Το παιδί κρατάει την αναπνοή του – Πότε είναι φυσιολογικό και πότε χρειάζεται προσοχή

Έχετε παρατηρήσει το παιδί σας να σταματάει την αναπνοή του για λίγα δευτερόλεπτα όταν θυμώνει, φοβάται ή πονάει; Αν και η εικόνα μπορεί να τρομάζει, πρόκειται στις περισσότερες περιπτώσεις για φυσιολογική αντίδραση ενός ανώριμου νευρικού συστήματος και όχι για καπρίτσιο ή επίτηδες συμπεριφορά.

Σύμφωνα με την παιδίατρο Μαρία Κουρούση, η συγκράτηση της αναπνοής είναι νευρολογική αντίδραση του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Μπορεί να εκδηλωθεί με δύο βασικούς τύπους επεισοδίων: στον κυανωτικό τύπο, το παιδί θυμώνει ή κλαίει, γίνεται μπλε και ενδέχεται να χάσει προσωρινά τις αισθήσεις του, ενώ στον ωχρό τύπο, λόγω απότομου φόβου ή πόνου, χλωμιάζει και μπορεί επίσης να λιποθυμήσει χωρίς κλάμα. Παρά το τρομακτικό θέαμα, τα επεισόδια συνήθως διαρκούν λίγα δευτερόλεπτα έως ένα λεπτό και δεν προκαλούν εγκεφαλική βλάβη ή επιληψία. Σταδιακά υποχωρούν μέχρι την ηλικία των 5-6 ετών.

Οι γονείς μπορούν να διαχειριστούν τα επεισόδια με ψυχραιμία: δεν πρέπει να μαλώνουν ή να ανταμείβουν το παιδί, ενώ η προσοχή στην ασφάλειά του είναι απαραίτητη. Μετά την εκδήλωση, μια ήρεμη και καθοδηγητική συζήτηση βοηθά το παιδί να επανέλθει.

Η πρόληψη περιλαμβάνει σταθερότητα και ρουτίνα, αποφυγή υπερδιέγερσης ή σωματικής κόπωσης, συναισθηματική εκπαίδευση και αντιμετώπιση τυχόν σιδηροπενικής αναιμίας, που έχει συσχετιστεί με μεγαλύτερη συχνότητα επεισοδίων. Σε περιπτώσεις επίμονων ή επιδεινούμενων επεισοδίων, η συστηματική παρακολούθηση από παιδίατρο ή παιδοψυχολόγο είναι σημαντική.

Αν τα επεισόδια είναι συχνά, έντονα, συνοδεύονται από σπασμούς ή εμφανίζονται χωρίς εμφανή αιτία, ή υπάρχει υποψία για αναιμία, επιληψία ή καρδιολογικά/μεταβολικά προβλήματα, απαιτείται άμεση αξιολόγηση από ειδικό. Με σωστή καθοδήγηση, η πλειονότητα των παιδιών ξεπερνά αυτή τη φάση με ασφάλεια, χωρίς μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.

Αδέλφια σε ένταση – Γιατί οι καβγάδες είναι κομμάτι της αγάπης