Θα μπει στη ΔΕΘ το νέο επικοινωνιακό αυτογκόλ της κυβέρνησης;

Η επιλογή νέων προσώπων για τη ΔΕΘ ΑΕ δεν είναι μια απλή τεχνική υπόθεση, αλλά ένα πολιτικό στοίχημα για μια περιοχή που νιώθει άδικα υποτιμημένη.

Θα μπει στη ΔΕΘ το νέο επικοινωνιακό αυτογκόλ της κυβέρνησης;
(ΡΑΦΑΗΛ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ / EUROKINISSI)

Χθες ο Παύλος Μαρινάκης προχώρησε σε μία ακόμη ενημέρωση των ΜΜΕ. Τα περιοδικά μπρίφινγκ προφανώς γίνονται ώστε η… Συμπρωτεύουσα να αισθάνεται πως έχει κάποιο σημαίνοντα ρόλο στη διοίκηση της χώρας. Το ίδιο άλλωστε ισχύει και για τις έκτακτες συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου στο ΥΜΑΘ, και για το περιβόητο «Γραφείο Πρωθυπουργού» στο ίδιο κτίριο.

Ουδέν νεότερον για την ανάπλαση της ΔΕΘ

Αν εξαιρέσουμε ορισμένα δημόσια έργα που πράγματι κατάφερε να ολοκληρώσει ή να επιταχύνει η σημερινή κυβέρνηση, η ως τώρα άμεση επίδρασή της στην τοπική ανάπτυξη είναι μάλλον μικρή. Οι αυξημένες εξαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών της Κεντρικής Μακεδονίας αποτελούν κυρίως έργο επίμονων και ανοιχτόμυαλων βιομηχάνων, ξενοδόχων και πληροφορικάριων. Αυτή η μικρή -έως μικροσκοπική- θετική επίδραση των κυβερνητικών πολιτικών έχει ως φυσικό επακόλουθο τη σταθερή δημοσκοπική κάθοδο της ΝΔ στην περιοχή. Στο The Opinion αναδεικνύουμε συστηματικά τη διευρυνόμενη αναπτυξιακή απόκλιση της Βόρειας (και μεγάλου μέρους της υπόλοιπης) Ελλάδας από την Αττική, την Κρήτη και τις Κυκλάδες. Αναδεικνύουμε τις στρεβλώσεις ασκώντας όχι στείρα αντιπολίτευση αλλά παραγωγική κριτική, επειδή αυτή πιστεύουμε ότι είναι η αποστολή των ΜΜΕ.

Στο χθεσινό μπρίφινγκ, ο υφυπουργός ρωτήθηκε και για την πρόοδο της υπόθεσης ΔΕΘ. Ως απάντηση παρέπεμψε τους δημοσιογράφους σε σχετικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού τον Σεπτέμβριο. Με άλλα λόγια, δεν είχε να μεταφέρει κάτι νεότερο σχετικά με το πόσο θα κοστίσει τελικά η ανάπλαση της Έκθεσης, πότε θα ξεκινήσει, πότε θα ολοκληρωθεί, πώς θα μοιάζει το τελικό αποτέλεσμα και πότε θα ενσωματωθεί στο πάρκο η πολυπόθητη έκταση του Γ΄ Σώματος Στρατού· έκταση όχι απαραίτητη για την εθνική άμυνα.

Παρά την επίσημη αφωνία, τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορούν έντονες φήμες για τα ονόματα προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του φορέα. Η ευθύνη επιλογής των προσώπων τυπικά ανήκει στο Υπερταμείο, όμως οι δύο θέσεις έχουν και πολιτικό χαρακτήρα. Ειδικά οι πρόεδροι συνηθίζεται να προέρχονται από την τοπική κοινωνία, ως συμβολικό δείγμα εκτίμησης προς αυτήν. Από εκεί έχουν περάσει επιχειρηματίες, δικηγόροι και δημοσιογράφοι, κατά κανόνα σημαίνοντες. Οι εξαιρέσεις υπήρξαν ελάχιστες, και δεν μπορούμε να πούμε ότι ξεχώρισαν.

Η τρέχουσα φημολογία περιλαμβάνει λίγα ονόματα, άγνωστα στο ευρύ κοινό, και υποτίθεται επιλεγμένα με τεχνοκρατικά κριτήρια. Δεν αμφισβητούνται ούτε η ακεραιότητα ούτε η επαγγελματική επάρκεια των προσώπων αυτών. Ωστόσο, η διοίκηση της ΔΕΘ ΑΕ είναι πολύ διαφορετική από εκείνη ενός εργοστασίου ή ενός ξενοδοχείου -ειδικά στην παρούσα φάση.

Στην παρούσα φάση, ο επικεφαλής του φορέα οφείλει να τρέξει γρήγορα την ανάπλαση, και όχι απλώς να συντονίζει τις συνήθεις δραστηριότητες. Για να υπάρξει ταχεία και ομαλή εξέλιξη, θα χρειάζεται να συνομιλεί καθημερινά με πλήθος τοπικών παραγόντων και παραγοντίσκων: υπουργούς, γενικούς γραμματείς, αντιπεριφερειάρχες, δημάρχους, βουλευτές και προέδρους. Οι παραπάνω -καλά εδραιωμένοι – συνομιλητές θα πρέπει κατ’ αρχήν να σηκώνουν το τηλέφωνο και κατόπιν να διευκολύνουν με ζήλο την υλοποίηση του έργου. Καλώς ή κακώς, αυτό θα συμβεί μόνο αν θεωρούν ότι συνομιλούν με κάποιον τουλάχιστον ισάξιό τους. Όχι με κάποιον… ουρανοκατέβατο, όσο αξιόλογος κι αν είναι· η δυσάρεστη αλήθεια είναι πως ο τίτλος δεν αρκεί όταν δεν συνοδεύεται από προϋπάρχον κύρος.

Δεν γνωρίζω αν αυτοί οι τόσο απλοί προβληματισμοί έχουν απασχολήσει όσους είναι επιφορτισμένοι με την προσεχή επιλογή προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου. Λογικά εξετάστηκαν, ίσως όμως παραμερίστηκαν για να μη διαταραχθούν ισορροπίες εντός του τοπικού πολιτικού συστήματος. Αν λοιπόν η επιλογή γίνει με μόνο κριτήριο το ποιος θα είναι ο λιγότερο επικίνδυνος για το τωρινό στάτους κβο, τότε η κοινή γνώμη θα την εκλάβει ως ένδειξη αδιαφορίας για την ανάπλαση. Η κυβέρνηση κινδυνεύει να σημειώσει ένα ακόμη επικοινωνιακό αυτογκόλ -και μάλιστα εξόχως θεαματικό.