Μήπως τελικά το μέγεθος μετράει – Τι απαντά νέα έρευνα

Για δεκαετίες, η φράση «δεν έχει σημασία το μέγεθος, αλλά ο τρόπος που το χρησιμοποιείς» λειτουργεί ως καθησυχαστικό κλισέ στη δημόσια συζήτηση γύρω από την ανδρική σεξουαλικότητα.

Ωστόσο, πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα έρχονται να προσθέσουν μια πιο σύνθετη διάσταση στο θέμα, τουλάχιστον όσον αφορά την αρχική ελκυστικότητα.

Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PLOS Biology διερεύνησε κατά πόσο το μέγεθος του πέους επηρεάζει την αντίληψη ανδρικής ελκυστικότητας και κοινωνικής ισχύος. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι γυναίκες τείνουν –σε επίπεδο πρώτης εντύπωσης– να αξιολογούν ως πιο ελκυστικούς τους άνδρες με μεγαλύτερες διαστάσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η μεταβλητή αυτή λειτουργεί ανεξάρτητα από άλλα χαρακτηριστικά.

Το εξελικτικό ερώτημα

Η έρευνα επιχειρεί να απαντήσει σε ένα παλαιότερο επιστημονικό ερώτημα: γιατί το ανθρώπινο πέος είναι αναλογικά μεγαλύτερο και παχύτερο σε σύγκριση με εκείνο άλλων ανθρωποειδών πιθήκων, τη στιγμή που ο βασικός του ρόλος είναι η αναπαραγωγή;

Οι επιστήμονες θέλησαν να εξετάσουν αν, πέρα από τη βιολογική του λειτουργία, ενδέχεται να έχει διαδραματίσει ρόλο και ως «σήμα» σε κοινωνικό ή εξελικτικό επίπεδο — είτε προς τις γυναίκες (σεξουαλική επιλογή) είτε προς άλλους άνδρες (ανταγωνισμός).

Πώς έγινε η μελέτη

Στην έρευνα συμμετείχαν περισσότεροι από 600 άνδρες και 200 γυναίκες. Οι συμμετέχοντες αξιολόγησαν ψηφιακά, υπολογιστικά δημιουργημένα ανδρικά σώματα, τα οποία διαφοροποιούνταν ως προς:

• το ύψος
• τη σωματική διάπλαση (π.χ. σχήμα V)
• το μέγεθος του πέους

Οι γυναίκες βαθμολόγησαν τη σεξουαλική ελκυστικότητα των ανδρικών μορφών, ενώ οι άνδρες αξιολόγησαν πόσο απειλητικοί ή ανταγωνιστικοί τους φαίνονταν οι ίδιοι χαρακτήρες.

Τα βασικά ευρήματα

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι:

• Οι γυναίκες έτειναν να βρίσκουν πιο ελκυστικούς τους ψηλότερους άνδρες, με πιο γυμνασμένο κορμό και μεγαλύτερο πέος.
• Ωστόσο, υπήρχε ένα σαφές «ταβάνι»: μετά από ένα ορισμένο σημείο, η περαιτέρω αύξηση μεγέθους ή ύψους δεν προσέφερε ουσιαστικό πλεονέκτημα στην ελκυστικότητα.
• Οι άνδρες αντιλαμβάνονταν τους πιο «προικισμένους» σωματικά χαρακτήρες ως πιο επικίνδυνους, τόσο σε ενδεχόμενη σωματική σύγκρουση όσο και στον ανταγωνισμό για συντρόφους.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ενδέχεται να εξελίχθηκαν τόσο μέσω της γυναικείας επιλογής όσο και ως ένδειξη ισχύος απέναντι σε άλλους άνδρες.

Το σώμα ως «σήμα κατάστασης»

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης αφορά την προϊστορική ανθρώπινη συνθήκη. Πριν από την καθιέρωση της ένδυσης, το ανθρώπινο σώμα ήταν διαρκώς ορατό, γεγονός που καθιστούσε τα φυσικά χαρακτηριστικά άμεσα «σήματα» κοινωνικής θέσης, υγείας ή αναπαραγωγικής ικανότητας.

Σε αυτό το πλαίσιο, το μέγεθος ενδέχεται να λειτουργούσε ως μη λεκτικός δείκτης βιολογικής καταλληλότητας ή ανταγωνιστικής ισχύος.

Οι περιορισμοί και η σύγχρονη πραγματικότητα

Οι ίδιοι οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η έρευνα έχει περιορισμούς. Δεν συνεκτίμησε παράγοντες όπως:

• η προσωπικότητα
• τα χαρακτηριστικά προσώπου
• η φωνή
• η συναισθηματική σύνδεση

Παράλληλα, τα πρότυπα ανδρισμού και ελκυστικότητας διαφέρουν σημαντικά από πολιτισμό σε πολιτισμό και μεταβάλλονται στον χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι τα βιολογικά δεδομένα δεν λειτουργούν αποκομμένα από το κοινωνικό πλαίσιο.

Τελικά, έχει σημασία;

Το συμπέρασμα που προκύπτει δεν είναι απόλυτο. Το μέγεθος φαίνεται να επηρεάζει την πρώτη οπτική εντύπωση, αλλά δεν αποτελεί τον μοναδικό  – ούτε απαραίτητα τον καθοριστικό – παράγοντα ελκυστικότητας.

Με άλλα λόγια, μπορεί να παίζει ρόλο στο «πρώτο βλέμμα», όμως η ανθρώπινη έλξη και οι διαπροσωπικές σχέσεις διαμορφώνονται από ένα πολύ πιο σύνθετο μωσαϊκό βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων.