ΑΠΘ: Επίσημος εορτασμός της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου (ΦΩΤΟ)

O επίσημος εορτασμός της επετείου της Εθνεγερσίας πραγματοποιήθηκε σήμερα, Πέμπτη στην Αίθουσα Τελετών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ο Πρύτανης του ΑΠΘ, Καθηγητής Χαράλαμπος Φείδας, στην εισήγησή του αναφέρθηκε στη βαρύτητα της ημέρας της εθνικής επετείου στη συλλογική μνήμη του Έθνους και της σύνδεσής της με τον πανεπιστημιακό χώρο, τονίζοντας ότι κατά τη διάρκεια των 200 ετών ζωής του ελληνικού κράτους, τα πανεπιστήμια αποτέλεσαν τον βασικότερο πυλώνα εκπαίδευσης, επιστημονικής έρευνας και γνώσης, εξελισσόμενα σε καθοριστικό συντελεστή της κοινωνικής, οικονομικής, καθώς και πνευματικής και πολιτιστικής ανάπτυξης της χώρας.

«Σήμερα, καλούμαστε να αναζητήσουμε τον βηματισμό μας σε ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο περιβάλλον της ανώτατης εκπαίδευσης στην Ελλάδα και διεθνώς, με διαρκείς ανακατατάξεις και σημαντικές προκλήσεις» ανέφερε επιπλέον και επισήμανε «Η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας μας συνδέθηκε άμεσα με την μαζική πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση που εξασφάλισαν από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους τα δημόσια πανεπιστήμια. Είναι αυτά που έχουν την ωριμότητα, την τεχνογνωσία και διαθέτουν στις τάξεις τους τους κατάλληλους ανθρώπους προκειμένου να εξελιχθούν σε μητροπολιτικά κέντρα γνώσης και έρευνας, εντός και εκτός συνόρων. Αυτό το όραμα αρμόζει σε ένα σύγχρονο κράτος με ιστορία δύο αιώνων και σε ένα ίδρυμα, όπως είναι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης».

Ο Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, Καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης, στον Πανηγυρικό της ημέρας, με τίτλο: «Ο “ακραίος” λόγος της ευαγγελίας και η επανάσταση του 1821», αναφέρθηκε στη στάση της Εκκλησίας απέναντι στη βία. Αρχικά, παρουσίασε τις θέσεις της Βιβλικής και Πατερικής παράδοσης για το θέμα και στην πορεία προχώρησε στην ανάλυση κρίσιμων ερωτημάτων που σχετίζονται με τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στον πόλεμο γενικά, αλλά και την επανάσταση του 1821 ειδικότερα. Με έμφαση τόνισε πως η εκκλησία δεν μπορεί να ευλογεί τα όπλα, αλλά δεν της επιτρέπεται και η αποκήρυξη των επαναστατών, μήτε η «παρακώλυση της επανάστασης», εκεί όπου «ακραία και κραυγαλέα δεινά υπαγορεύουν ακραίες λύσεις».