Η σχέση ανάμεσα στα δάχτυλα και την κατανάλωση αλκοόλ

Τα χέρια μας μπορεί να αποκαλύπτουν περισσότερα από όσα φανταζόμαστε, συμπεριλαμβανομένων των συνηθειών μας στην κατανάλωση αλκοόλ.

Σύμφωνα με το ygeiamou.gr πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Human Biology, η αναλογία μεταξύ του μήκους του δείκτη και του παράμεσου μπορεί να συνδέεται με τις πιθανότητες κατανάλωσης αλκοόλ.

Τι αποκαλύπτει το μήκος των δακτύλων

Η έρευνα επικεντρώνεται στην αναλογία 2D:4D, δηλαδή στη σχέση μήκους του δείκτη (2D) και του παράμεσου (4D). Αυτή η αναλογία καθορίζεται από την ποσότητα των ορμονών τεστοστερόνης και οιστρογόνων στην οποία εκτίθεται το έμβρυο κατά την κύηση. Όσα άτομα έχουν χαμηλότερη αναλογία 2D:4D (δηλαδή μεγαλύτερο παράμεσο σε σχέση με τον δείκτη) φαίνεται να έχουν εκτεθεί σε υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης πριν από τη γέννησή τους, κάτι που σύμφωνα με τους επιστήμονες μπορεί να συνδέεται με αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ.

Η έρευνα και τα ευρήματά της

Η μελέτη διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου Swansea και του Ιατρικού Πανεπιστημίου του Lodz στην Πολωνία, περιλαμβάνοντας 258 φοιτητές (169 γυναίκες και 89 άνδρες) με μέση ηλικία τα 22 έτη. Οι επιστήμονες μέτρησαν με ακρίβεια το μήκος των δακτύλων και αξιολόγησαν τις συνήθειες κατανάλωσης αλκοόλ μέσω του Τεστ Αναγνώρισης Διαταραχών Χρήσης Αλκοόλ (AUDIT) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα άτομα με χαμηλότερη αναλογία 2D:4D εμφάνιζαν αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, με τη συσχέτιση να είναι πιο έντονη στους άνδρες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε το γεγονός ότι οι μετρήσεις στο δεξί χέρι είχαν ισχυρότερη σύνδεση με τις καταναλωτικές συνήθειες σε σχέση με το αριστερό.

Η σημασία της τεστοστερόνης και η διαφοροποίηση μεταξύ φύλων

Η μελέτη έδειξε ότι οι άνδρες με χαμηλή αναλογία 2D:4D ήταν πιο πιθανό να καταναλώνουν αλκοόλ σε υψηλά επίπεδα. Συγκεκριμένα, το 46% των ανδρών έκανε κατανάλωση «χαμηλού κινδύνου», ενώ το 7% εμφάνισε πρότυπα εθιστικής κατανάλωσης. Για τις γυναίκες, τα ποσοστά ήταν πιο χαμηλά, με το 75% να βρίσκεται στην κατηγορία «χαμηλού κινδύνου» και λιγότερο από 1% να εμφανίζει σημάδια εθιστικής κατανάλωσης.

Περιορισμοί της έρευνας και άλλοι παράγοντες

Αν και τα αποτελέσματα ενισχύουν τη θεωρία ότι η προγεννητική έκθεση σε ορμόνες μπορεί να επηρεάσει μελλοντικές συμπεριφορές, οι επιστήμονες τονίζουν ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε αποκλειστικά στην αναλογία των δακτύλων για να προβλέψουμε τη σχέση ενός ατόμου με το αλκοόλ. Παράγοντες όπως η γενετική, το περιβάλλον και οι προσωπικές επιλογές διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των συνηθειών κατανάλωσης αλκοόλ.