Έκρηξη στη «Βιολάντα»: Στο μικροσκόπιο έργα και άδειες – Πώς το προπάνιο «πότισε» το υπέδαφος
Το πόρισμα του ΤΕΕΜ, που παραδόθηκε χθες στις δικαστικές αρχές, θεωρείται ιδιαίτερα αποκαλυπτικό
Νέες, κρίσιμες πτυχές στη διερεύνηση της φονικής έκρηξης στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» στα Τρίκαλα ανοίγει η προκαταρκτική εξέταση που διέταξε η Εισαγγελέας Πρωτοδικών Τρικάλων, αλλά και το πόρισμα του ΤΕΕΜ που κατατέθηκε στην εισαγγελία. Η έρευνα πλέον δεν περιορίζεται μόνο στη διαρροή προπανίου, αλλά επεκτείνεται και σε ενδεχόμενες παρεμβάσεις στον περιβάλλοντα χώρο των εγκαταστάσεων, στη νομιμότητα των υποδομών και στην επάρκεια των μέτρων ασφαλείας.
Στο πλαίσιο της προκαταρκτικής, ζητείται να διερευνηθεί αν έχουν πραγματοποιηθεί έργα οδοποιίας ή ασφαλτόστρωσης που κάλυψαν τους σωλήνες προπανίου, αν τα έργα αυτά έγιναν βάσει μελέτης και σύμφωνα με τις προβλεπόμενες τεχνικές προδιαγραφές, καθώς και αν έχουν εκτελεστεί έργα απορροής ομβρίων υδάτων στην περιοχή του εργοστασίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το καλοκαίρι είχαν πραγματοποιηθεί εργασίες ασφαλτόστρωσης στον χώρο, γεγονός που πλέον αξιολογείται ως ενδεχόμενος κρίσιμος παράγοντας για την εξέλιξη της υπόθεσης.
Το σενάριο που εξετάζεται σοβαρά είναι ότι βαρέα οχήματα που κινήθηκαν πάνω στο νέο οδόστρωμα ενδέχεται να προκάλεσαν διάτρηση στους θαμμένους σωλήνες προπανίου κάτω από την άσφαλτο. Από το σημείο αυτό, το αέριο φαίνεται πως άρχισε να διαφεύγει σταδιακά, να «ποτίζει» το υπέδαφος και, μέσω των ομβρίων υδάτων, να διοχετεύεται και να συσσωρεύεται στον υπόγειο χώρο του εργοστασίου.
Το πόρισμα του ΤΕΕΜ, που παραδόθηκε χθες στις δικαστικές αρχές, θεωρείται ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Από τις μετρήσεις με το ειδικό μηχάνημα ανίχνευσης εκρηκτικών και αερίων των πυροτεχνουργών προέκυψε μίξη εκρηκτικών αερίων με το χώμα, στοιχείο που επιβεβαιώνει ότι το προπάνιο είχε διαχυθεί στο έδαφος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, στο πόρισμα σχολιάζεται το γεγονός ότι οι σωλήνες ήταν θαμμένοι στο χώμα, γεγονός που καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστεί οπτικά μια διαρροή, ιδιαίτερα από τη στιγμή που δεν υπήρχαν ανιχνευτές στο υπόγειο.
Αν και, σύμφωνα με τη συμπληρωματική έκθεση πυρασφάλειας που είχε κατατεθεί τον Σεπτέμβριο του 2025, το εργοστάσιο διέθετε συνολικά πέντε ανιχνευτές στη μονάδα παραγωγής και στο ισόγειο των εγκαταστάσεων, από τα μέχρι τώρα στοιχεία προκύπτει ότι στο υπόγειο — δηλαδή στον χώρο όπου τελικά συσσωρεύτηκε το αέριο — δεν υπήρχε κανένα σύστημα ανίχνευσης. Οι αρχές αναζητούν πλέον και την τύχη των αισθητήρων που προβλέπονταν στην έκθεση.
Την ίδια ώρα, κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού βρέθηκε στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων και παρέλαβε φακέλους προκειμένου να ελεγχθεί αν υπήρχε άδεια λειτουργίας για την εγκατάσταση των υπέργειων δεξαμενών, αν το υπόγειο είχε εγκεκριμένα σχέδια και αν αυτά είχαν υποβληθεί αρμοδίως. Παράλληλα, ερευνώνται και οι οικοδομικές άδειες της επιχείρησης, οι οποίες θα ζητηθούν από την Πολεοδομία.
Στο επίπεδο των καταθέσεων, έξι εργαζόμενοι φέρονται να αναφέρουν ότι υπήρχε οσμή αερίου στους χώρους του εργοστασίου ήδη από το καλοκαίρι και μετά, δηλαδή από την περίοδο που συμπίπτει χρονικά με τις εργασίες στον περιβάλλοντα χώρο. Από την πλευρά του, ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο η διαρροή να προκλήθηκε ακριβώς από αυτές τις παρεμβάσεις. Ο τεχνικός ασφαλείας, σύμφωνα με πληροφορίες, υποστήριξε ότι είχε ρόλο εξωτερικού συνεργάτη με καθαρά συμβουλευτικά καθήκοντα και ότι δεν γνώριζε για ύπαρξη οσμής αερίου.
Υπενθυμίζεται ότι για την υπόθεση έχουν ήδη οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ο τεχνικός ασφαλείας και ο υπεύθυνος της βάρδιας, ενώ η δικογραφία περιλαμβάνει κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια, πρόκληση έκρηξης, εμπρησμό από αμέλεια και σωματικές βλάβες κατά συρροή.
Οι έρευνες πλέον κινούνται σε πολλά επίπεδα: από τη νομιμότητα των εγκαταστάσεων και των έργων, μέχρι τη συντήρηση των δικτύων καυσίμου και την πραγματική λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας. Τα νέα ευρήματα ενισχύουν την εκτίμηση ότι η τραγωδία δεν ήταν αποτέλεσμα στιγμιαίου γεγονότος, αλλά μιας μακράς και αθόρυβης συσσώρευσης κινδύνου κάτω από το ίδιο το έδαφος του εργοστασίου.