«Μεταμορφώσεις»: Ο Ακταίωνας ως θήραμα στο Φεστιβάλ Φιλίππων

Τη στιγμή κατά την οποία ο κυνηγός παύει να παρατηρεί από ασφαλή απόσταση και βρίσκεται ο ίδιος εκτεθειμένος στο βλέμμα, στην καταδίωξη και στη βία εξετάζει η εικαστική και ηχητική εγκατάσταση «Μεταμορφώσεις: και δεν ξανακυνήγησα ποτέ μου». Το έργο παρουσιάζεται από το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας και τον Φωτογραφικό Όμιλο Καβάλας, στο πλαίσιο του 69ου Φεστιβάλ Φιλίππων, από τις 23 Ιουλίου έως την 1η Αυγούστου 2026, στο Κέντρο Πολιτισμού «Λευθέρης Αθανασιάδης», στην πλατεία Καπνεργάτη.

Με έμπνευση τον Οβίδιο

Αφετηρία της εγκατάστασης είναι οι «Μεταμορφώσεις» του Οβιδίου και, ειδικότερα, ο μύθος του Ακταίωνα. Ο κυνηγός που αντικρίζει γυμνή τη θεά Άρτεμη μεταμορφώνεται σε ελάφι και κατασπαράσσεται από τα ίδια του τα σκυλιά, τα οποία δεν μπορούν πλέον να αναγνωρίσουν το αφεντικό τους. Η αλλαγή του δεν ολοκληρώνεται ουσιαστικά ποτέ: ο Ακταίωνας δεν προλαβαίνει να ζήσει ως ζώο, παρά μόνο να βιώσει για λίγες στιγμές τη θέση εκείνου που μέχρι τότε καταδίωκε.

Η εγκατάσταση επιστρέφει σε αυτή την απότομη αντιστροφή των ρόλων, αντιμετωπίζοντας τη μεταμόρφωση όχι ως μυθολογικό τέχνασμα, αλλά ως ρήγμα ανάμεσα στο ανθρώπινο και το μη ανθρώπινο. Από τη θέση εκείνου που παρακολουθεί, επιλέγει και κυνηγά, ο Ακταίωνας περνά στη θέση του σώματος που μπορεί να εντοπιστεί, να καταναλωθεί και να αφανιστεί.

Ο τίτλος συνδέει τον αρχαίο μύθο με έναν στίχο του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη: «Και δεν ξανακυνήγησα ποτέ μου». Η φράση λειτουργεί σαν καθυστερημένη συνειδητοποίηση, σαν μια άρνηση που θα μπορούσε να γεννηθεί μόνο ύστερα από την εμπειρία της άλλης πλευράς. Το κυνήγι παύει έτσι να αποτελεί απλώς μια πράξη και γίνεται μοντέλο σχέσης: ανάμεσα στον ισχυρό και τον ευάλωτο, στον παρατηρητή και στο παρατηρούμενο, στον άνθρωπο και στο ζώο.

Βίντεο και ηχητική εγκατάσταση

Χωρικές παρεμβάσεις, γούνινες γεωμετρίες, εικόνες παρακολούθησης, ηχητικά περιβάλλοντα και πλήθη μικρών ελαφιών συνθέτουν έναν χώρο στον οποίο οι γνώριμες διαχωριστικές γραμμές αρχίζουν να υποχωρούν. Η εικόνα και ο ήχος δεν χρησιμοποιούνται για να αναπαραστήσουν γραμμικά τον μύθο, αλλά για να δημιουργήσουν την αίσθηση μιας ασταθούς επικράτειας, όπου το σώμα δεν γνωρίζει με βεβαιότητα σε ποια πλευρά βρίσκεται.

Σε διάλογο με την κεντρική εγκατάσταση, δεκαεννέα μέλη του Φωτογραφικού Ομίλου Καβάλας παρουσιάζουν ένα υβριδικό οπτικό έργο, διευρύνοντας τη θεματική της μεταμόρφωσης, της επιτήρησης και της αλλαγής οπτικής. Για τη δημιουργία του βίντεο χρησιμοποιήθηκαν, σε επιλεγμένα σημεία, εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης ως μέρος της καλλιτεχνικής επεξεργασίας.

Τη σύλληψη και τον εικαστικό σχεδιασμό υπογράφει η Μιχαήλα Πλιαπλιά, ενώ τα ηχοτοπία δημιούργησε ο Νίκος Σωτηρέλης. Την επιμέλεια του φωτογραφικού υλικού ανέλαβαν οι Μυρτώ Κωνσταντινίδου, Χριστίνα Μπέζα, Παναγιώτης Ρόντος και Κωνσταντίνα Τσιρογιάννη, με τον Κωστή Αργυριάδη στη δημιουργία του βίντεο.

Οι διοργανωτές διευκρινίζουν ότι κατά την κατασκευή της εγκατάστασης δεν χρησιμοποιήθηκαν ζωικά υλικά και ότι κανένα ζώο δεν τραυματίστηκε ή υπέστη ταλαιπωρία.

info

23 Ιουλίου – 1 Αυγούστου 2026 Κέντρο Πολιτισμού «Λευθέρης Αθανασιάδης», πλατεία Καπνεργάτη, Καβάλα Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά 11.00–13.00, εκτός Κυριακής Απογευματινή λειτουργία: 27 και 29 Ιουλίου και 1 Αυγούστου, 19.30–21.30 Εγκαίνια: 23 Ιουλίου, 20.30 Είσοδος: Ελεύθερη Πληροφορίες: 2510 220876, 10.00–14.00

Το φωτογραφικό υλικό παραχωρήθηκε στο TheOpinion από τους διοργανωτές του Φεστιβάλ Φιλίππων.