Αν οι κυβερνώντες είχαν χιούμορ, θα παρέδιδαν το Μετρό Θεσσαλονίκης ανήμερα του Αγίου Φανουρίου

Στις 30 Νοεμβρίου, ημέρα Σάββατο, το σωτήριον έτος 2024, ανήμερα της γιορτής του Αγίου Ανδρέα – βοήθειά μας – όπως προσδιόρισε ο πρωθυπουργός, παραδίδεται το Μετρό της Θεσσαλονίκης.

Πάντως, αν οι κυβερνώντες μας είχαν λίγο χιούμορ, έπρεπε να είχαν κανονίσει ώστε το πολύπαθο έργο να παραδοθεί ανήμερα της γιορτής του Αγίου Φανουρίου. Για ευνόητους λόγους.

«30 Νοεμβρίου παραδίδουμε, δεν εγκαινιάζουμε απλά, το παραδίδουμε στους πολίτες το Μετρό Θεσσαλονίκης. Ανήμερα του Αγίου Ανδρέα, θα είναι μια μεγάλη γιορτή για τη Θεσσαλονίκη» σημείωσε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός και η αλήθεια είναι ότι αυτή είναι η πρώτη φορά, που μετά από 18 ολόκληρα χρόνια μετά τη δημοπράτησή του, η Θεσσαλονίκη άκουσε συγκεκριμένη ημερομηνία για την παράδοση του έργου. Και η αλήθεια είναι ότι αυτή είναι η πρώτη φορά, που η Θεσσαλονίκη μοιάζει να πιστεύει ότι τελικά τον Νοέμβριο του 2024 μάλλον θα «ανέβει» στο Μετρό…

Νωρίτερα; Νωρίτερα, είχαν προηγηθεί τόσες υποσχέσεις και τόσες ημερομηνίες παράδοσης, που οι κάτοικοι αυτής της πόλης πραγματικά μεγάλωσαν ηλικιακά με το να ακούν για το Μετρό σε κάθε ΔΕΘ, σε κάθε επίσκεψη πρωθυπουργού, σε κάθε επίσκεψη αρμόδιου υπουργού στην πόλη.

Συνολικά 18 χρόνια μετρά πλέον το έργο που αναμένεται να μείνει στην ιστορία ως το δημόσιο έργο με τις περισσότερες καθυστερήσεις. Κι όλα αυτά μόνο για τη βασική γραμμή του Μετρό, από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό έως την Πυλαία, με μόλις 13 σταθμούς και μήκος μόλις 9,6 χλμ αρχικά.

Εάν βέβαια «πιάσουμε το νήμα» από το 1987, τότε που ο Σωτήρης Κούβελας ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης ανακοίνωνε το σχέδιο για Μετρό στη Θεσσαλονίκη με το γνωστό «φιάσκο» της τρύπας που άνοιξε και έμεινε στην ιστορία ως «τρύπα του Κούβελα», τότε το έργο φλερτάρει με 37 χρόνια καθυστερήσεων!

Να θυμίσουμε, ωστόσο, ότι η δημοπράτηση του έργου έγινε το 2006, με την ημερομηνία αυτή να είναι η αρχή μιας… αέναης χρονογραμμής που πέρασε στην ιστορία ως η χρονογραμμή των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων από τους εκάστοτε κυβερνώντες.

Τι να πρωτοθυμηθούμε; Την υπόσχεση ότι το Μετρό θα κατασκευαζόταν σε 6,5 χρόνια και η ολοκλήρωση του έργου θα γινόταν τον Οκτώβριο του 2012, (ημερομηνία που θα συνέπιπτε με τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της πόλης);

Τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργο Σουφλιά, που «βάφτιζε» τους δύο μετροπόντικες («Γιωρίκας και Κωστίκας»), αλλά που τελικά ο Γιωρίκας και ο Κωστίκας «δούλευαν» με ρυθμούς χελώνας; Το 2010 είχε κατασκευαστεί μόλις το… 14,5% του έργου που υποτίθεται ότι θα τέλειωνε το 2012.

Και να οι λαμαρίνες, και να τα εργοτάξια, και να τα λουκέτα στα καταστήματα, και να οι διαμαρτυρίες… Δελφών, Εγνατία, Μοναστηρίου, ολόκληρες περιοχές και δεκάδες επιχειρήσεις «κλείνονται» πίσω από λαμαρίνες και παραμένουν αποκλεισμένες για χρόνια ολόκληρα…

Να θυμηθούμε τη μέθοδο της μελετοκατασκευής που τελικά επιλέχθηκε για να γίνει το έργο; Τη μηδενική πρόβλεψη για αρχαιότητες, που τελικά όχι μόνο βρέθηκαν, αλλά προκάλεσαν πολυετείς καθυστερήσεις στο έργο, λόγω της διαμάχης για το πώς έπρεπε να «αντιμετωπιστούν»; Να μείνουν οι αρχαιότητες εκεί που βρέθηκαν. Όχι. Να μετακινηθούν. Ας πουν οι αρχαιολόγοι. Όχι. Ας αποφασίσει η δικαιοσύνη… Και να οι ενστάσεις και να οι καθυστερήσεις…

Να θυμηθούμε τα εγκαίνια των σταθμών με μηχανήματα εισιτηρίων ντυμένα με… μουσαμάδες; Να θυμηθούμε το αίτημα από πλευράς του αρχικού εργολάβου να διαλυθεί η σύμβαση, αλλά και την οικονομική του κατάρρευση;

Κι αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους «σταθμούς» της ιστορίας του Μετρό Θεσσαλονίκης, του έργου που ταλαιπώρησε όσο κανένα άλλο μια ολόκληρη πόλη, καταφέρνοντας να κλονίσει όσο κανένα άλλο την εμπιστοσύνη των κατοίκων της στις εκάστοτε κυβερνητικές υποσχέσεις, σε αυτές που δίνονται για οποιοδήποτε άλλο έργο ξεκινά στην πόλη.

Για παράδειγμα: Ποιος πιστεύει ότι ο Μάιος του 2027 θα είναι τελικά ο μήνας που θα παραδοθεί ολοκληρωμένο το FlyOver;