Γιατί το μωρό κλαίει στον ύπνο του: Τι είναι φυσιολογικό και πότε χρειάζεται προσοχή

Το κλάμα ενός μωρού τη νύχτα, ακόμη και όταν φαίνεται να παραμένει κοιμισμένο, είναι από τις στιγμές που συχνά προκαλούν άγχος στους γονείς.

Αν και μπορεί να μοιάζει ανησυχητικό, στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για μια απολύτως φυσιολογική συμπεριφορά που συνδέεται με την ανάπτυξη και τη λειτουργία του ύπνου.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ένας βασικός λόγος πίσω από αυτό το φαινόμενο είναι οι κύκλοι ύπνου. Όπως και στους ενήλικες, έτσι και στα βρέφη ο ύπνος αποτελείται από στάδια, με τη διαφορά ότι στα μωρά ο ύπνος REM – το λεγόμενο «ενεργητικό» στάδιο – καταλαμβάνει μεγαλύτερο μέρος. Σε αυτή τη φάση, το μωρό μπορεί να κάνει μικρές κινήσεις, να τινάζεται ή ακόμη και να κλαίει για λίγα δευτερόλεπτα, χωρίς να έχει πλήρως ξυπνήσει.

Επιπλέον, οι κύκλοι ύπνου στα βρέφη είναι σύντομοι, περίπου 40 λεπτών, κάτι που σημαίνει ότι περνούν συχνά από μικρές φάσεις αφύπνισης. Σε αυτά τα σύντομα «μεσοδιαστήματα», μπορεί να εκδηλωθεί κλάμα πριν το μωρό ξαναπέσει σε βαθύ ύπνο.

Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας είναι η υπερκόπωση. Όταν ένα μωρό μείνει ξύπνιο περισσότερο από όσο μπορεί να διαχειριστεί, το σώμα του παράγει ορμόνες που δυσκολεύουν την ηρεμία και τον ύπνο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανήσυχο ύπνο και επεισόδια κλάματος, ιδιαίτερα πριν τον τελικό ύπνο της ημέρας.

Η οδοντοφυΐα αποτελεί επίσης συχνή αιτία διαταραχής του ύπνου. Η εμφάνιση των πρώτων δοντιών μπορεί να προκαλέσει δυσφορία, με αποτέλεσμα το μωρό να είναι πιο ανήσυχο τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα.

Για την αντιμετώπιση αυτών των στιγμών, οι παιδίατροι συστήνουν ήπιες πρακτικές που βοηθούν το μωρό να ηρεμήσει, όπως η αγκαλιά, το απαλό κούνημα, η χαμηλόφωνη ομιλία ή το τραγούδι και, όπου ενδείκνυται, η χρήση πιπίλας. Συχνά, η αίσθηση ασφάλειας που προσφέρει η παρουσία του γονέα είναι αρκετή για να επανέλθει το μωρό σε ήρεμο ύπνο.

Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή. Έντονο και επίμονο κλάμα που δεν ηρεμεί, αλλαγές στις συνήθειες ύπνου, πυρετός, εξανθήματα ή δυσκολίες στη σίτιση είναι σημάδια που πρέπει να οδηγήσουν σε επικοινωνία με τον παιδίατρο.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, πάντως, τα σύντομα επεισόδια κλάματος στον ύπνο αποτελούν μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης. Η παρατήρηση και η ψυχραιμία είναι συχνά το καλύτερο «εργαλείο», καθώς πολλά μωρά καταφέρνουν από μόνα τους να επιστρέψουν σε έναν ήρεμο ύπνο χωρίς παρέμβαση.