακτηρίζεται από ήθος, ακόμα και στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε.
Και αυτό έχει χαθεί παρασάγγας εδώ και χρόνια τόσο από την ελληνική κοινωνία όσο και από το Κοινοβούλιό της, το οποίο αποτελεί μικρογραφία της.
Μήπως τα έχουμε δει και τα έχουμε πάρει όλα λάθος;
Ρητορικό το ερώτημα.