Κόμμα πολιτικού… Airbnb
«Μείνετε λίγο εδώ, είναι ήσυχα, έχει wi-fi, ωραία θέα και το κυριότερο δεν έχει... Στέφανο»
Μελίνα Καραπαναγιωτίδου 
Η διάλυση συζητιέται περισσότερο από την ίδια τη δημιουργία του. Και αρκετοί αναρωτιούνται γιατί γίνεται τόσος σαματάς όταν δεν έχει να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο στο σύντομο μεν αλλά κρίσιμο χρονικό διάστημα που όρθωσε ανάστημα και αποχώρησε από το κόμμα με την κυβερνητική εμπειρία…
Η Νέα Αριστερά γεννήθηκε πριν από περίπου δυόμιση χρόνια ως απόπειρα ανασυγκρότησης «ενός σύγχρονου, ευρωπαϊκού, οικολογικού και προοδευτικού ρεύματος» μετά την κρίση του ΣΥΡΙΖΑ του Στέφανου Κασσελάκη. Ξεκίνησε με ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία από βουλευτές που αποχώρησαν για να καλυφθεί -όπως έλεγαν τότε- το κενό μιας «ριζοσπαστικής αλλά ρεαλιστικής αριστεράς» με έμφαση στην κοινωνική ισότητα, την κλιματική δικαιοσύνη, τα εργασιακά δικαιώματα και την αντίσταση στο «καθεστώς Μητσοτάκη». Στην πράξη, όμως, το αποτέλεσμα ήταν περιορισμένο. Στις ευρωεκλογές του 2024 συγκέντρωσε μόλις 2,45%, κάτω από το όριο του 3%, χωρίς να εκλέξει ευρωβουλευτή.
Οι δημοσκοπήσεις την κρατούσαν σταθερά γύρω στο 1-2%, μακριά από κάθε δυνατότητα αυτόνομης κοινοβουλευτικής επιρροής. Κατέθεσε ερωτήσεις, παρεμβάσεις και προτάσεις σε θέματα εργασίας, υγείας, περιβάλλοντος και πολεοδομίας, αλλά χωρίς να αλλάξει ουσιαστικά την πολιτική ατζέντα ή να προκαλέσει κραδασμούς, συμμαχίες ή έστω μεγάλες αντιπάθειες. Το μεγαλύτερο «επίτευγμά» της ήταν ως ο ενδιάμεσος σταθμός για στελέχη που έψαχναν τελικό προορισμό. Δεν κατάφερε να χτίσει μαζική βάση, να εμφανιστεί ως εναλλακτική για ευρύτερα στρώματα ούτε να διαμορφώσει πειστική πολιτική ταυτότητα πέρα από τη γενική αντιπολίτευση στη ΝΔ, την οποία κάνουν άλλωστε και στελέχη της ΝΔ, πρώην ή νυν.
Παρέμεινε ένα μικρό, εσωστρεφές σχήμα με περιορισμένη απήχηση. Η μαζική αποχώρηση βουλευτών και δεκάδων στελεχών πριν από λίγες μέρες, με αποτέλεσμα τη διάλυση της Κοινοβουλευτικής της Ομάδας, είναι αποτύπωμα και αδιέξοδο μαζί. Το ερώτημα που ανακύπτει, ύστερα από τη δοκιμασία των δυόμιση περίπου χρόνων στα έδρανα της βουλής, αν αυτά τα ίδια πρόσωπα που δεν μπόρεσαν να «κάνουν πολιτικό σαματά» με σχετική ελευθερία κινήσεων, θα τα καταφέρουν καλύτερα μέσα σε ένα πολύ μεγαλύτερο εγχείρημα, με άλλες ισορροπίες, συμβιβασμούς και προσδοκίες; Τι να γίνει; Δεν αρκούν τα λόγια και στην πράξη η Νέα Αριστερά λειτούργησε κυρίως ως πολιτικό Airbnb για στελέχη που ήθελαν να φύγουν από τον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη άμεσα και επιτόπου. Ήταν σαν να λέει «Μείνετε λίγο εδώ, είναι ήσυχα, έχει wi-fi και δεν έχει… Στέφανο». Γρήγορα κι αυτή η αριστερή προσπάθεια βυθίστηκε σε εσωτερικές εντάσεις. Σήμερα, ύστερα από τόσα «δεν γυρνάμε πίσω», «νέα σελίδα» και «δεν πάμε με προσωποκεντρικά σχήματα», ο ΕΛΑΣίτης αρχηγός και παλιός γνώριμος τους, γίνεται η διέξοδος για να βγουν από το καταφύγιο της μπόρας διότι και οι προβλέψεις του καιρού είναι ηλιοφάνεια, με κόκκινο ή και πράσινο ήλιο, χωρίς σκόνη κι άλλα της πολιτικής… ερήμου.